کیف پول وب مانی؛ ساختش ساده است، انتخابش نه

در وب مانی حساب داشتن و کیف پول داشتن دو چیز جداست، و کاربر تازه کار معمولا این را وقتی می فهمد که حساب ساخته و هیچ جایی برای گرفتن پول ندارد.

حساب یک شناسه به شما می دهد: WMID. کیف پول چیز دیگری است که خودتان باید بسازید، برای هر واحد ارزی جداگانه، و شماره خودش را دارد. پولی که کسی می خواهد برایتان بفرستد به شماره کیف پول می رود، نه به WMID.

ساختن یک کیف پول

بعد از ورود، روی آیکن کیف پول کلیک کنید و Create a purse را بزنید. در بخش Currency واحد را انتخاب می کنید، شرایط را می پذیرید و Create را می زنید. کیف پول ساخته می شود و از همان لحظه آماده دریافت است.

تا اینجا همان چیزی است که همه راهنماها می نویسند. دو چیزی که نمی نویسند مهم ترند.

چیزی که راهنماها جا می اندازند: سطح حساب تعیین می کند چه کیفی می توانید بسازید

فهرست واحدها برای همه یکسان نیست. سطح احراز هویت حساب شما، که در وب مانی به آن اتستات می گویند، تعیین می کند کدام کیف پول ها اصلا در آن منوی Currency برایتان ظاهر می شوند.

کاربری که با پایین ترین سطح ثبت نام کرده و انتظار دارد کیف دلاری بسازد، معمولا همان جا گیر می کند و فکر می کند مشکل فنی است. مشکل فنی نیست. اینکه هر سطح حساب چه کیف پولی باز می کند را با جدول کامل جداگانه نوشته ایم و قبل از تلاش دوباره ارزش دیدن دارد.

چیزی که راهنماهای فارسی اشتباه می نویسند: فهرست واحدها عوض شده

بخش بزرگی از مطالب فارسی هنوز فهرستی را تکرار می کنند که سال هاست منسوخ است: کیف روبل، کیف روبل بلاروس، کیف هریونا، کیف تنگه، کیف دانگ ویتنام. اینها دیگر واحدهای فعال این سیستم نیستند.

آنچه امروز واقعا وجود دارد به سمت رمزارز رفته: در کنار WMZ دلاری، واحدهایی مثل WMX بیت کوین، WMF اتریوم، WMT تتر، WML لایت کوین، WMH بیت کوین کش و WMM مونرو. یعنی وب مانی عملا خودش را به یک نگهدارنده رمزارز تبدیل کرده و مقاله های فارسی هنوز آن را یک سیستم روبلی معرفی می کنند.

فهرست کامل و اینکه هر کدام دقیقا چه کاری می کند در انواع کیف پول وب مانی و آنهایی که هنوز وجود دارند آمده است.

WMID و شماره کیف پول را قاطی نکنید

WMID شناسه کاربری شماست، مثل نام کاربری. شماره کیف پول با یک حرف شروع می شود که واحدش را نشان می دهد و بعد یک رشته عدد می آید. برای دریافت پول شماره کیف پول را می دهید. رمز و WMID را به کسی نمی دهید، حتی اگر گفت برای واریز لازم است.

این اشتباه در بازار ایران هزینه ساز بوده، چون کسی که WMID و رمز شما را داشته باشد به کل حساب دسترسی دارد نه به یک کیف پول.

هزینه نگه داشتن چند کیف پول

ساختن کیف پول رایگان است و محدودیت تعداد ندارد، ولی هزینه واقعی جای دیگری است: هر بار که بین دو واحد جابجا می کنید، تبدیل انجام می شود و تبدیل هزینه دارد.

1. نرخ تومانی که صرافی برای شارژ حساب می کند.
2. اسپرد صرافی، فاصله نرخ خرید و فروش.
3. کارمزد شبکه، ۰٫۸ درصد با سقف مشخص برای هر واحد.
4. تبدیل بین دو واحد داخل خود سیستم، اگر کیف مقصد با کیف مبدا یکی نباشد.

نتیجه عملی: کیف پولی بسازید که واقعا لازم دارید. ساختن شش کیف پول برای شش واحد، فقط تعداد تبدیل های آینده را زیاد می کند. جزئیات لایه سوم در جدول کارمزدها به تفکیک واحد آمده است.

برای کاربر ایرانی

قبل از اینکه وقت بگذارید، یک واقعیت را در نظر بگیرید: ساختن کیف پول ساده ترین بخش ماجراست. سخت ترین بخش پر کردنش است، چون هیچ مسیر مستقیمی از بانک ایرانی به وب مانی وجود ندارد و مسیرهایی که واقعا کار می کنند محدودند.

اگر کاری که می خواهید بکنید فقط یک پرداخت ساده به سایت خارجی است، احتمالا اصلا به این حساب نیاز ندارید. یو ووچر و مسیر بدون حساب آن همان کار را بدون ساختن حساب، کیف پول و احراز هویت انجام می دهد. نرخ روز خرید و فروش وب مانی هم اگر تصمیمتان همین است، نقطه شروع مستقیم تری است.

سوال های پرتکرار