استخر ماینینگ دوج کوین؛ سهم شما چطور حساب می شود

یک شکایت تکراری: کسی ماینر Scrypt اش را به یک استخر وصل می کند، ماشین حساب سایت عددی نشان داده بود، و آخر هفته چیزی که به کیف پولش رسیده با آن عدد نمی خواند.

معمولا کسی کلاهبرداری نکرده. استخر دارد دقیقا همان کاری را می کند که قرار بوده، فقط سازوکارش را کسی توضیح نداده. این مطلب توضیح همان است: استخر ماینینگ دوج کوین چطور سهم شما را حساب می کند و کدام تصمیم واقعا روی درآمدتان اثر می گذارد.

استخر چه چیزی را حل می کند

شبکه دوج کوین به کسی که بلاک را پیدا کند ده هزار دوج کوین به علاوه کارمزد تراکنش های آن بلاک می دهد. بلاک ها حدود یک دقیقه فاصله دارند.

مسئله این است که یک دستگاه در برابر کل هش ریت شبکه سهم بسیار کوچکی دارد. یعنی می تواند ماه ها کار کند و هیچ بلاکی پیدا نکند، و بعد یک بار همه اش را یکجا بگیرد. این نه درآمد است و نه چیزی که بشود رویش برنامه ریخت.

استخر این نوسان را حذف می کند، نه درآمد را بیشتر. توان چند هزار دستگاه را روی هم می گذارد، بلاک ها را مرتب پیدا می کند و پاداش را بین شرکت کنندگان تقسیم می کند. مستندات خود دوج کوین این را صریح می گوید: استخرها سرویس هایی هستند که اشخاص ثالث اداره می کنند و به پروژه دوج کوین وابسته نیستند.

پس اولین چیزی که باید بدانید: استخر یک شرکت است، نه بخشی از شبکه. قواعدش را خودش می نویسد و شما با پیوستن، آن قواعد را پذیرفته اید.

شیر چیست و چرا عدد آخر هفته با ماشین حساب نمی خواند

دستگاه شما مدام دارد جواب هایی تولید می کند که برای شبکه به اندازه کافی خوب نیستند ولی برای استخر هستند. هرکدام از این ها یک شیر است و شمارش شیرها معیار سهم شماست.

بعد استخر پاداش را بر همین اساس تقسیم می کند و درصدی را هم برای خودش برمی دارد. تا اینجا ساده است. جایی که آدم ها گیر می کنند دو مدل رایج پرداخت است:

• پرداخت به ازای هر شیر. استخر بابت هر شیر مبلغ ثابتی به شما می دهد، فارغ از اینکه آن دوره بلاکی پیدا شده یا نه. کارمزدش بیشتر است، چون استخر ریسک شانس را از شما خریده.
• پرداخت بر اساس آخرین شیرها. فقط وقتی بلاکی پیدا شود پرداخت انجام می شود و سهم شما به شیرهای اخیرتان بستگی دارد. کارمزدش کمتر است و درآمدتان بالا و پایین می رود.

موضع ما: برای یک دستگاه یا دو دستگاه، مدل اول بهتر است حتی با کارمزد بالاتر. کسی که یک ماینر دارد نمی تواند نوسان را جذب کند، و کارمزد اضافه ای که می دهد در واقع هزینه پیش بینی پذیر شدن درآمدش است. مدل دوم برای کسی معنی دارد که ده ها دستگاه دارد و می تواند چند هفته صبر کند.

و دلیل اینکه عدد ماشین حساب با واقعیت نمی خواند معمولا یکی از این سه تاست: کارمزد استخر در محاسبه نیامده، سختی شبکه در همان بازه بالا رفته، یا مقداری از توان دستگاه به خاطر تاخیر شبکه به شیرهای رد شده تبدیل شده.

چیزی که واقعا اقتصاد این کار را تعیین می کند

اینجا نکته ای هست که اگر ندانید، هیچ کدام از محاسبات بالا معنی درستی نمی دهد.

دوج کوین و لایت کوین هر دو از الگوریتم Scrypt استفاده می کنند و به شکل ادغامی استخراج می شوند. یعنی همان کاری که دستگاه انجام می دهد همزمان برای هر دو شبکه معتبر است و ماینر بابت یک بار کار، از هر دو زنجیره پاداش می گیرد. سازوکار فنی اش اثبات کار کمکی نام دارد و مستند شده است.

نتیجه اش برای شما ساده و مهم است: رقیب شما کسی است که از همان برق مصرفی دو منبع درآمد دارد. اگر استخری انتخاب کنید که فقط دوج کوین می دهد، در برابر کسی که هر دو را می گیرد در موقعیت ضعیف تری هستید. پس قبل از هر چیز ببینید استخر استخراج ادغامی را پشتیبانی می کند یا نه؛ این تصمیم از کارمزد استخر مهم تر است. طرف دیگر این معادله، یعنی خود لایت کوین و شرایط استخراجش، موضوع لایت کوین و همان الگوریتم Scrypt است.

استخر را با چه معیاری انتخاب کنید

فهرست هایی که در فارسی می بینید معمولا استخرها را بر اساس سهمشان از هش ریت مرتب می کنند. برای یک ماینر کوچک این تقریبا بی ربط ترین معیار ممکن است.

آنچه واقعا اهمیت دارد، به ترتیب:

• پشتیبانی از استخراج ادغامی. دلیلش بالا آمد.
• حداقل مبلغ برداشت. اگر آستانه بالا باشد و توان شما کم، ممکن است هفته ها پول شما در استخر بماند. این ریسک طرف مقابل است، حتی اگر کسی اسمش را نگذارد.
• تاخیر تا سرور. هر میلی ثانیه تاخیر یعنی شیر رد شده. برای کاربر ایرانی این معیار جدی تری از کارمزد است.
• شفافیت مدل پرداخت. استخری که مدلش را روشن ننوشته، معمولا دلیلی دارد.

کارمزد آخرین معیار است، نه اولی. تفاوت یک درصد کارمزد در برابر تاخیر بالا یا نبود استخراج ادغامی چیز کوچکی است.

این کار برای چه کسی جواب نمی دهد

بی تعارف: برای بیشتر کسانی که این مطلب را می خوانند.

استخراج دوج کوین با کارت گرافیک یا گوشی جواب نمی دهد. الگوریتم Scrypt سال هاست به دستگاه های اختصاصی رسیده و هر چیز دیگری در برابرشان سهم قابل چشم پوشی دارد. دلایل عددی اش را در چرا استخراج دوج با گوشی و کارت گرافیک جواب نمی دهد باز کرده ایم.

و مسئله برق. سود این کار تفاضل ارزش پاداش و هزینه برق است و در بیشتر شرایط، هزینه برق برنده می شود. اگر هدفتان داشتن دوج کوین است، خریدنش ساده تر و ارزان تر از ساختنش است؛ نرخ لحظه ای در صفحه دوج کوین و شرایط سفارش است و اگر شارژ حساب دردسر دارد، مسیرهای ووچر جایگزین قابل اتکاتری است.

از ایران چه چیزی فرق می کند

یک تذکر لازم اول: ما وکیل نیستیم و این متن نظر حقوقی نیست. تکلیف مجوز و تعرفه برق را باید از مرجع رسمی خودش بپرسید.

آنچه فنی و بدون عدد می شود گفت دو چیز است. اول تاخیر شبکه: سرورهای بیشتر استخرهای بزرگ در اروپا و آمریکا هستند و تاخیر از ایران بالاست، که مستقیم به شیر رد شده تبدیل می شود. استخری با سرور نزدیک تر، حتی با کارمزد بالاتر، معمولا بازده بهتری می دهد.

دوم پایداری اتصال. قطعی اینترنت یعنی دستگاه شما کار می کند و شیرش به جایی نمی رسد. برق مصرف می شود، درآمد نه. هر محاسبه سوددهی که این را در نظر نگیرد، برای جای دیگری نوشته شده. سهم مصرف انرژی در این معادله را جدا در مصرف برق شبکه دوج کوین بررسی کرده ایم.

سوال های پرتکرار

روی این عبارت پرسش های متداول گوگل نمایش داده نمی شود؛ سوال های زیر از جستجوهای مرتبطی گرفته شده که واقعا تایپ می شوند.

جمع بندی

استخر ماینینگ دوج کوین نوسان را می خرد، نه درآمد را زیاد می کند. سهم شما بر اساس شیرها حساب می شود، مدل پرداخت تعیین می کند درآمدتان صاف باشد یا پله ای، و کارمزد آخرین چیزی است که باید نگرانش باشید.

دو معیاری که واقعا فرق می سازند پشتیبانی از استخراج ادغامی و تاخیر تا سرور هستند. و اگر هدفتان صرفا داشتن دوج کوین است، این کل بحث ممکن است اصلا به شما مربوط نباشد.

منابع اولیه: توضیح استخر استخراج در سایت رسمی دوج کوین و مشخصات فنی استخراج ادغامی.