آشنایی با تنظیمات امنیتی حساب خرید پرفکت مانی
برای ثبت سفارش به حساب نیاز دارید. ثبت نام رایگان است.
پرفکت مانی سه ابزار امنیتی داشت که هر کدام یک حفره متفاوت را می بستند، و بیشتر کاربران ایرانی فقط از یکی شان خبر داشتند.
یک نکته را همین اول بگوییم تا وقتتان تلف نشود: عرضه کد جدید متوقف شده و سایت رسمی هم بالا نمی آید، پس این تنظیمات دیگر قابل فعال سازی نیستند. اما منطقی که پشتشان بود هنوز کاملا زنده است و روی هر حساب مالی دیگری که امروز دارید قابل اجراست. پس این مطلب دو کار می کند: توضیح می دهد هر کدام چه بودند، و می گوید معادل امروزی شان کجاست.
ساده ترین و در عین حال موثرترینشان، و رایگان بود.
کاری که می کرد این بود: به جای شناسایی خود کاربر، دستگاه و شبکه ای را که با آن وارد می شدید به خاطر می سپرد. اگر ورودی از یک آی پی ناشناس ثبت می شد، یک پین کد به ایمیلتان می رفت و بدون آن پین، ورود ممکن نبود.
ارزشش در این بود که حتی اگر کسی نام کاربری و رمز شما را می دانست، باز هم به ایمیل شما دسترسی نداشت. یعنی رمز لو رفته به تنهایی کافی نبود.
و یک عارضه جانبی که کاربران ایرانی خوب می شناختند: اگر با آی پی متغیر کار می کردید، عملا هر بار یک پین کد می گرفتید. آزاردهنده بود، ولی همان آزار نشانه کار کردن سیستم بود.
لایه دوم، اتصال حساب به شماره موبایل. هر بار ورود، یک کد تایید پیامک می شد.
این یکی برخلاف قبلی رایگان نبود؛ هزینه هر پیامک از موجودی حساب کم می شد و برای فعال کردنش باید حداقلی موجودی می داشتید. همین باعث می شد خیلی ها بی خیالش شوند، که تصمیم اشتباهی بود.
البته امروز می دانیم پیامک ضعیف ترین شکل تایید دو مرحله ای است. سیم کارت قابل کلون شدن است و پیامک قابل ربایش. اگر جایی حق انتخاب دارید، اپلیکیشن تولید کد را به پیامک ترجیح دهید.
هوشمندانه ترینشان، و همان که کمترین کاربر فعالش می کرد.
یک کارت با فهرستی از کدهای شماره گذاری شده که به ایمیلتان ارسال می شد. هر بار که می خواستید پول منتقل کنید یا ووچر بسازید، سیستم یکی از آن کدها را می خواست و هر بار یکی دیگر، به صورت تصادفی.
تفاوت مهمش با دو تای قبلی این بود که آن دو تا ورود را محافظت می کردند و این یکی خروج پول را. یعنی حتی اگر کسی موفق می شد وارد حسابتان شود، بدون کارت کد نمی توانست چیزی بیرون ببرد.
و توصیه ای که خود پرفکت مانی می کرد و هنوز هم درست است: کارت را روی کامپیوتر یا در ایمیل نگه ندارید. نسخه چاپی داشته باشید و ایمیل حاوی آن را پاک کنید. منطقش روشن است؛ اگر کارت در همان ایمیلی بماند که مسیر بازیابی حساب هم هست، هر دو قفل را در یک جا گذاشته اید.
این بخش دلیل واقعی خواندن این مطلب است. هر سه مکانیزم بالا معادل زنده ای دارند.
معادل Identity Check امروز همان اعلان ورود از دستگاه جدید است که تقریبا هر سرویس جدی دارد. روشنش کنید و ایمیل هایش را جدی بگیرید. یک ایمیل «ورود ناموفق از دستگاه ناشناس» تنها هشداری است که قبل از اتفاق بد می گیرید.
معادل SMS Login تایید دو مرحله ای است، ترجیحا با اپلیکیشن به جای پیامک.
و معادل کارت کد جالب ترینشان است: سیستم هایی که کلید تایید را از کامپیوتر بیرون می برند. وب مانی همین کار را با سرویس E-num انجام می دهد و کلید مخفی را روی گوشی نگه می دارد، نه روی کامپیوتر؛ نتیجه اش این است که بدافزار روی ویندوز چیزی برای دزدیدن پیدا نمی کند. همان ایده کارت کد، با اجرای مدرن تر.
قاعده مشترک هر سه یکی است و ارزش دارد جمله بندی اش کنید: عاملی که پول را آزاد می کند نباید روی همان دستگاهی باشد که با آن وارد می شوید.
اگر هنوز کد استفاده نشده ای از پرفکت مانی دارید، دیگر خبری از کارت کد و پین ایمیل نیست. تنها محافظ آن کد، خود شما هستید.
و مسئله اینجاست که کد ووچر به هیچ هویتی گره نخورده: هر کسی متنش را ببیند، صاحبش است، و هیچ سازوکار برگشتی وجود ندارد. پس با آن مثل اسکناس رفتار کنید، نه مثل شماره حساب. در گروه و کانال و پشتیبانی ناشناس واردش نکنید. الگوهای رایج سوءاستفاده را در بررسی کلاهبرداری های پرفکت مانی باز کرده ایم.
و اگر قصد نگه داشتنش را ندارید، معطل نکنید؛ بازخرید کدهای قدیمی از تسویه کدهای استفاده نشده انجام می شود و هر چه این بازار کوچک تر شود، نقد کردنشان سخت تر می شود.
برای ادامه پرداخت های ارزی هم نزدیک ترین جایگزین از نظر نحوه کار، خرید و فروش یو ووچر است که همان منطق «کد بخر، کد وارد کن» را حفظ کرده.
هنوز می شود این تنظیمات را فعال کرد؟
نه. با در دسترس نبودن سایت رسمی، ورود به حساب و تغییر تنظیمات ممکن نیست. این توضیحات به عنوان مرجع و برای فهمیدن منطق پشت هر مکانیزم اینجا مانده اند.
کارت کدم را گم کرده ام، چه کار کنم؟
در دوره فعالیت سرویس، فرم بازیابی کارت کد در خود سایت وجود داشت. امروز آن مسیر در دسترس نیست. اگر کسی مدعی شود می تواند کارت کد یا دسترسی حسابتان را در برابر پرداخت بازیابی کند، این یک الگوی شناخته شده کلاهبرداری است؛ درخواست پیش پرداخت برای پس گرفتن پول، همیشه نشانه است. معیارهای تشخیص یک طرف حساب واقعی را در راهنمای شناخت فروشنده معتبر جمع کرده ایم.
کدام یک از این سه از بقیه مهم تر بود؟
کارت کد، چون تنها یکی بود که خروج پول را محافظت می کرد نه صرفا ورود را. دو تای دیگر جلوی ورود غیرمجاز را می گرفتند؛ این یکی حتی بعد از ورود غیرمجاز هم جلوی خروج پول را می گرفت. همین ترتیب اولویت را روی سرویس های امروزی تان هم اعمال کنید.
پیامک برای تایید دو مرحله ای کافی است؟
از هیچی بهتر است، ولی ضعیف ترین گزینه است. سیم کارت قابل جایگزینی و پیامک قابل ربایش است. هر جا اپلیکیشن تولید کد در دسترس بود، آن را انتخاب کنید.
