ارزهای شبکه اتریوم؛ پروژه نوظهور را چطور بسنجیم
برای ثبت سفارش به حساب نیاز دارید. ثبت نام رایگان است.
پیام پرتکرار پشتیبانی: «توکنی خریدم، در کیف پولم زیر شبکه اتریوم نشسته. یعنی من اتریوم دارم؟»
نه. و فاصله بین این دو جواب، همان چیزی است که تفاوت یک خرید حساب شده و یک خرید کور را می سازد.
اتریوم خودش یک شبکه است و دارایی بومی اش اتر است؛ همان که کارمزد با آن پرداخت می شود. بقیه چیزهایی که «روی اتریوم» هستند، ارز نیستند: قراردادهای هوشمندی هستند که یک استاندارد مشترک را رعایت می کنند.
آن استاندارد اسمش ای آر سی بیست است. یک فهرست کوتاه از توابع مشترک؛ موجودی چقدر است، انتقال بده، اجازه بده. هر قراردادی که این چند تابع را داشته باشد، کیف پول ها و صرافی ها می توانند بدون هیچ کار اضافه ای با آن حرف بزنند.
نتیجه اش را بهتر است بی تعارف بگوییم: نوشتن و منتشر کردن یک توکن روی اتریوم کار چند دقیقه است و ابزارهایی که هنوز برای قرارداد هوشمند زنده اند نشان می دهد چقدر مسیرش کوتاه شده. اینکه چیزی «روی شبکه اتریوم» باشد، هیچ نشانه ای از کیفیت، اعتبار یا پشتوانه نیست. فقط یعنی از یک الگوی مشترک پیروی می کند.
بزرگ تر از چیزی که فکر می کنید و شامل چیزهایی که فکر نمی کنید.
استیبل کوین های اصلی بازار، توکن های حاکمیتی پروتکل های وام دهی و صرافی های غیرمتمرکز، توکن های بازی، و ده ها هزار توکن که هیچ وقت اسمشان را نشنیده اید، همه ای آر سی بیست هستند. یعنی وقتی می پرسید «ارزهای شبکه اتریوم کدامند»، جواب واقعی این است: بخش بزرگی از کل بازار.
و همین جواب، سوال را عوض می کند. سوال درست «کدام ها هستند» نیست؛ «این یکی را چطور بسنجم» است.
آدرس قرارداد، نه اسم. اسم توکن هیچ چیز را ثابت نمی کند و ده ها قرارداد می توانند یک اسم داشته باشند. هویت واقعی یک توکن، آدرس قرارداد آن است. اگر کسی توکنی معرفی می کند و آدرس قرارداد را نمی دهد، همان جا تمام است.
چه کسی می تواند بسازد. این مهم ترین بند است و کمترین توجه را می گیرد. اگر قرارداد تابع ساخت باز داشته باشد و کلیدش دست یک نفر باشد، عرضه هر لحظه می تواند چند برابر شود. هیچ تحلیل قیمتی روی چنین توکنی معنا ندارد.
تمرکز نگهدارندگان. اگر چند آدرس بخش عمده عرضه را دارند، شما در یک بازار نیستید؛ در یک اتاق با چند نفر هستید که می توانند هر وقت خواستند بروند.
نقدشوندگی، نه ارزش بازار. ارزش بازار عددی است که با ضرب کردن به دست می آید و می شود متورمش کرد. چیزی که واقعا اهمیت دارد این است که اگر بخواهید بفروشید، خریدار هست یا نه.
و در آخر، ممیزی. عمدا آخر آمده است. نشان ممیزی ضعیف ترین سیگنال این فهرست است؛ می گوید کد در یک تاریخ مشخص بررسی شده، نه اینکه تیم صادق است یا قرارداد بعدا عوض نشده. کسانی که فقط به این بند نگاه می کنند، بیشترین ضرر را می دهند.
یک توکن می تواند همزمان روی اتریوم و روی چند شبکه لایه دوم و چند زنجیره دیگر وجود داشته باشد، با همان اسم و همان لوگو و آدرس قرارداد کاملا متفاوت.
اگر توکنی را که روی یک لایه دوم است به آدرس اتریوم بفرستید، یا برعکس، معمولا چیزی برنمی گردد. این پرتکرارترین اشتباه گران قیمتی است که در پیام های پشتیبانی می بینیم و ربطی به دانش فنی هم ندارد؛ رابط کاربری صرافی ها این تفاوت را خوب نشان نمی دهد. لایه های دوم اتریوم و دردسرهایشان این نقشه را کامل کرده است.
مسئله دوم کارمزد است. کارمزد شبکه اتریوم به مقدار پول شما ربطی ندارد؛ به شلوغی شبکه ربط دارد. یعنی خرید کوچک روی لایه یک می تواند بخش قابل توجهی از مبلغ را به کارمزد بدهد. اگر انتظار داشتید بعد از مرج این هزینه پایین بیاید، کارمزد اتریوم چرا بعد از مرج پایین نیامد دلیلش را توضیح داده است.
برای شروع از سمت خود شبکه، قیمت و خرید اتر نقطه ورود ساده تری است تا توکن های حاشیه ای؛ و اگر پرداخت ارزی هم بخشی از کارتان است، تهیه یو ووچر بدون کارت بانکی مسیر جداگانه ای دارد.
بهترین ارزهای شبکه اتریوم کدامند؟
هیچ فهرست ثابتی وجود ندارد و هر فهرستی که ببینید، عکس یک لحظه است. بزرگ ترین و جاافتاده ترین ها استیبل کوین ها و توکن های پروتکل های مالی غیرمتمرکز هستند، چون سال هاست کار می کنند و نقدشوندگی واقعی دارند. اما «بزرگ ترین» با «بهترین برای شما» یکی نیست و آن یکی به افق زمانی و تحمل ریسکتان بستگی دارد.
اتریوم روی چه شبکه ای است؟
اتریوم روی شبکه دیگری نیست؛ خودش یک شبکه مستقل است و اتر دارایی بومی آن. این را با توکن های ای آر سی بیست اشتباه نگیرید که روی اتریوم زندگی می کنند. البته نسخه های بسته بندی شده اتر روی شبکه های دیگر هم وجود دارد که دارایی متفاوتی محسوب می شوند.
ارزهای زیرمجموعه اتریوم کدامند؟
تعبیر «زیرمجموعه» کمی گمراه کننده است. این توکن ها مالکیت یا سهمی از اتریوم به شما نمی دهند؛ صرفا قراردادهایی هستند که روی همان شبکه اجرا می شوند. رشد قیمت اتر لزوما به آن ها نمی رسد و سقوط یکی از آن ها هم اثری بر اتر ندارد.
تعداد کل اتریوم های جهان چقدر است؟
برخلاف بیت کوین، اتریوم سقف عرضه ثابت ندارد. مقداری اتر بابت پاداش اعتبارسنج ها ساخته می شود و بخشی از کارمزد هر تراکنش هم سوزانده می شود، پس عرضه بسته به میزان استفاده از شبکه می تواند کم یا زیاد شود. برای همین عدد دقیقش را باید همان لحظه از کاوشگر شبکه خواند، نه از یک مقاله.
«روی شبکه اتریوم بودن» یک ویژگی فنی است، نه یک مدال. صدها هزار توکن این ویژگی را دارند و اکثریت مطلقشان به هیچ جا نرسیدند. چیزی که یک پروژه نوظهور را از بقیه جدا می کند در نمودار قیمت نیست؛ در قرارداد است. آدرس قرارداد را باز کنید، ببینید چه کسی می تواند توکن بسازد و عرضه دست چند نفر است. اگر این سه بند را نگاه کنید، از اکثر خریداران جلوتر هستید.
