کیف پول ERC20 چیست؛ توکن شما واقعا کجاست
برای ثبت سفارش به حساب نیاز دارید. ثبت نام رایگان است.
یکی از پرتکرارترین پیام های پشتیبانی این است: «توکن را فرستادم، در بلاک اکسپلورر می بینمش، ولی در کیف پولم نیست. پولم پرید؟»
تقریبا همیشه نپریده. و دلیلش را وقتی می فهمید که یک نکته را قبول کنید: کیف پول شما هیچ توکنی را نگه نمی دارد.
این جمله عجیب به نظر می رسد ولی دقیقا همان چیزی است که در استاندارد نوشته شده.
استاندارد ERC-20 چند تابع تعریف می کند و یکی از آن ها در متن اصلی استاندارد این است: موجودی یک آدرس را برگردان. یعنی دفتر حساب توکن، داخل خود قرارداد توکن است، نه داخل کیف پول شما.
کیف پول فقط یک چیز دارد: کلید خصوصی. با آن کلید ثابت می کنید صاحب یک آدرس هستید و به قرارداد دستور می دهید موجودی آن آدرس را جابجا کند.
از همین یک جمله سه نتیجه عملی درمی آید و هر سه در عمل به کار می آیند.
چیزی به اسم کیف پول اختصاصی این توکن ها نداریم. هر کیف پولی که آدرس اتریوم بسازد، همه توکن های این استاندارد را می گیرد. تفاوت کیف پول ها در امنیت و رابط کاربری است، نه در اینکه کدام توکن را پشتیبانی می کنند.
پس اگر کسی به شما «کیف پول مخصوص فلان توکن» را برای دانلود پیشنهاد داد، همان جا مکث کنید. این جمله یکی از رایج ترین قلاب های کلاهبرداری در این حوزه است.
و این جواب همان پیام پشتیبانی است.
کیف پول نمی تواند بداند شما صاحب کدام توکن ها هستید، چون هزاران قرارداد وجود دارد و هیچ فهرست مرکزی ای نیست. پس فقط توکن هایی را نشان می دهد که می شناسد یا شما دستی معرفی کرده اید.
راه حل همیشه یکی است: توکن را با آدرس قراردادش دستی اضافه کنید. آدرس قرارداد را از منبع رسمی خود پروژه بردارید، نه از نتیجه جستجو. توکن هایی با اسم و نماد یکسان و قرارداد متفاوت به وفور ساخته می شوند و استاندارد هم جلویشان را نمی گیرد، چون اسم و نماد در آن استاندارد اختیاری اند.
معیار واقعی هویت یک توکن، آدرس قرارداد است. برچسبی که در کیف پول می بینید فقط یک برچسب است.
این گران ترین درسی است که کاربران این حوزه می گیرند.
هر جابجایی توکن، اجرای یک تراکنش روی شبکه اتریوم است و کارمزدش را باید با اتر بدهید، نه با آن توکن. کیف پولی که پر از توکن است و صفر اتر دارد، عملا قفل است. دارایی هست، ولی تکان نمی خورد.
پس قاعده ساده: قبل از انتقال توکن، اول مقدار کمی اتر در همان آدرس داشته باشید. خرید اتر برای پرداخت کارمزد شبکه از همین جا انجام می شود. تفکیک کامل اینکه کارمزد گس از کجا می آید در کارمزد گس اتریوم و اینکه چه چیزی آن را بالا می برد هست.
تا اینجا مسائل نمایشی بودند. این یکی نیست.
در همان استاندارد تابعی هست که با آن به یک قرارداد دیگر اجازه می دهید از موجودی شما برداشت کند. متن استاندارد در مستندات رسمی اتریوم هم همین را توضیح می دهد. مشکل اینجاست که مقدار این اجازه معمولا نامحدود درخواست می شود و تا وقتی خودتان لغوش نکنید باقی می ماند.
یعنی سایتی که شش ماه پیش به آن وصل شدید و فراموشش کردید، ممکن است هنوز اجازه برداشت داشته باشد. بیشتر مواردی که به اسم «هک کیف پول» شنیده می شود، دقیقا همین است: کیف پول هک نشده، شما امضا داده اید.
دو کار عملی: هنگام اتصال به هر سایتی، اگر امکان دارد مقدار اجازه را به اندازه همان معامله محدود کنید؛ و دوره ای اجازه های قدیمی را لغو کنید. مسیر کاملش را در لغو دسترسی قرارداد هوشمند نوشته ایم.
انتخاب بر اساس برند نیست، بر اساس مبلغ و رفتار شماست.
اگر مقدار کمی توکن دارید و مرتب معامله می کنید، کیف پول نرم افزاری روی مرورگر یا موبایل منطقی است. راحت است و ریسکش متناسب با مبلغ.
اگر مبلغ برایتان بزرگ است و ماه ها دست نمی زنید، کیف پول سخت افزاری. امضا داخل خود دستگاه انجام می شود و بدافزار روی کامپیوتر نمی تواند بدون تایید فیزیکی چیزی را امضا کند.
و اگر اصلا قصد ندارید با قراردادها کار کنید و فقط می خواهید دارایی داشته باشید، صادقانه بگویم: کیف پول شخصی برای شما بیشتر ریسک است تا فایده. عبارت بازیابی گم می شود و هیچ کس نمی تواند برگرداندش.
هنگام برداشت از یک پلتفرم، شبکه ای که انتخاب می کنید تعیین کننده است. یک توکن ممکن است روی چند شبکه وجود داشته باشد و آدرس ها شبیه هم به نظر برسند. اگر مقصد فقط اتریوم را قبول کند و شما از شبکه دیگری بفرستید، بازگرداندنش به لطف پشتیبانی مقصد بستگی دارد و گاهی اصلا ممکن نیست.
ده ثانیه مقایسه نام شبکه در مبدا و مقصد، بیشترین بازده را در کل این مسیر دارد.
و نکته دوم: کارمزد اتریوم برای مبالغ کوچک می تواند از خود انتقال بزرگ تر شود. اگر هدفتان صرفا پرداخت به یک سرویس خارجی است، اصلا لازم نیست وارد این مسیر شوید؛ یو ووچر و انتقال ارزش بدون کیف پول ارزش را بدون کیف پول و بدون کارمزد شبکه منتقل می کند و ووچرهای موجود و کاربردشان بقیه گزینه ها را نشان می دهد.
کیف پول ERC-20 چیست؟
در واقع چنین چیزی جدا وجود ندارد. منظور هر کیف پولی است که آدرس اتریوم بسازد، چون همه توکن های این استاندارد روی همان آدرس می نشینند. تفاوت کیف پول ها در امنیت و رابط کاربری است، نه در پشتیبانی از توکن.
چرا توکن در کیف پول من نمایش داده نمی شود؟
چون کیف پول فهرست کاملی از هزاران قرارداد ندارد و فقط توکن های شناخته شده را نشان می دهد. توکن را با آدرس قراردادش، برداشته شده از منبع رسمی پروژه، دستی اضافه کنید.
شبکه ERC20 همان اتریوم است؟
بله. ERC-20 نام یک شبکه نیست، نام استانداردی برای توکن روی شبکه اتریوم است. وقتی در فهرست شبکه ها این گزینه را می بینید، یعنی همان اتریوم.
برای انتقال توکن به چه چیزی نیاز دارم؟
به مقداری اتر در همان آدرس. کارمزد هر انتقالی با اتر پرداخت می شود، نه با توکنی که می فرستید. کیف پول بدون اتر عملا قفل است.
