درآمد غیرفعال دوج کوین؛ آن سود از کجا می آید

سوالی که مرتب پرسیده می شود: «دوج کوینم را کجا بگذارم که سود بدهد؟»

جواب کوتاه و بی تعارف: هیچ جا در خود شبکه دوج کوین. این شبکه هیچ سازوکاری برای پرداخت سود به دارنده ندارد و هرچه به اسم درآمد غیرفعال دوج کوین می بینید، در واقع قرض دادن دوج کوین به یک شرکت است. آن یک محصول است، نه یک ویژگی، و ریسکش هم مال خودتان است نه مال شبکه.

ادامه این مطلب توضیح همین است: سود از کجا می آید، چه کسی پرداختش می کند و چرا سه روشی که در مقالات فارسی می خوانید یا وجود ندارند یا چیز دیگری هستند.

چرا دوج کوین استیک نمی شود

دوج کوین با اثبات کار کار می کند. تنها پرداختی که پروتکل انجام می دهد پاداش بلاک به ماینر است. دارنده دوج کوین در این معادله هیچ جایی ندارد.

مسئله عمیق تر از مکانیزم اجماع است: دوج کوین قرارداد هوشمند ندارد. اگر در پایگاه های داده استاندارد بازار نگاه کنید، فهرست پلتفرم های قراردادی این دارایی خالی است، یعنی دوج کوین توکنی روی هیچ زنجیره ای نیست و روی خودش هم قراردادی اجرا نمی شود.

از این یک واقعیت، سه نتیجه مستقیم درمی آید:

• استیکینگ دوج کوین وجود ندارد. توضیح کاملش در پاسخ به امکان استیکینگ دوج کوین آمده.
• دوج کوین در استخر نقدینگی پنکیک سواپ یا یونی سواپ نیست. آنچه آنجا هست نسخه رپ شده روی زنجیره ای دیگر است، نه خود دوج کوین.
• وام دهی غیرمتمرکز روی دوج کوین معنی ندارد، چون قراردادی نیست که وثیقه را نگه دارد.

هر مقاله ای که این سه را به شما پیشنهاد دهد، از روی مطلبی درباره اتریوم نوشته شده و اسم ها عوض شده اند.

پس آن سودهایی که تبلیغ می شوند چه هستند

یک چیز، با سه اسم مختلف: قرض دادن.

وقتی دوج کوین را در یک محصول «کسب سود» صرافی می گذارید، مالکیتش از دست شما خارج می شود و به ترازنامه آن شرکت می رود. شرکت با آن پول کاری می کند و بخشی از عایدی را به شما می دهد. سود شما درآمد آن فعالیت است، نه محصول شبکه دوج کوین.

سوالی که باید بپرسید ساده است و تقریبا هیچ وقت پرسیده نمی شود: این سود از کجا می آید؟ اگر جوابی نگرفتید، یعنی شما منبع سود هستید.

و این ریسک فرضی نیست. دو نامی که در مقالات قدیمی فارسی هنوز به عنوان گزینه معرفی می شوند، سلسیوس و بلاک فای، هر دو ورشکست شدند و کاربرانشان دارایی هایشان را در صف طلبکاران دنبال کردند. مقاله ای که امروز این دو را پیشنهاد می دهد، به سادگی چند سال به روز نشده.

کدام دارایی ها واقعا از پروتکل سود می دهند

برای اینکه معلوم شود دوج کوین کجای این نقشه است، باید دید سود پروتکلی اصلا از کجا می آید.

در شبکه های مبتنی بر اثبات سهام، شبکه به کسانی که سرمایه شان را برای تامین امنیت قفل می کنند پاداش می دهد. آن پاداش از صدور جدید و کارمزد تراکنش ها می آید و پرداختش کار خود پروتکل است. اینجا سود واقعا از شبکه می آید و هیچ شرکتی وسط نیست.

در شبکه های مبتنی بر اثبات کار، تنها گیرنده پاداش ماینر است. دارنده در این معادله نقشی ندارد و شبکه هیچ سازوکاری برای پرداخت به او ندارد. بیت کوین همین طور است، لایت کوین همین طور است و دوج کوین هم همین طور.

پس تفکیک درست این نیست که «کدام ارز سود بیشتری می دهد». تفکیک درست این است که سود از پروتکل می آید یا از ترازنامه یک شرکت. دسته اول ریسک شبکه دارد و دسته دوم ریسک ورشکستگی، و این دو اصلا هم جنس نیستند.

دوج کوین کاملا در دسته دوم است. نه به این دلیل که پروژه ضعیفی است، بلکه به این دلیل که برای این کار ساخته نشده.

نرخ سالانه ای که تبلیغ می شود را چطور بخوانید

سه چیز که تقریبا همیشه در عدد درشت صفحه محصول دیده نمی شود.

ثابت است یا متغیر. بیشتر این نرخ ها متغیرند و سرویس می تواند هر وقت خواست تغییرشان دهد. نرخی که هنگام سپرده گذاری دیده اید تعهد نیست، تبلیغ است.

پلکانی است یا روی کل مبلغ. رایج است که نرخ بالا فقط تا سقف کوچکی اعمال شود و مابقی سرمایه شما نرخ بسیار پایین تری بگیرد. بازده واقعی شما میانگین وزنی این دو است، نه عدد درشت.

واحدش چیست. نرخ به دوج کوین اعلام می شود. اگر تعداد دوج کوین های شما ده درصد زیاد شود و قیمتش سی درصد افت کند، شما ضرر کرده اید. برای دارایی ای با این دامنه نوسان، این تفاوت تقریبا همیشه از خود نرخ سود بزرگ تر است.

و یک محاسبه ساده که ارزش انجام دادن دارد: نرخ اعلام شده را در برابر افت قیمتی بگذارید که در یک هفته معمولی این دارایی دیده اید. اگر سود یک سال کمتر از نوسان یک هفته است، آن سود انگیزه اصلی تصمیم شما نیست و نباید هم باشد.

داگ چین همان دوج کوین نیست

این اشتباه آنقدر رایج است که ارزش یک بخش جدا دارد.

داگ چین شبکه ای متفاوت با توکن خودش است و ربطی به بلاک چین دوج کوین ندارد. برای بردن دوج کوین به آنجا باید آن را روی یک پل قفل کنید و نسخه ای معادل تحویل بگیرید. سودی که آنجا می گیرید، سود آن شبکه است و ریسکی که می پذیرید ریسک آن پل.

یعنی شما دوج کوین را با یک بدهی روی شبکه ای دیگر عوض کرده اید. ممکن است تصمیم درستی باشد، اما تصمیمی است که باید آگاهانه گرفته شود، نه به این خیال که «دوج کوینم را استیک کردم».

تنها درآمدی که واقعا از پروتکل می آید

استخراج. و آن هم منفعل نیست: سخت افزار می خرید، برق می دهید و در ازایش پاداش بلاک می گیرید.

اگر پیوستن به استخر را «منفعل» می دانید، دقت کنید که هزینه اش جلوتر پرداخت شده. سازوکار تقسیم سهم و اینکه کدام مدل پرداخت برای یک دستگاه منطقی است را در استخر ماینینگ دوج کوین نوشته ایم.

و یک واقعیت اقتصادی: در بیشتر شرایط، هزینه برق از ارزش پاداش بیشتر است. برای بیشتر خوانندگان این مطلب، خرید دوج کوین ارزان تر از استخراجش تمام می شود.

اگر همچنان می خواهید امتحان کنید

موضع ما این نیست که هیچ کدام از این کارها را نکنید. موضع ما این است که اسمشان را درست بگذارید و بعد تصمیم بگیرید.

چهار سوالی که قبل از سپردن دوج کوین به هر سرویسی باید جواب بگیرید:

• سود از چه فعالیتی می آید و آن فعالیت چه ریسکی دارد؟
• دارایی من در دوره سود دهی قفل است یا هر لحظه قابل برداشت؟
• اگر آن شرکت ورشکست شود، من طلبکارم یا مالک؟ در تقریبا همه این محصولات، جواب طلبکار است.
• نرخ اعلام شده ثابت است یا متغیر و چه کسی می تواند تغییرش دهد؟

و یک محاسبه که همه فراموش می کنند: سود اعلام شده به دوج کوین است، نه به تومان. اگر قیمت دوج کوین در همان دوره افت کند، سود ارزی شما منفی می شود در حالی که تعداد دوج کوین هایتان بیشتر شده. این تفاوت بین بازده اسمی و بازده واقعی است و روی دارایی ای با این دامنه نوسان، معمولا از خود نرخ سود بزرگ تر است.

جایگزین ساده تری که کسی تبلیغش نمی کند

اگر هدفتان درآمد قابل پیش بینی است، دارایی ای که برای نگهداری ساخته نشده انتخاب اول نیست. بر اساس سفارش های ثبت شده در پلتفرم دیجی دلار، کسانی که دنبال بازده باثبات هستند معمولا بخش بزرگی از سبدشان را در دارایی های کم نوسان تر نگه می دارند و دوج کوین را به عنوان بخش کوچک پرریسک سبد می بینند.

و اگر صرفا می خواهید دوج کوین داشته باشید بدون بازی با محصولات سوددهی، نرخ لحظه ای و شرایط سفارش در خرید دوج کوین با نرخ همان لحظه است. برای شارژ حساب هم انواع ووچر و تفاوتشان مسیر سرراست تری است.

سوال های پرتکرار

جمع بندی

درآمد غیرفعال دوج کوین یک نام تجاری است، نه یک ویژگی فنی. شبکه دوج کوین به دارنده چیزی نمی دهد و هر سودی که می گیرید از جیب یک شرکت می آید، با ریسک همان شرکت.

این لزوما بد نیست. بد این است که ندانید. سوال «این سود از کجا می آید» را بپرسید و اگر جواب روشنی نگرفتید، همان نبود جواب، خودش جواب است.

منابع اولیه: داده دوج کوین در واسط برنامه نویسی کوین گکو و فهرست خالی پلتفرم های قراردادی آن و توضیح پاداش شبکه در مستندات رسمی دوج کوین.