امنیت اتریوم؛ روش ها و ابزارهایی که واقعا کار می کنند
برای ثبت سفارش به حساب نیاز دارید. ثبت نام رایگان است.
بیشتر دارایی هایی که در اتریوم از دست می روند، دزدیده نمی شوند. صاحبشان با دست خودش یک تراکنش را امضا می کند و بعد می فهمد چه امضا کرده است. این تفاوت مهم است، چون یعنی امنیت اتریوم بیشتر از آنکه بحث ابزار باشد، بحث عادت است.
وقتی می گویند «کیف پول امن»، فقط دارند درباره لایه اول حرف می زنند. لایه های دیگر جای دیگری اند و معمولا همان ها هستند که کار دست آدم می دهند.
- کلید: کسی که عبارت بازیابی را دارد، دارایی را دارد. تمام.
- دسترسی: قراردادهایی که به آن ها اجازه برداشت توکن داده اید.
- تراکنش: آنچه در لحظه امضا واقعا دارید تایید می کنید.
- آدم: خستگی، عجله و طمع، که سه تای اول را بی اثر می کنند.
عبارت بازیابی دوازده یا بیست و چهار کلمه ای شما همان دارایی است، نه رمز آن. هیچ پشتیبانی، هیچ شرکتی و هیچ سرویسی نمی تواند آن را بازیابی کند و هر کسی که ادعا کند می تواند، دارد کلاهبرداری می کند.
قاعده ما ساده است: عبارت بازیابی هیچ وقت نباید در جایی باشد که به اینترنت وصل می شود. نه در عکس گالری، نه در یادداشت گوشی، نه در فضای ابری، نه در چت با خودتان. اگر مبلغ برایتان جدی است، کیف پول سخت افزاری گران تر از یک بار اشتباه نیست.
اشتباه های رایج تر همین لایه را در سه اشتباه رایج در نگهداری کیف پول اتریوم جداگانه باز کرده ایم.
وقتی برای اولین بار با یک قرارداد کار می کنید، از شما اجازه می خواهد که به توکنتان دسترسی داشته باشد. اغلب رابط ها این اجازه را به صورت پیش فرض نامحدود درخواست می کنند.
نامحدود یعنی: آن قرارداد از این به بعد، هر وقت بخواهد، می تواند آن توکن را از کیف پول شما بردارد. لازم نیست دوباره از شما بپرسد. اگر ماه ها بعد در آن قرارداد باگی پیدا شود یا کنترلش دست کس دیگری بیفتد، کیف پول شما هنوز باز است.
پس دو عادت: مقدار دسترسی را به اندازه همان معامله محدود کنید، و هر چند وقت یک بار دسترسی های قدیمی را پس بگیرید. پس گرفتن دسترسی خودش یک تراکنش است و کارمزد دارد. این کارمزد را بدهید.
پنجره تایید کیف پول را جدی بگیرید. سه چیز را قبل از زدن دکمه ببینید: آدرس مقصد، مقدار، و اینکه این یک انتقال ساده است یا تعامل با یک قرارداد.
یک تله رایج، آلوده کردن تاریخچه آدرس هاست. کسی مبلغی ناچیز از آدرسی که چند رقم اول و آخرش شبیه آدرس همیشگی شماست برایتان می فرستد تا آن آدرس در تاریخچه بنشیند. دفعه بعد که از تاریخچه کپی کنید، به آدرس او فرستاده اید. آدرس را از تاریخچه کپی نکنید.
و اگر تراکنشی گیر کرد، قبل از هر کاری وضعیت گس را ببینید؛ گس لیمیت و تراکنشی که وسط راه می سوزد این حالت را توضیح داده است.
فهرست بلند ابزار امنیتی بیشتر از آنکه کمک کند، گیج می کند. آنچه در عمل برای یک کاربر معمولی فرق ایجاد می کند کوتاه است:
- یک کیف پول سخت افزاری برای مبالغ جدی، و یک کیف پول نرم افزاری جدا برای کارهای روزمره.
- یک مرورگر بلاک چین برای دیدن اینکه واقعا چه اتفاقی افتاده.
- ابزار مدیریت دسترسی ها، برای همان کار پس گرفتن که بالاتر گفتیم.
- احراز هویت دو مرحله ای روی هر حسابی که به دارایی وصل است، ترجیحا با اپلیکیشن و نه پیامک.
نکته ای که باید صادق باشیم: احراز هویت دو مرحله ای از خود کیف پول شخصی شما محافظت نمی کند. آن برای حساب های سرویس هاست. کیف پول شخصی رمز عبور ندارد که کسی بخواهد آن را حدس بزند.
اول، ابزارهای دور زدن فیلترینگ. نسخه های دستکاری شده کیف پول ها و افزونه های ناشناس در همین مسیر پخش می شوند و دقیقا شبیه نسخه اصلی اند. کیف پول را فقط از مخزن رسمی همان پروژه نصب کنید و روی نسخه ای که از یک کانال یا سایت دانلود فارسی گرفته اید، دارایی نگذارید.
دوم، قطعی اینترنت وسط تراکنش. اینجا خطر مالی نیست، خطر تصمیم عجولانه است: کاربر فکر می کند نرفته و دوباره می فرستد. هش تراکنش را نگه دارید و اول وضعیت را ببینید.
بر اساس سفارش های ثبت شده در پلتفرم دیجی دلار، پرتکرارترین موردی که به پشتیبانی می رسد سرقت پیچیده نیست؛ ارسال به آدرس شبکه اشتباه است. آدرس درست، شبکه غلط.
اگر ترجیح می دهید بخشی از مسیر را با یک سرویس دارای هویت مشخص طی کنید، مجوزها و اعتبارسنجی دیجی دلار همان چیزی است که باید قبل از اعتماد به هر سرویسی ببینید، نه فقط درباره ما.
هیچ کدام از اینها جلوی یک باگ در خود قرارداد را نمی گیرد. اگر پروتکلی که در آن سرمایه گذاشته اید از درون مشکل داشته باشد، کیف پول سخت افزاری شما هم کاری نمی کند.
و صادقانه تر: بیشترین ریسک برای کاربر ایرانی اصلا فنی نیست. ریسک این است که در مسیر تبدیل به ریال به یک واسطه ناشناس اعتماد کند. آنجا هیچ لایه رمزنگاری ای از شما محافظت نمی کند. اتریوم و نقش اتر در شبکه را هم اگر تازه کارید یک بار بخوانید؛ خیلی از اشتباهات امنیتی از نفهمیدن همین پایه می آید.
شبکه اتریوم امن است؟
خود شبکه از سال ۲۰۱۵ تا امروز متوقف نشده و سازوکار اجماعش حمله را برای حمله کننده بسیار گران می کند. اما امنیت شبکه ربطی به امنیت کیف پول شما ندارد؛ این دو موضوع کاملا جدا هستند.
اگر عبارت بازیابی را گم کنم چه می شود؟
دارایی از دسترس خارج می شود و راه بازگشتی وجود ندارد. این تنها موردی است که در آن هیچ پشتیبانی ای نمی تواند کمک کند، و به همین دلیل نگهداری آن عبارت مهم ترین کار امنیتی شماست.
تراکنش اشتباه در اتریوم برمی گردد؟
نه. تراکنش تایید شده قابل بازگشت نیست. تنها حالتی که ممکن است دارایی برگردد این است که مقصد یک صرافی باشد و آن صرافی با احراز هویت شما، دستی پیگیری کند.
کیف پول سخت افزاری برای همه لازم است؟
نه. برای مبالغ کوچک که مدام جابجا می شوند، یک کیف پول نرم افزاری معتبر کافی است. تصمیم را بر اساس مبلغ بگیرید، نه بر اساس تبلیغ.
منابع: راهنمای امنیت و پیشگیری از کلاهبرداری اتریوم و توضیح رسمی انواع کیف پول اتریوم.
