یک دستگاه ماینر خانگی، اگر تنها کار کند، ممکن است سال ها بلاکی پیدا نکند. نه به این دلیل که خراب است؛ به این دلیل که در برابر مزرعه هایی با ده ها هزار دستگاه، سهمش از کل توان شبکه آنقدر کوچک است که شانس برنده شدنش عملا صفر می شود.
استخر ماینینگ راه حل همین مسئله است.
استخر ماینینگ چیست
استخر ماینینگ (Mining Pool) گروهی از ماینرهاست که توان پردازشی شان را روی یک سرور مشترک جمع می کنند و مثل یک ماینر بزرگ واحد عمل می کنند. وقتی آن مجموعه بلاکی پیدا کرد، پاداش به نسبت سهمی که هر عضو از توان کل داشته بین اعضا تقسیم می شود.
منطقش عوض کردن شکل درآمد است، نه زیاد کردن آن. تنها ماینینگ کردن یعنی احتمال بسیار کم برای یک جایزه بزرگ. استخر یعنی احتمال بالا برای جایزه های کوچک و منظم. میانگین بلندمدت هر دو تقریبا یکی است، منهای کارمزد استخر.
پاداش هر بلاک بیت کوین هم عدد ثابتی نیست و هر چهار سال نصف می شود. نسخه قبلی همین صفحه نوشته بود دوازده و نیم بیت کوین؛ آن رقم مربوط به سال ۲۰۱۶ است و از آن زمان سه بار نصف شده. عدد امروز در داده های زنده شبکه قابل دیدن است و همان جا هم می شود سهم هر استخر را دید.
روش های پرداخت؛ همان جایی که استخرها واقعا با هم فرق دارند
بیشتر آدم ها استخر را با کارمزدش مقایسه می کنند. اما تفاوت اصلی در روش پرداخت است، چون تعیین می کند ریسک بدشانسی روی دوش کیست.
- PPS به ازای هر شیر معتبری که بفرستید پول می دهد، چه استخر آن روز بلاک پیدا کرده باشد چه نکرده باشد. درآمدتان قابل پیش بینی است و ریسک بدشانسی را استخر برمی دارد؛ در عوض کارمزدش بالاتر است. نسخه PPS+ همین است به اضافه سهم شما از کارمزد تراکنش های داخل بلاک.
- PROP یا پرداخت نسبی فقط وقتی پرداخت می کند که استخر بلاکی پیدا کند و آن را به نسبت سهم اعضا تقسیم می کند. کارمزدش کمتر است و نوسان درآمدش بیشتر.
- PPLNS فقط شیرهای پنجره اخیر را حساب می کند. برای کسی که پایدار در یک استخر می ماند خوب است و کسی را که مدام بین استخرها جابه جا می شود جریمه می کند. همین هم هدف طراحی اش بوده.
اگر درآمد ثابت ماهانه برایتان مهم است سراغ PPS بروید و کارمزد بیشتر را بپذیرید. اگر سرمایه و صبر دارید، PPLNS در بلندمدت معمولا کمی بیشتر می دهد. این یک انتخاب سلیقه ای نیست، به این بستگی دارد که تحمل چند هفته درآمد صفر را دارید یا نه.
هزینه ای که در تبلیغ استخرها نوشته نمی شود
کارمزد اعلامی استخر تمام ماجرا نیست. سه قلم دیگر هم هست: حداقل مبلغ برداشت، کارمزد شبکه هنگام برداشت، و فاصله زمانی پرداخت ها. استخری با کارمزد یک درصد اما حداقل برداشت بالا، برای یک دستگاه خانگی می تواند از استخری با کارمزد دو درصد و برداشت روزانه گران تر تمام شود.
یک ایراد دیگر هم دارد که به جیب شما ربط ندارد ولی مهم است: تمرکز. سهم بلاک های شبکه بیت کوین بین تعداد کمی استخر پخش شده و سه استخر اول با هم نزدیک به شش بلاک از هر ده بلاک را استخراج می کنند. برای بیت کوین با اندازه فعلی اش این بیشتر نگرانی کاغذی است، اما در شبکه های کوچک تر همین تمرکز خطر واقعی امنیتی است.
برای ماینر ایرانی، مسئله اصلا کارمزد نیست
اینجا جایی است که راهنماهای ترجمه شده به درد نمی خورند. اگر در ایران ماینینگ می کنید، ترتیب مشکلات تان با ترتیب مشکلات یک ماینر آمریکایی فرق دارد.
دسترسی. بخشی از استخرهای بزرگ به آی پی ایران سرویس نمی دهند یا در مرحله ثبت نام و برداشت احراز هویت می خواهند. قبل از اینکه دستگاه را روی یک استخر تنظیم کنید، اول ثبت نام و بعد یک برداشت کوچک آزمایشی را تست کنید. ترتیب مهم است؛ کشف این مشکل بعد از یک ماه کار، یعنی یک ماه درآمد گیر افتاده.
پایداری اتصال. استخر برای اینکه سهم شما را حساب کند باید مدام شیر دریافت کند. قطعی مکرر اینترنت یعنی افت درآمد واقعی، حتی وقتی دستگاه روشن است. سرور استخر هر چه از نظر شبکه به شما نزدیک تر باشد نرخ شیرهای رد شده کمتر است؛ این همان چیزی است که خیلی ها دنبالش می گردند وقتی می پرسند کدام استخر با شبکه داخلی کار می کند.
برق. در ایران متغیر تعیین کننده سودآوری، تعرفه و قطعی فصلی برق است، نه یک درصد کارمزد استخر. حساب کردن سود بدون گذاشتن هزینه واقعی برق و روزهای خاموشی در معادله، حساب کردن نیست.
مسیر برگشت پول. پاداش شما در یک کیف پول خارجی می نشیند و تازه آنجا کار شروع می شود. رساندن آن به ریال مسیر خودش را دارد و هزینه اش را باید در محاسبه سود بیاورید، نه اینکه بعدا کشفش کنید. نقد کردن درآمد ماینینگ معمولا از مسیر تبدیل به استیبل کوین انجام می شود.
در سمت سخت افزار هم قبل از انتخاب استخر باید تکلیف دستگاه روشن باشد؛ آن بحث را جداگانه در سخت افزار استخراج بیت کوین نوشته ایم و مبانی خود استخراج در استخراج بیت کوین از پایه آمده است.
چطور یک استخر را انتخاب کنیم
اول ببینید دستگاه شما را می پذیرد یا نه. خیلی از استخرهای بیت کوین فقط دستگاه های ASIC را قبول می کنند و کارت گرافیک و پردازنده را رد می کنند. نمونه اش استخری است که سال ها با نام اسلاش پول شناخته می شد و امروز با نام بریینز پول کار می کند؛ اگر جایی نام قدیمی را دیدید، همان است.
بعد سه چیز را کنار هم بگذارید: روش پرداخت، مجموع هزینه واقعی برداشت، و اینکه آمار استخر عمومی و قابل بررسی باشد. استخری که نمی شود سهم و بلاک هایش را مستقل نگاه کرد، هر کارمزدی هم داشته باشد ارزش ریسکش را ندارد.
و اسم بزرگ را با گزینه درست اشتباه نگیرید. بزرگ ترین استخر لزوما بهترین برای شما نیست؛ برای یک یا دو دستگاه، قابل دسترس بودن و پرداخت منظم بیشتر به کارتان می آید تا آخرین درصد بازده.
سوال های پرتکرار درباره استخر ماینینگ
کار اصلی استخر استخراج در ماینینگ چیست؟
استخر کار را بین اعضا تقسیم می کند، سهم هر کس را از روی شیرهای معتبری که فرستاده حساب می کند و پاداش بلاک را به همان نسبت پخش می کند. کار دومش هم این است که نوسان درآمد را صاف کند؛ به جای یک جایزه بزرگ و نادر، پرداخت های کوچک و منظم می گیرید.
بهترین استخر استخراج برای ایرانیان کدام است؟
یک اسم ثابت نمی دهیم، چون سیاست پذیرش استخرها نسبت به کاربران ایرانی عوض می شود و اسمی که امروز کار می کند ممکن است ماه بعد نکند. معیار پایدارتر است: پذیرش دستگاه شما، امکان ثبت نام و برداشت واقعی، پایداری اتصال به سرورش و شفاف بودن آمارش. هر استخری که هر چهار را داشت برای شما بهترین است.
با یک دستگاه ماینر هم می شود وارد استخر شد؟
بله و در عمل تنها راه منطقی همین است. با یک دستگاه، ماینینگ انفرادی از نظر آماری بی معناست. فقط حواس تان به حداقل مبلغ برداشت باشد؛ با توان کم ممکن است رسیدن به آن حد چند هفته طول بکشد.
آیا استخر ماینینگ می تواند کلاهبرداری باشد؟
استخر واقعی معمولا نه، اما چیزی که به اسم «استخر» فروخته می شود اغلب چیز دیگری است. اگر از شما خواستند پول واریز کنید تا در استخر شریک شوید، آن استخر ماینینگ نیست؛ آن قرارداد ابری یا سرمایه گذاری است و ریسکش کاملا فرق می کند. در استخر واقعی شما توان پردازش می فرستید، نه پول.
