سگ دوج کوین کیست؛ کابوسو و شوخی ای که ارز شد
برای ثبت سفارش به حساب نیاز دارید. ثبت نام رایگان است.
یک معلم مهدکودک ژاپنی سگی را از پناهگاه برداشت. چند سال بعد عکس های همان سگ در اینترنت پخش شد و چند سال بعدتر، اسمش روی یک ارز دیجیتال نشست که امروز میلیاردها دلار ارزش بازار دارد.
این ماجرا شوخی نیست، ولی از دل یک شوخی درآمده. و اگر می خواهید بفهمید چرا دوج کوین شبیه هیچ ارز دیگری رفتار نمی کند، باید از همین جا شروع کنید، نه از نمودار.
نامش کابوسو بود، از نژاد شیبا اینو، اهل ژاپن. در سال ۲۰۰۸ آتسوکو ساتو، که معلم مهدکودک بود، او را به خانه برد. عکس هایی که صاحبش از او منتشر کرد، پایه همان تصویر معروفی شد که با جمله های بی دستور و فونت رنگی می شناسیمش. کابوسو دیگر زنده نیست.
سایت رسمی دوج کوین هنوز در پاورقی هر صفحه اش می نویسد شیبا اینو نژادی ژاپنی است که به عنوان یک میم اینترنتی معروف شد و نماینده دوج کوین است. یعنی نه بعدا اضافه شده و نه صرفا لوگو است؛ خود پروژه هویتش را همان جا تعریف می کند.
در سایت رسمی، در پاسخ به این ادعا که «دوج کوین کاربردی ندارد»، خودشان یک جمله نوشته اند که کلید همه چیز است: دوج کوین در ابتدا قرار بود یک شوخی باشد، و این نقش را خوب هم بازی کرد.
تفاوت اینجاست. بقیه پروژه ها با یک وایت پیپر و یک وعده فنی شروع می شوند و بعد دنبال جامعه می گردند. دوج کوین برعکس بود: اول جامعه، بعد هر چیز دیگری. برای همین است که خبرهای فنی روی قیمتش کم اثرند و یک توییت بیشتر از یک ارتقای شبکه تکانش می دهد.
این نه تعریف است و نه توهین. توصیف است. و اگر آن را نپذیرید، هر تحلیلی که روی این سکه انجام بدهید از پایه غلط است.
سایت رسمی سه نمونه را نام می برد: کمک به تیم بابسلد جامائیکا، چاه های آب در کنیا، و ماشین مسابقه دوج کوین. اینها در همان سال های اول اتفاق افتاد و در آن مقطع بی سابقه بود که جمعی از کاربران اینترنت با یک سکه شوخی، پول واقعی برای کار واقعی جمع کنند.
خود پروژه هم می گوید دوج کوین از روز اول به عنوان پول انعام کار کرده، چون کارمزدش پایین و تراکنشش سریع بوده. بحث خیریه و کمک های جمعی را جدا و مفصل تر در دوج کوین و پروژه های خیریه باز کرده ایم.
حالا حرف اصلی. فرهنگ عامه چیزی است که این سکه را ساخت، ولی همان چیز، ضعف اصلی اش هم هست.
دارایی ای که ارزشش به توجه گره خورده، سرنوشتش به چیزی وابسته است که هیچ کس کنترلش نمی کند. توجه اینترنت جای ثابتی نمی ماند. یک سال دوج کوین است، سال بعد چیز دیگری. هیچ تیم توسعه ای نمی تواند این را با کد جبران کند و هیچ نقشه راهی برایش نوشته نمی شود.
موضع من روشن است: تا وقتی به دوج کوین به چشم عضویت در یک فرهنگ نگاه می کنید، منطقی است. لحظه ای که به چشم پس انداز بازنشستگی نگاهش کنید، دارید روی دوام یک شوخی حساب باز می کنید. آن هم نه شوخی خودتان.
بخش بزرگی از این وابستگی امروز روی یک نفر متمرکز شده و یک حساب توییتر که وزن یک بازار را دارد همان است. اگر می خواهید ببینید این سکه از نظر فنی با میم کوین های بعد از خودش چه فرقی دارد، مقایسه فنی دوج کوین و شیبا اینو جواب می دهد.
وقتی خبر یک موج رسانه ای به فارسی می رسد، معمولا چند ساعت از خود موج گذشته است. حرکت های بزرگ این سکه در ساعات شب به وقت ایران شروع می شوند و کسی که صبح بیدار می شود و تیتر را می بیند، عملا در حال خرید از دست همان هایی است که شب قبل خریده اند.
و نکته دوم: نمودار تومانی این سکه دو متغیر دارد. اگر قیمت تومانی بالا رفته، ممکن است دوج کوین اصلا تکان نخورده باشد و فقط نرخ ارز عوض شده باشد. برای فهمیدن اینکه کدام اتفاق افتاده، باید نمودار دلاری را جدا ببینید.
مسیر تسویه هم از ایران همان مسیر همیشگی است: انواع ووچر و نرخ روز و یو ووچر برای تسویه دلاری.
سگ دوج کوین چه نژادی است؟
شیبا اینو، نژادی ژاپنی. سایت رسمی دوج کوین در پاورقی همه صفحاتش همین را نوشته و همان سگ را نماینده پروژه می داند.
اسم سگ دوج کوین چیست؟
کابوسو. در سال ۲۰۰۸ توسط آتسوکو ساتو، معلم مهدکودکی در ژاپن، از پناهگاه برداشته شد و عکس هایش پایه میم اصلی دوج شد. او دیگر زنده نیست.
چرا دوج کوین با وجود شوخی بودن ارزش دارد؟
چون یک جامعه فعال و یک کاربرد واقعی پیدا کرد: انعام دادن و کمک های جمعی، با کارمزد پایین و تراکنش سریع. ارزشش از فناوری متفاوت نمی آید، از توجه و گردش می آید.
آیا شیبا اینو همان دوج کوین است؟
نه. هر دو از یک تصویر الهام گرفته اند ولی دو پروژه کاملا جدا با ساختار فنی متفاوتند؛ یکی زنجیره مستقل خودش را دارد و دیگری توکنی روی شبکه دیگری است.
