کیف پول کاستودیال؛ بیت کوین شما دست کیست
برای ثبت سفارش به حساب نیاز دارید. ثبت نام رایگان است.
سوالی که ماهی چند بار در پشتیبانی می شنویم: «رمز حسابم را عوض کردم و تایید دو مرحله ای هم گذاشتم، بیت کوینم امن شد؟»
جواب بی تعارف این است که شما حساب کاربری تان را امن کرده اید، نه بیت کوینتان را. این دو چیز متفاوتند و تفاوتشان یک کلمه است: کاستودیال.
هر بیت کوینی روی زنجیره به یک کلید خصوصی گره خورده است. هر کس آن کلید را داشته باشد مالک آن دارایی است، هر کس نداشته باشد نیست. تمام تعریف مالکیت در بیت کوین همین یک جمله است.
در یک کیف پول کاستودیال، آن کلید نزد سرویس دهنده است. چیزی که شما دارید یک نام کاربری و رمز عبور است، یعنی مجوز دسترسی به یک حساب، نه خود دارایی. سرویس در دفترهای خودش نوشته که فلان مقدار به شما تعلق دارد و هر وقت بخواهید آن را برایتان می فرستد.
نقطه مقابلش کیف پول غیرکاستودیال است؛ آنجا کلید یا عبارت بازیابی روی دستگاه خودتان تولید می شود و هیچ کس دیگری نسخه ای از آن ندارد. راهنمای انتخاب کیف پول در سایت رسمی بیت کوین کیف پول ها را دقیقا بر همین اساس دسته بندی می کند.
کار مهمی می کند، ولی نه کاری که فکر می کنید. تایید دو مرحله ای و رمز قوی جلوی ورود یک نفر دیگر به حساب شما را می گیرند. این یعنی محافظت در برابر یک نوع خطر: اینکه کسی خودش را جای شما جا بزند.
در برابر بقیه خطرها هیچ کاری نمی کنند:
- اگر خود سرویس هک شود، رمز شما موضوعیت ندارد. کلید ها آنجا بوده اند.
- اگر سرویس تعطیل شود یا برداشت را ببندد، شما یک طلبکار هستید، نه یک مالک.
- اگر حساب شما به هر دلیلی مسدود شود، دارایی همان جا می ماند و تایید دو مرحله ای کمکی نمی کند.
این ها احتمال های نظری نیستند؛ در تاریخ کوتاه این بازار هر سه بارها اتفاق افتاده اند. مکانیزم کلید و عبارت بازیابی را ویکی فنی بیت کوین بدون لعاب توضیح داده است.
حالا موضع خودم را بگویم، چون بیشتر متن های فارسی این حوزه یا کاستودیال را شیطان می کنند یا کلا نادیده می گیرند و هر دو غلط است.
کاستودیال برای مبالغی که در حال گردشند منطقی است. اگر قرار است ظرف چند روز بفروشید، اگر مبلغ در حدی است که از دست دادنش زندگی تان را عوض نمی کند، و اگر می دانید با کلید خصوصی چه باید بکنید ولی حوصله اش را ندارید، نگه داشتن در سرویس تصمیم بدی نیست. ریسک نگهداری را داده اید به کسی که کارش همین است.
و صادق باشیم: بیشترین بیت کوینی که ایرانی ها از دست داده اند، در هک صرافی ها از بین نرفته. در گم شدن عبارت بازیابی، فرمت شدن گوشی و کیف پول تقلبی از بین رفته. کاستودیال دقیقا این دسته از اشتباه ها را حذف می کند. اگر دنبال کیف پول سخت افزاری هستید، تشخیص کیف پول سخت افزاری دستکاری شده را قبل از خرید بخوانید.
هر جا که افق نگهداری شما بلند است. بیت کوینی که قرار است سه سال دست نخورد، هیچ دلیلی ندارد سه سال روی حساب کسی بماند.
معیار عملی که به کاربرها می دهم این است: مبلغی را در سرویس نگه دارید که اگر فردا صبح به آن دسترسی نداشتید، برنامه تان عوض نشود. هر چه بیشتر از آن، باید کلیدش دست خودتان باشد. تفاوت دو مدل نگهداری در مقایسه نگهداری سرد و گرم کامل تر آمده و انتخاب کیف پول سخت افزاری هم گزینه ها را کنار هم گذاشته است.
یک اشتباه رایج را هم اینجا بگویم: انتقال از سرویس به کیف پول شخصی، اگر عبارت بازیابی را جای امنی ننوشته باشید، امنیت را بیشتر نمی کند. فقط نوع ریسک را عوض می کند. کسی که عبارت بازیابی اش را در گالری گوشی عکس گرفته، از هر صرافی ای در خطر بیشتری است. کلید خصوصی و کاری که با آن می شود کرد این بخش را باز کرده.
در انتخاب بین کاستودیال و غیرکاستودیال، ما یک متغیر اضافه داریم که در مقاله های خارجی اصلا وجود ندارد.
- دسترسی. سرویس های خارجی کاستودیال می توانند بدون اطلاع قبلی حساب کاربر ایرانی را ببندند. اینجا ریسک اصلی هک نیست، قطع دسترسی است.
- اختلال اینترنت. در روزهای پرنوسان، کاربری که کل دارایی اش در یک سرویس آنلاین است ممکن است دقیقا وقتی نیاز دارد نتواند وارد شود. کیف پول شخصی هم اینترنت می خواهد، ولی برای انتقال، نه برای مالکیت.
- احراز هویت. هر سرویس کاستودیال به هویت شما گره می خورد. این نه خوب است نه بد، ولی باید بدانید که نگهداری کاستودیال یعنی سابقه معاملاتی شما جایی ثبت است.
بر اساس سفارش های ثبت شده در پلتفرم دیجی دلار، الگوی رایج و منطقی کاربرهای باتجربه این است: خرید و فروش را در سرویس انجام می دهند و هر مقدار که قرار است بماند را همان روز بیرون می کشند. سرویس را به عنوان دروازه استفاده می کنند، نه گاوصندوق.
خرید و فروش بیت کوین از صفحه معاملات بیت کوین انجام می شود و اصول کلی محافظت از دارایی، مستقل از اینکه کدام ارز باشد، در نگهداری امن دارایی دیجیتال جمع شده است.
کاستودیال دقیقا به چه معناست؟
به معنای امانی. یعنی دارایی نزد شخص ثالثی نگهداری می شود و کلید خصوصی در اختیار اوست. شما به حسابی دسترسی دارید که موجودی تان را نشان می دهد، ولی امضای تراکنش با اوست.
آیا کیف پول صرافی ها امن است؟
امنیت فنی سرویس های جدی معمولا از امنیت گوشی یک کاربر معمولی بهتر است. ولی امنیت فقط یک بعد ماجراست؛ بعد دیگرش این است که در بدترین حالت چه کسی ضرر می کند. آنجا شما هستید، نه سرویس. برای مبلغ کم و نگهداری کوتاه مدت قابل قبول است، برای پس انداز بلندمدت نه.
کیف پول غیرکاستودیال چه گزینه هایی دارد؟
سه دسته: نرم افزاری روی گوشی یا کامپیوتر، سخت افزاری، و کاغذی که امروز عملا منسوخ شده. انتخاب بین دو دسته اول به مبلغ بستگی دارد نه به سلیقه؛ از یک حدی به بالا سخت افزاری صرف می کند.
اگر رمز حساب کاستودیال را فراموش کنم دارایی از بین می رود؟
نه، و این تنها مزیت واقعی و غیرقابل انکار کاستودیال است. سرویس می تواند هویت شما را احراز کند و دسترسی را برگرداند. در کیف پول غیرکاستودیال، گم شدن عبارت بازیابی یعنی پایان ماجرا و هیچ پشتیبانی ای وجود ندارد که کمکتان کند.
کاستودیال بد نیست؛ نامناسب استفاده کردنش بد است. سوال درست «کدام امن تر است» نیست، چون جوابش به مبلغ و مدت بستگی دارد و برای دو نفر مختلف دو جواب متفاوت دارد.
سوال درست این است: اگر فردا صبح سرویس بالا نیامد، چقدر از دارایی من پشت آن در می ماند؟ هر عددی که برای شما قابل تحمل است، همان سقف نگهداری کاستودیال شماست.
