منطقش وسوسه انگیز است: دارایی ای که در یک هفته می تواند بیست درصد بالا و پایین برود، برای نوسان گیری از دارایی ای که در همان هفته دو درصد تکان می خورد بهتر است. نوسان بیشتر یعنی فرصت بیشتر.
نصف این جمله درست است. نصف دیگرش، همان نصفی که کسی نمی نویسد، این است که نوسان بیشتر یعنی خطای بیشتر هم. و در بازار ایران، یک قلم هزینه هم وسط می آید که این حساب را کاملا عوض می کند.
اول یک ضرب ساده، بعد بقیه بحث
قبل از هر استراتژی و هر اندیکاتوری، یک عدد را باید بدانید: هزینه رفت و برگشت شما در هر معامله چقدر است.
این عدد از چند قلم ساخته می شود و معمولا فقط یکی شان دیده می شود:
- فاصله قیمت خرید و فروش در همان لحظه، که هزینه ای است بدون اینکه در هیچ فاکتوری نوشته شود.
- کارمزد سرویس، یک بار موقع خرید و یک بار موقع فروش.
- لغزش قیمت اگر مبلغتان نسبت به عمق بازار بزرگ باشد.
- و اگر دارایی را جابه جا می کنید، کارمزد شبکه.
حالا این عدد را در تعداد معامله های ماهتان ضرب کنید. کسی که هفته ای سه بار وارد و خارج می شود، آخر ماه رقمی پرداخته که اغلب از سود اسمی معامله هایش بزرگ تر است. این تنها محاسبه ای است که تکلیف نوسان گیری را روشن می کند و تقریبا هیچ کس قبل از شروع انجامش نمی دهد.
و یک نکته که بیشتر آدم ها دیر می فهمند: این هزینه ثابت است، ولی سود شما نیست. یعنی در معامله ای که خوب پیش برود هم آن را می پردازید و در معامله ای که بد پیش برود هم.
نوسان، اندازه موقعیت را تعیین می کند نه اشتیاق شما
رایج ترین اشتباه این است که آدم ها اندازه معامله را بر اساس اطمینانشان انتخاب می کنند. هر چه مطمئن تر، بزرگ تر.
روش قابل دفاع تر برعکس است: اندازه را از روی نوسان دارایی و فاصله حد ضررتان انتخاب کنید. روی دارایی پرنوسانی مثل دوج کوین، حد ضرر باید دورتر گذاشته شود تا در تکان های عادی فعال نشود؛ و وقتی حد ضرر دورتر است، برای اینکه ریسک هر معامله ثابت بماند، حجم معامله باید کوچک تر شود.
نتیجه ای که معمولا خوشایند نیست: روی دوج کوین، اندازه معقول موقعیت شما کوچک تر از چیزی است که فکر می کنید، نه بزرگ تر.
سه وضعیت بازار، و اینکه در کدام واقعا کاری از دستتان بر می آید
بازار دامنه دار. قیمت بین دو محدوده رفت و برگشت می کند. تنها وضعیتی است که نوسان گیری در آن معنای روشنی دارد و بیشتر متن هایی که درباره این موضوع نوشته می شود، ضمنی فرض می کنند بازار همیشه در همین حالت است.
روند. اینجا نوسان گیری معمولا به ضرر شما تمام می شود، چون در هر بازگشت کوچک از موقعیت خارج می شوید و بخش اصلی حرکت را از دست می دهید. صادقانه: در روند، نگه داشتن بهتر از معامله کردن است.
شوک خبری. بدترین حالت، و برای دوج کوین رایج تر از بقیه دارایی ها. حرکت به شکل پرش اتفاق می افتد نه به شکل روند تدریجی، و پرش یعنی سفارش حد ضرر شما لزوما در قیمتی که تعیین کرده اید پر نمی شود. سازوکار این پرش ها را در پامپ های خبری دوج کوین و دلیل ساختاری نوسانش را در چرا قیمت دوج کوین این قدر نوسان دارد جدا نوشته ایم.
تشخیص اینکه الان در کدام وضعیت هستید، از انتخاب اندیکاتور مهم تر است. ابزارهای خواندن نمودار را در ابزارهای خواندن نمودار دوج کوین جمع کرده ایم، ولی هیچ ابزاری جای این تشخیص را نمی گیرد.
دو چیزی که فقط معامله گر ایرانی با آنها سر و کار دارد
اولی سود تومانی است که سود نیست.
عددی که در حساب شما بالا و پایین می شود، حاصل ضرب قیمت دلاری دوج کوین در نرخ تتر بازار ایران است. یعنی می شود معامله ای بکنید که در آن دوج کوین ریخته باشد و شما به تومان جلو باشید، چون نیمه دیگر معادله حرکت کرده. برای معامله گر این خطرناک است: بازخوردی که از عملکردتان می گیرید، عملکرد شما نیست. اگر می خواهید بفهمید تصمیم هایتان درست بوده یا نه، سود و زیان را روی پایه دلاری هم حساب کنید. هر دو عدد هم در دسترس اند: سری قیمت دلاری از همین رابط عمومی و نرخ بازار ایران از مستندات رابط برنامه نویسی نوبیتکس.
دومی دسترسی است. استراتژی ای که به ورود و خروج در لحظه نیاز دارد، برای کسی که ممکن است نیم ساعت اتصال نداشته باشد قابل اجرا نیست. این محدودیت را باید قبل از انتخاب سبک معامله در نظر گرفت، نه وقتی موقعیت باز است و صفحه بالا نمی آید. سبک هایی که فاصله زمانی بیشتری دارند و به واکنش لحظه ای وابسته نیستند، اینجا واقع بینانه ترند.
و یک هشدار که مستقیم به محصول ما مربوط است: ما فقط بازار نقدی داریم و اهرم و مارجین ارائه نمی کنیم. این تصمیم عمدی است. اهرم گرفتن روی پرنوسان ترین دارایی بازار، ترکیبی است که در آن یک تکان عادی هم می تواند موقعیت را ببندد؛ منطقش را در معاملات فیوچرز دوج کوین باز کرده ایم.
آزمونی که جواب را به شما می دهد
به جای اینکه از ما یا هر کس دیگری بپرسید نوسان گیری روی دوج کوین جواب می دهد یا نه، سه ماه این کار را بکنید.
هر معامله را با تاریخ، قیمت ورود و خروج و مبلغ ثبت کنید. آخر دوره دو عدد را کنار هم بگذارید: سود خالص واقعی تان بعد از همه کارمزدها، و اینکه اگر همان مبلغ اولیه را در روز اول خریده بودید و دست نزده بودید، الان کجا بودید.
بی تعارف: برای اکثر کسانی که این کار را می کنند، عدد دوم بزرگ تر در می آید. اگر برای شما هم همین شد، نتیجه اش شکست نیست؛ یعنی وقت و ریسکتان جای دیگری بهتر جواب می دهد. اگر عدد اول بزرگ تر بود، حالا شواهدی دارید که ادامه بدهید، نه یک حس.
برای کسی که به این نتیجه می رسد که خرید و نگه داشتن ساده تر است، خرید و نگهداری ساده دوج کوین در چند دقیقه انجام می شود. و اگر هدف اصلی تان اصلا معامله نیست و حفظ ارزش پول است، ابزارهای دلاری کم دردسرتر گزینه منطقی تری هستند.
سوال های پرتکرار
تحلیل امروز دوج کوین را از کجا ببینم؟
هیچ صفحه ثابتی جواب امروز را ندارد و متن هایی که این را وعده می دهند معمولا هفته ها پیش نوشته شده اند. کاری که واقعا کمک می کند این است که خودتان محدوده نوسان چند هفته اخیر، موقعیت قیمت در آن محدوده و حجم معاملات را نگاه کنید. همین سه چیز از هر تحلیل آماده ای بیشتر به کار می آید.
دنبال کردن کانال های تحلیل دوج کوین منطقی است؟
به عنوان منبع یادگیری شاید، به عنوان مبنای معامله نه. کسی که سیگنال می دهد اندازه سرمایه و تحمل ریسک شما را نمی داند و وقتی سیگنال اشتباه از آب در بیاید چیزی از دست نمی دهد. اگر نمی توانید دلیل ورودتان را در دو جمله برای خودتان توضیح دهید، آن معامله معامله شما نیست.
حد ضرر را کجا بگذارم؟
نه بر اساس درصدی که حاضرید ببازید، بلکه بر اساس جایی که فرض شما غلط از آب در می آید. یعنی سطحی که اگر قیمت از آن رد شد، دلیل ورودتان دیگر معتبر نیست. بعد اندازه موقعیت را طوری انتخاب کنید که فاصله تا آن سطح، ضرر قابل تحملی بسازد. روی دارایی پرنوسان، این یعنی حجم کمتر نه حد ضرر نزدیک تر.
علت ریزش امروز دوج کوین چیست؟
در بیشتر روزها دلیل مخصوصی وجود ندارد و کل بازار حرکت کرده. قبل از گشتن دنبال خبر، نمودار دوج کوین در برابر بیت کوین را نگاه کنید؛ اگر آنجا اتفاق خاصی نیفتاده، آنچه دیده اید حرکت بازار بوده نه خبری درباره دوج کوین.