پروژه های چین لینک؛ چه چیزی از آن می خرند

هر فهرستی از پروژه های چین لینک که بخوانید، چند اسم به شما می دهد و هیچ توضیحی که آن پروژه دقیقا چه چیزی از چین لینک می خرد.

و مهم همان است. چین لینک یک چیز نمی فروشد؛ چهار سرویس متفاوت دارد و پروژه ها بسته به کارشان یکی یا چند تای آنها را می گیرند.

فید داده: بزرگ ترین سرویس، و مصرف کننده هایش

فید داده همان چیزی است که وقتی می گویند چین لینک، منظورشان است. قیمت یک دارایی از چند منبع معتبر جمع می شود، توسط شبکه ای از گره های مستقل تجمیع می شود و یک عدد واحد روی زنجیره می نشیند.

خود چین لینک در صفحه فیدهای داده فهرست می کند که این عدد به کار چه کسانی می آید: وام دهی، مشتقات، استیبل کوین ها، توکن سازی دارایی های واقعی و استیکینگ نقدشونده.

ملموس ترینش وام دهی است. یک پروتکل وام دهی باید هر لحظه بداند وثیقه شما چقدر می ارزد تا بفهمد کی باید تسویه اش کند. آن «چقدر می ارزد» از فید می آید. مکانیزم کاملش در نقش اوراکل در تسویه وثیقه آمده.

و داده اش فقط ارز دیجیتال نیست. طبق همان صفحه، کالا، ارزهای فیات، شاخص ها و داده های اقتصادی هم پوشش داده می شوند.

VRF: سرویسی که بازی ها و ان اف تی ها می خرند

قرارداد هوشمند نمی تواند عدد تصادفی بسازد. هر چیزی که داخل زنجیره حساب شود، قابل پیش بینی است و کسی که بتواند نتیجه را از قبل بداند، بازی را می برد.

سرویس VRF چین لینک عدد تصادفی را بیرون از زنجیره تولید می کند و همراهش یک اثبات رمزنگاری می فرستد که پیش از استفاده روی زنجیره بررسی می شود. مستندات فنی این سرویس کاربردهایش را هم نام برده: بازی های بلاکچینی، ان اف تی و هر جایی که نتیجه باید غیرقابل پیش بینی بماند.

پس اگر پروژه ای گفت «از چین لینک استفاده می کنیم» و کارش بازی است، به احتمال زیاد منظورش فید قیمت نیست، همین است.

اتوماسیون و CCIP: دو سرویس کمتر دیده شده

سرویس اتوماسیون کاری را انجام می دهد که قرارداد هوشمند خودش نمی تواند: اجرای خودکار در زمان یا شرط مشخص. قرارداد هوشمند منتظر نمی ماند؛ باید کسی بیدارش کند.

و CCIP، پروتکل انتقال بین زنجیره ای، جدیدترین و جاه طلبانه ترین سرویس چین لینک است. جداگانه در CCIP چین لینک بررسی اش کرده ایم چون بحث خودش را می طلبد.

حالا بخش صادقانه: چین لینک انحصار ندارد

این چیزی است که در فهرست های تبلیغاتی نمی خوانید.

رقیب جدی دارد و مدل رقیب هم متفاوت است. شبکه پیث به جای اینکه داده را از منابع عمومی جمع کند، آن را مستقیم از خود موسسات مالی و بازارگردان ها می گیرد؛ روی صفحه اصلی اش از بیش از صد و بیست موسسه به عنوان منتشرکننده داده نام می برد.

و در عمل، بسیاری از پروتکل ها همزمان بیش از یک اوراکل را به کار می گیرند تا به یک منبع واحد وابسته نمانند. یعنی «ادغام با چین لینک» معمولا به معنای انحصار نیست.

چرا مهم است؟ چون هر بار که خبر «فلان پروژه با چین لینک ادغام شد» منتشر می شود، تصویری از انحصار ساخته می شود که واقعیت ندارد. جابه جا شدن بین اوراکل ها برای یک پروتکل کار سختی نیست.

این دقیقا همان چیزی است که سقف قدرت قیمت گذاری چین لینک را تعیین می کند. بحث اقتصادی اش در اقتصاد توکن LINK و سقف قیمت گذاری باز شده است.

و ربطش به شما، اگر کاربر عادی هستید

هیچ کدام از این سرویس ها را شما مستقیم استفاده نمی کنید. مشتری چین لینک، توسعه دهنده است نه کاربر نهایی.

ولی یک جا این موضوع کاملا به شما مربوط می شود: اگر در یک پروتکل وام دهی وثیقه گذاشته اید، عددی که تعیین می کند پوزیشن شما تسویه شود یا نه، از همین اوراکل ها می آید. یعنی ریسک اوراکل، ریسک شماست، حتی اگر اسمش را نشنیده باشید.

نرخ لحظه ای خود LINK هم اینجاست.

و یک نکته درباره سرمایه گذاری. اینکه چین لینک زیرساخت مفیدی است، به تنهایی دلیل خرید LINK نیست؛ این دو بحث جدا هستند و در تصمیم خرید یا نخریدن LINK تفکیک شده اند. اگر هم هدفتان اصلا پرداخت خارجی است، ووچر دلاری برای پرداخت خارجی مسیر مستقیم تری از خرید هر ارز دیجیتالی است.

سوال های پرتکرار