صنعت بازی و بلاکچین؛ چرا استیم در را بست
برای ثبت سفارش به حساب نیاز دارید. ثبت نام رایگان است.
در فهرست چیزهایی که والو اجازه انتشارشان روی استیم را نمی دهد، کنار بدافزار و محتوای کلاهبرداری، یک بند هست: برنامه هایی که روی بلاکچین ساخته شده اند و ارز دیجیتال یا ان اف تی صادر یا مبادله می کنند.
بزرگ ترین فروشگاه بازی کامپیوتری دنیا، در سند رسمی خودش، این را نوشته است.
حالا سوال درست این نیست که «اتریوم صنعت بازی را متحول کرد یا نه». سوال این است که چرا صنعت بازی، بعد از یک دوره هیجان، عملا در را بست و چه چیزی از آن دوره باقی ماند.
این بند در مستندات پارتنری استیم، یعنی همان جایی که سازنده ها قبل از انتشار می خوانند، آمده است. اثرش هم فوری بود: هر بازی ای که اقتصادش روی توکن یا ان اف تی بنا شده باشد، از دسترس ده ها میلیون کاربر بیرون می ماند.
برای یک استودیو، این تقریبا حکم پایان است. توزیع، نیمی از کسب و کار بازی سازی است.
پس چیزی که در فارسی معمولا با عنوان «آینده بازی ها» تبلیغ می شود، در عمل روی سکوی اصلی این صنعت راه ندارد. این را کسی که می خواهد وارد این حوزه شود باید از اول بداند.
مسئله فقط قانون یک فروشگاه نبود. مسئله این بود که مدل، برای بازیکن جذاب نبود.
بازی سنتی از شما پول می گیرد و در ازایش سرگرمی می دهد. مدل مبتنی بر توکن از شما می خواهد اول سرمایه گذاری کنید تا بعد بتوانید بازی کنید، و ارزش آنچه خریده اید به این بستگی دارد که نفر بعدی بیاید و گران تر بخرد.
بگذارید صریح باشیم: بخش بزرگی از آنچه «بازی بلاکچینی» نامیده شد، بازی نبود. یک ساختار مالی بود با پوسته گرافیکی. واکنش منفی بازیکن ها هم دقیقا به همین بود، نه به فناوری.
اقتصاد این مدل و اینکه چرا معمولا می شکند را در تحلیل اقتصاد گیم فای جدا نوشته ایم.
آنچه اتریوم به این حوزه داد، یک دفتر کل عمومی بود که مالکیت یک آیتم را خارج از سرور بازی ثبت می کند. این ایده واقعی است و کار می کند.
آنچه نتوانست بدهد، اقتصاد اجراست. یک بازی، در هر دقیقه ده ها تعامل کوچک دارد. اجرای هر کدام روی لایه اصلی اتریوم، از نظر کارمزد بی معناست.
راه حل هم همان چیزی شد که کل نقشه راه اتریوم رویش سوار است: رول آپ ها. طبق مستندات خود اتریوم، مقیاس پذیری از طریق لایه دوم به دست می آید و بیش از نود درصد هزینه تراکنش کاربر روی رول آپ ها، هزینه ذخیره دائمی داده روی لایه اصلی بود؛ چیزی که با معرفی بلاب ها ارزان تر شد.
نتیجه عملی: عملا هیچ بازی جدی ای مستقیم روی لایه اصلی اتریوم اجرا نمی شود. هرچه هست روی لایه دوم است. کدام لایه دوم اتریوم به درد بازی می خورد فهرستشان را دارد.
یکی از قوی ترین حرف های آن دوره این بود: سازنده آیتم، از هر فروش بعدی سهم می برد.
استاندارد رسمی این کار روی اتریوم ای آی پی ۲۹۸۱ است. در متن خود استاندارد نوشته شده که پرداخت حق امتیاز باید داوطلبانه باشد، چون انتقال یک توکن لزوما به معنای فروش آن نیست. یعنی استاندارد فقط اطلاعات را اعلام می کند؛ اجرایش با مارکت پلیس است و اگر آیتم جای دیگری فروخته شود، هیچ اجباری در کار نیست.
این تفاوت میان «ثبت شده» و «اجرا شده»، جان کلام کل ماجراست. چرا سهم حق امتیاز پرداخت نمی شود این را با جزئیات بیشتری باز کرده است.
سه چیز، و هر سه کوچک تر از وعده ها هستند:
- مالکیت قابل انتقال آیتم. در بازی هایی که واقعا این را پیاده کرده اند، شما می توانید آیتم را بدون اجازه سازنده منتقل کنید. اینکه این مالکیت دقیقا یعنی چه، بحث جدایی است که در آیتم بازی روی اتریوم یعنی چه باز شده.
- بازار ثانویه شفاف. تاریخچه معاملات یک آیتم عمومی است. برای بازیکن این یعنی می تواند قبل از خرید ببیند واقعا چقدر معامله شده.
- استودیوهای کوچک روی لایه دوم. کمتر سر و صدا، اقتصاد ساده تر، و بدون ادعای انقلاب.
و یک چیز که نماند: ادعای اینکه این مدل جای بازی سازی سنتی را می گیرد.
اینجا دو مسئله اضافه می شود که در هیچ مقاله ترجمه شده ای نیست.
اول، آنچه به فارسی با عنوان «بازی کریپتویی رایگان» تبلیغ می شود، معمولا نه بازی است و نه رایگان. یا یک برنامه ضربه زدن است، یا برای برداشت به یک واریز اولیه نیاز دارد. قبل از نصب، به این نگاه کنید که برای برداشت چه چیزی از شما می خواهند.
دوم، دسترسی. بر اساس سفارش های ثبت شده در پلتفرم دیجی دلار، فعالیت کاربران در ساعت های اختلال اینترنت به شکل محسوسی افت می کند. برای یک دارایی که نقدشوندگی اش به یک بازار خارجی وابسته است، این یعنی ممکن است دقیقا وقتی می خواهید بفروشید نتوانید.
اگر بحث خود اتریوم است و نه بازی ها، نرخ و شرایط روز در صفحه اختصاصی اش هست:
چرا بازی های بلاکچینی روی استیم نیستند؟
چون والو در قوانین انتشار خودش، برنامه های ساخته شده روی بلاکچین که ارز دیجیتال یا ان اف تی صادر یا مبادله می کنند را در فهرست موارد غیرمجاز آورده است. این یک تصمیم فروشگاهی است، نه محدودیت فنی.
آیا از بازی های ان اف تی می شود درآمد داشت؟
برای عده کمی بله، و معمولا برای کسانی که زود وارد شده اند. درآمد در این مدل از فروش به نفر بعدی می آید، نه از تولید ارزش داخل بازی. وقتی ورودی جدید کم شود، همان درآمد هم قطع می شود. با این فرض وارد شوید، نه با فرض حقوق ثابت.
بازی های بلاکچینی رایگان واقعا رایگان اند؟
ورودشان معمولا رایگان است، برداشتشان نه. الگوی رایج این است که بازی کردن هزینه ندارد اما برای انتقال دارایی به بیرون باید کارمزد شبکه بدهید یا حداقلی از موجودی داشته باشید. قبل از صرف وقت، شرط برداشت را بخوانید.
حق امتیاز سازنده در ان اف تی تضمین شده است؟
نه. استاندارد ای آی پی ۲۹۸۱ صراحتا می گوید پرداخت حق امتیاز داوطلبانه است و فقط اطلاعات پرداخت را اعلام می کند. اگر آیتم در مارکت پلیسی فروخته شود که آن را رعایت نکند، چیزی پرداخت نمی شود.
منابع:
