مارکت پلیس NFT روی اتریوم؛ کدام یکی به کارتان می آید
برای ثبت سفارش به حساب نیاز دارید. ثبت نام رایگان است.
هنرمندی که تصمیم گرفته کارش را عرضه کند، اولین سوالش این است: «کدام سایت؟» و این تقریبا همیشه سوال اشتباهی است.
انتخاب بازارگاه مهم است، ولی نه به اندازه دو چیز دیگری که تقریبا هیچ کس از قبل نمی پرسد: چه کسی هزینه ضرب را می دهد، و پول فروش چطور به حساب شما می رسد. بگذارید از خود بازارگاه ها شروع کنیم و به آن دو برسیم.
همه شان یک کار پایه ای انجام می دهند: نمایش آثار و انجام معامله. تفاوت واقعی در سه چیز است.
باز یا گزینش شده. بعضی بازارگاه ها به هر کسی اجازه عرضه می دهند و بعضی فقط به هنرمندان پذیرفته شده. اولی دسترسی راحت دارد و دیده شدن سخت؛ دومی برعکس. اگر مخاطب ندارید، بازارگاه باز به تنهایی برایتان مخاطب نمی سازد.
ساختار کارمزد. درصد فروش، درصد رویالتی و اینکه اصلا رویالتی را اجبار می کنند یا نه، بین بازارگاه ها فرق دارد و در طول این سال ها هم چند بار عوض شده. قبل از عرضه، صفحه کارمزد همان بازارگاه را باز کنید؛ چیزی که در مقاله ها نوشته شده معمولا قدیمی است.
بازارگاه یا تجمیع کننده. بعضی سایت ها خودشان بازار نیستند و آگهی چند بازار دیگر را کنار هم نشان می دهند. برای خریدار مفید است، برای عرضه کننده معمولا بی ربط.
پشت این بازارگاه ها یک استاندارد مشترک است: ERC-721. متن خود استاندارد آن را رابطی برای «توکن های غیرمثلی» تعریف می کند که مالکیت و انتقال را دنبال می کند، با در نظر گرفتن حالتی که اثر به واسطه ها و حراج گزارها سپرده می شود.
نتیجه عملی اش برای شما دو چیز است. اول اینکه اثر شما به بازارگاه وابسته نیست؛ توکن روی زنجیره است و اگر آن سایت فردا تعطیل شود، توکن سر جایش می ماند. دوم اینکه هر بازارگاه دیگری که همان استاندارد را بشناسد می تواند نمایشش دهد.
پس قفل شدن روی یک پلتفرم آن قدرها هم که به نظر می رسد ترسناک نیست. آنچه واقعا از دست می رود مخاطب و تاریخچه فروش شماست، نه خود اثر. بزرگ ترین بازارگاه این حوزه هم آثاری را نمایش می دهد که در جای دیگری ضرب شده اند.
عبارتی که در جستجوها زیاد دیده می شود «سایت فروش NFT رایگان» است. توضیحش ساده است و بد نیست قبل از عرضه بدانیدش.
در حالت معمول، ضرب اثر یعنی نوشتن روی زنجیره و نوشتن روی زنجیره کارمزد دارد. بازارگاه ها برای اینکه هنرمند از همان قدم اول پول ندهد، روشی اضافه کردند که در آن اثر تا لحظه فروش واقعا ضرب نمی شود؛ فقط امضای شما نگه داشته می شود و کارمزد ضرب در لحظه خرید و از جیب خریدار پرداخت می شود.
یعنی هزینه حذف نشده، جابه جا شده. برای هنرمندی که نمی داند اثرش فروش می رود یا نه، معامله خوبی است. اما این را هم بدانید: تا وقتی فروش نرفته، چیزی روی زنجیره وجود ندارد و آن «اثر ثبت شده روی بلاکچین» هنوز یک فایل و یک امضاست.
این مهم ترین جمله این متن است و در هیچ راهنمای ترجمه شده ای نیست، چون نویسنده اش این مشکل را نداشته.
فرض کنید اثرتان فروش رفت. مبلغ به کیف پول شما می رسد. حالا باید تبدیلش کنید به ریال. اگر این مسیر را از قبل تست نکرده باشید، ممکن است هفته ها با پولی که در دسترستان هست ولی قابل استفاده نیست سر کنید.
پس ترتیب درست این است: اول کیف پول بسازید، بعد با کوچک ترین مبلغ ممکن یک بار کل مسیر دریافت و نقد کردن را انجام دهید، و تازه بعد از آن اثر را عرضه کنید. اتر لازم برای این تست را از صفحه خرید و فروش اتریوم تهیه می کنید و اگر اشتراک ابزار طراحی یا فضای ذخیره سازی خارجی دارید، مسیر معمول پرداختش ووچر ارزی برای اشتراک ابزارهای طراحی است.
نکته دوم دسترسی است. بعضی از این بازارگاه ها ایران را محدود می کنند و این محدودیت می تواند بعد از عرضه اثر اعمال شود. توکن شما جایی نمی رود، ولی مدیریت آگهی و تغییر قیمتش ممکن است از دسترستان خارج شود.
بازارگاه فرمی جلوی شما می گذارد و بیشتر هنرمندها سرسری پرش می کنند. سه فیلد از آن فرم بعدا تبدیل به اختلاف می شوند.
شرایط استفاده. خرید یک اثر به خودی خود هیچ حق بهره برداری ای به خریدار نمی دهد. اگر نمی خواهید کارتان روی محصول چاپ شود، بنویسید. اگر می خواهید اجازه بدهید، آن را هم بنویسید. سکوت اینجا به نفع هیچ کس نیست.
تعداد نسخه. نسخه یکتا و نسخه محدود دو بازار متفاوت اند. تصمیمش را قبل از ضرب بگیرید، چون بعدش قابل تغییر نیست و اضافه کردن نسخه به یک مجموعه «یکتا» سریع ترین راه از دست دادن اعتماد خریدارهاست.
محتوای قابل باز شدن. فایل با کیفیت اصلی، گواهی امضا شده یا هر چیزی که فقط خریدار می بیند. این تنها جایی است که واقعا می توانید به خریدار چیزی بدهید که در تصویر عمومی نیست، و اغلب خالی رها می شود.
و یک نکته درباره رویالتی: بخشی از بازارگاه ها آن را اجباری نمی دانند و در عمل ممکن است در فروش های بعدی چیزی به شما نرسد. پس روی درآمد رویالتی حساب باز نکنید و قیمت فروش اول را طوری بگذارید که خودش به تنهایی برایتان بصرفد.
بازار هنر NFT امروز کسری از دوره اوجش است و این را باید صریح گفت. بخشی از آن هم زنده مانده و الگوی مشخصی دارد؛ آنچه از بازار هنر NFT باقی مانده جداگانه بررسی شده و وضعیت پروژه های شناخته شده NFT تصویر گسترده تری می دهد.
بهترین سایت فروش NFT کدام است؟
بستگی دارد به اینکه مخاطب دارید یا نه. اگر ندارید، بازارگاه گزینش شده شانس دیده شدن بیشتری می دهد ولی پذیرش می خواهد. اگر دارید، بازارگاه باز و بزرگ کافی است چون خودتان خریدار را می آورید. هیچ سایتی به تنهایی «بهترین» نیست.
خرید NFT در نوبیتکس یعنی خرید اثر هنری؟
نه و این یکی از رایج ترین سوءتفاهم هاست. آنچه با نام NFT در صرافی های ایرانی معامله می شود، توکن یک پروژه است و مثل هر ارز دیجیتال دیگری مثلی و قابل تعویض است. اثر هنری یکتا در بازارگاه های NFT خرید و فروش می شود، نه در صرافی.
سایت فروش NFT ایرانی وجود دارد؟
نمونه هایی راه افتاده اند، اما قبل از عرضه دو چیز را بررسی کنید: اثر روی کدام زنجیره ضرب می شود و آیا بعد از تعطیلی احتمالی آن سایت هم قابل انتقال است. اگر ثبت فقط در پایگاه داده خود سایت باشد، شما NFT نساخته اید.
کارمزد بازارگاه ها چقدر است؟
عدد ثابتی ندارد و بازارگاه ها در این سال ها چند بار تغییرش داده اند. به جای اعتماد به هر عددی که در مقاله ها می بینید، صفحه کارمزد همان بازارگاه را باز کنید. کارمزد شبکه هم جداست و به شلوغی شبکه بستگی دارد.
انتخاب بازارگاه یک تصمیم برگشت پذیر است. مسیر پول و انتظارتان از بازار، نه.
پس وقتتان را جای درست بگذارید: یک بار مسیر دریافت و نقد کردن را کامل تست کنید، شرایط استفاده از اثر را خودتان صریح بنویسید، و بعد هر بازارگاهی که راحت ترید انتخاب کنید.
