پذیرش دوج کوین؛ فروشنده واقعا چه چیزی می گیرد
برای ثبت سفارش به حساب نیاز دارید. ثبت نام رایگان است.
فهرست فروشگاه هایی که دوج کوین قبول می کنند، تقریبا در همه متن های فارسی یکسان است و همه شان از یک منبع چند سال پیش کپی شده اند. جالب اینکه خود پروژه چنین فهرستی ندارد.
سایت رسمی دوج کوین تنها فهرستی که نگه می دارد مربوط به موسسات خیریه است، نه فروشگاه ها. این یک غفلت نیست؛ نگه داشتن فهرست پذیرندگان یعنی تضمین کردن چیزی که هر هفته عوض می شود.
پس به جای فهرست، بیایید به سوالی جواب بدهیم که کسی جوابش را نمی دهد: وقتی یک فروشگاه می گوید دوج کوین قبول می کنم، دقیقا چه چیزی می گیرد؟
در بیش تر موارد، فروشگاه اصلا با شبکه دوج کوین کار نمی کند. یک پردازنده پرداخت وسط ایستاده. شما به آن پردازنده دوج کوین می دهید، پردازنده در همان لحظه تبدیلش می کند و به فروشنده ارز رایج واریز می کند.
این را می شود راستی آزمایی کرد. فهرست ارزهای فعال بیت پی، یکی از قدیمی ترین همین پردازنده ها، به شکل عمومی در دسترس است و دوج کوین در آن به عنوان یک ارز فعال و بومی ثبت شده. یعنی ریل وجود دارد و کار می کند.
ولی نتیجه اش را ببینید: فروشنده ریسک نوسان را نمی پذیرد، دارایی را نگه نمی دارد، و عملا به شبکه دوج کوین هیچ تعهدی نداده. «قبول می کنیم» یعنی «یک درگاه اضافه کرده ایم».
چهار دلیل واقعی دارد و فقط یکی شان درباره خود دوج کوین است.
بازگشت ناپذیری تراکنش. این مهم ترین دلیل است و کمتر از همه گفته می شود. در پرداخت با کارت، مشتری می تواند ماه ها بعد پرداخت را برگرداند و فروشنده کالا و پول را با هم از دست بدهد. در پرداخت زنجیره ای چنین چیزی وجود ندارد. برای فروشنده کالای دیجیتال این تفاوت از هر کارمزدی مهم تر است.
کارمزد پردازنده. معمولا از کارمزد شبکه های کارت کمتر است، هرچند نه به آن اندازه ای که در تبلیغ ها می بینید و مبلغ ثابتی هم ندارد.
دسترسی به مشتری بی مرز. برای کسب و کاری که مشتری اش در کشورهایی است که بانکش کار نمی کند، این تنها راه است نه یک بهینه سازی.
و بازاریابی. اعلام پذیرش دوج کوین خبر می سازد. جامعه این توکن پرسر و صداست و همین برای بعضی کسب و کارها به تنهایی ارزش کار را داشته.
پذیرش رایگان نیست و هزینه هایش جای دیگری ظاهر می شود.
مرجوعی. وقتی مشتری کالا را پس می دهد، شما باید چه چیزی برگردانید؟ همان تعداد دوج کوین یا همان مبلغ اولیه؟ اگر قیمت دو برابر شده باشد این دو عدد یکی نیستند و سیاست فروشگاه باید از قبل روشن باشد.
حسابداری. هر پرداخت باید در لحظه دریافت به ارز دفتری تبدیل و ثبت شود، و در بیشتر نظام های مالیاتی همان لحظه یک رویداد قابل گزارش است.
و زمان تایید. تراکنش دوج کوین سریع تر از بیت کوین تایید می شود، ولی «سریع» در فروشگاه حضوری با «سریع» در فروش آنلاین یکی نیست. برای پرداخت سر صندوق، همین چند دقیقه هم زیاد است.
یک نکته ساختاری هم هست که به همین بحث گره خورده: عرضه دوج کوین سقف ندارد و هر سال مقدار ثابتی به آن اضافه می شود. برای پرداخت، این ویژگی بد نیست و حتی مطلوب است؛ برای نگه داشتن، حرف دیگری است. اثر نبود سقف عرضه بر نقش پرداختی دوج کوین را جداگانه نوشته ایم.
فعال کردن یک درگاه ارز دیجیتال از نظر فنی کار نیم روز است. تصمیم های زیر همان هایی است که چند ماه بعد گران تمام می شوند.
تسویه را کجا می خواهید. پردازنده معمولا اجازه می دهد بین دریافت ارز رایج، نگه داشتن همان توکن، یا ترکیبی از این دو انتخاب کنید. اگر ارز رایج بگیرید هیچ ریسک نوسانی ندارید و در عوض هیچ کدام از دلایلی که آدم ها به این حوزه علاقه دارند هم برایتان محقق نمی شود. این را از اول تعیین کنید، نه بعد از اولین جهش قیمت.
پنجره قیمت چقدر است. از لحظه ای که صورتحساب ساخته می شود تا لحظه ای که مشتری پرداخت می کند، قیمت جابجا می شود. پردازنده ها این فاصله را با یک پنجره زمانی محدود می کنند و بعد از آن صورتحساب باطل می شود. برای کالای گران، همین پنجره یکی از دلایل رایج نیمه کاره ماندن پرداخت است.
پرداخت کم یا زیاد را چه می کنید. مشتری مبلغ را دستی وارد می کند و گاهی چند درصد کمتر یا بیشتر می فرستد. سیاست شما برای این حالت باید از قبل نوشته شده باشد، وگرنه هر مورد تبدیل به یک مکاتبه دستی می شود.
و مسیر برگشت پول. شبکه دکمه لغو ندارد. برگرداندن پول یعنی یک پرداخت جدید از طرف شما، با کارمزد و با نرخ روز. تیم پشتیبانی باید بداند این کار را چطور و با کدام نرخ انجام می دهد، پیش از اینکه اولین درخواست برسد.
بخش زیادی از نام هایی که در فهرست های فارسی تکرار می شوند، مربوط به دوره ای است که اعلام پذیرش ارز دیجیتال خودش خبر بود. بعضی از آن ها هنوز فعال اند، بعضی بی سر و صدا برداشته شده اند و بعضی هیچ وقت از مرحله اعلام جلوتر نرفتند. کدام همکاری های دوج کوین واقعی است را با همین معیار بررسی کرده ایم.
راه تشخیصش هم ساده است و به هیچ فهرستی نیاز ندارد: بروید سر صفحه پرداخت همان فروشگاه. اگر گزینه پرداخت با ارز دیجیتال آنجا نیست، پذیرشی هم در کار نیست، هر چه در خبر نوشته باشند.
تمام این ساختار برای شما یک مشکل دارد: پردازنده های پرداخت همان جایی هستند که احراز هویت و محدودیت جغرافیایی اعمال می شود. یعنی حتی وقتی فروشگاه دوج کوین قبول می کند، لایه ای که پرداخت را می گیرد ممکن است شما را نپذیرد. مسیر عملی خرید با دوج کوین و اینکه کجا واقعا جواب می دهد را در راهنمای پرداخت با دوج کوین باز کرده ایم.
دوج کوین چیز جالبی است. ابزار پرداخت روزمره برای کاربر ایرانی نیست و تظاهر به عکسش کمکی به کسی نمی کند.
کدام فروشگاه ها دوج کوین قبول می کنند؟
فهرست معتبری وجود ندارد و خود پروژه هم چنین فهرستی نگه نمی دارد. مطمئن ترین راه، نگاه کردن به صفحه پرداخت همان فروشگاه است. فهرست های وبلاگی معمولا چند سال قدیمی اند.
فروشنده دوج کوین را نگه می دارد یا می فروشد؟
در بیشتر موارد پردازنده پرداخت در همان لحظه تبدیل می کند و فروشنده ارز رایج می گیرد. فروشگاه هایی که واقعا توکن را نگه می دارند استثنا هستند و معمولا خودشان اعلامش می کنند.
پذیرش دوج کوین برای یک کسب و کار کوچک صرف می کند؟
اگر کالای دیجیتال می فروشید و مشتری بین المللی دارید، احتمالا بله؛ نبود مرجوعی اجباری برای شما ارزش دارد. اگر مشتری تان محلی است و با کارت پرداخت می کند، فقط یک درگاه اضافه کرده اید که کسی از آن استفاده نمی کند.
پرداخت دوج کوین چقدر طول می کشد تا تایید شود؟
بلاک های شبکه دوج کوین کوتاه اند و تایید نسبت به شبکه های قدیمی تر سریع تر انجام می شود. اما بیشتر پردازنده ها برای مبالغ بالاتر تعداد تاییدیه بیشتری می خواهند، پس زمان واقعی به سیاست همان درگاه بستگی دارد نه فقط به شبکه.
