اصطلاحات وب مانی؛ از WMID و کیف پول تا اتستات و کد محافظتی

به روزرسانی:
۶ دقیقه مطالعه


۱بازدید



۰اشتراک



دارای مجوزهای رسمی
انتشار:

برای ثبت سفارش به حساب نیاز دارید. ثبت نام رایگان است.

پیامی که پشتیبانی ما هر چند هفته یک بار می گیرد تقریبا همیشه یک شکل دارد: «شماره را دادم، طرف مقابل هم می گوید فرستادم، ولی چیزی به حسابم نیامده.» بعد شماره را می بینیم و ماجرا معلوم می شود. کاربر شناسه حسابش را داده، نه شماره کیف پولش. دو عدد کاملا متفاوت که در وب مانی درست کنار هم می نشینند و هیچ جا هم روز اول فرقشان گفته نمی شود.

این درس همان توضیح است. نه معرفی دوباره وب مانی؛ فقط کلمه ها. همان چند اصطلاحی که اگر ندانید وسط یک کار واقعی گیرتان می اندازند، و اگر بدانید بقیه راهنماها ناگهان خوانا می شوند.

این سیستم دو لایه دارد و بیشتر سردرگمی از همین جاست

اینفوگرافیک کلمه های وب مانی، در چهار خانواده: شناسه شما، کیف پول، سطح حساب، امنیت انتقال

WMID شناسه شماست؛ عددی که هویت شما در سیستم است و با آن وارد حساب می شوید. پول به WMID نمی رسد.

کیف پول جای دیگری است: برای هر واحد یک شماره جداگانه که خودتان می سازید و پول دقیقا به آن می نشیند. یک نفر یک شناسه دارد و می تواند چند کیف پول داشته باشد.

ساده ترین راه تشخیص همان چیزی است که پشتیبانی ما هر بار تکرار می کند: شماره کیف پول با یک حرف شروع می شود و همان حرف واحدش را می گوید؛ شناسه فقط عدد است. اگر عددی که می خواهید بدهید هیچ حرفی جلویش ندارد، آن شناسه است و پول به آن نخواهد رسید.

کیپر هم اسم محیطی است که موجودی را در آن می بینید و انتقال را از آن انجام می دهید؛ نسخه وب و موبایل دارد. کیپر حساب سومی نیست، فقط دری است به همان شناسه و کیف پول های خودتان.

بقیه اصطلاح ها هم تقریبا همیشه به یکی از چهار شاخه می چسبند: شناسه، کیف پول، سطح حساب و امنیت انتقال.

کلمه های وب مانی، در چهار خانواده

تقریبا هر اصطلاحی که در این سیستم می شنوید به یکی از این چهار شاخه می چسبد.

وب مانی۴ خانواده
  1. ۱شناسه شما

    هویت شما در سیستم؛ همان چیزی که با آن وارد می شوید و پول به آن نمی رسد.

    WMIDکیپر
  2. ۲کیف پول

    مقصد واقعی پول؛ هر واحد شماره جدای خودش را دارد و شماره با یک حرف شروع می شود.

    WMZ دلاریWMT تتری
  3. ۳سطح حساب

    تعیین می کند کدام کیف پول برایتان باز می شود و سقف کارتان کجاست.

    اتستاتمستعار و رسمی
  4. ۴امنیت انتقال

    انتقال ها برگشت ناپذیرند و این سیستم برای همین یک ترمز دستی دارد.

    کد محافظتیپیمر

حرف اول کیف پول، واحدش را می گوید

WMZ کیف پول دلاری است و پرکاربردترین عضو خانواده، WME یورویی است و WMT معادل تتر. بر اساس سفارش های ثبت شده در پلتفرم دیجی دلار، کار کاربر ایرانی تقریبا همیشه با همین دو تاست: یا دلار می خواهد یا معادل تتری، و بقیه واحدها به ندرت سفارش می شوند.

یک نکته که بیشتر فهرست های فارسی جا انداخته اند: این فهرست ثابت نیست. واحدهای ارز ملی قدیمی سال هاست حذف شده اند و تازه ترین موردش کیف پول طلا بود که از رده خارج شد. پس هر فهرستی دیدید، اول تاریخش را نگاه کنید؛ نسخه به روزش و اینکه هر واحد امروز به چه کار می آید را در فهرست امروزی واحدهای وب مانی جدا نوشته ایم.

اتستات؛ کلمه ای که سقف کارتان را تعیین می کند

اتستات یعنی سطح احراز هویت حساب، و از تمام این کلمه ها بیشتر روی کار شما اثر می گذارد. حساب مستعار همان است که با یک ثبت نام ساده به دست می آید. سطح رسمی یعنی مدرک هویتی داده اید. هرچه بالاتر بروید کیف پول های بیشتری برایتان باز می شود و سقف هایتان بالاتر می رود.

خبر خوب اینکه ارتقا از مستعار به رسمی پولی نمی خواهد؛ چیزی که می دهید مدرک است و وقت. جدول کامل اینکه هر سطح چه چیزی را باز می کند در انواع حساب وب مانی آمده و اگر قرار است جدی کار کنید، همان جدول تنها چیزی است که واقعا باید قبلش بخوانید.

پیمر، و آن باور غلط که وب مانی هم کد می دهد

بی تعارف، این پرتکرارترین باور غلط این حوزه است. خیلی از کسانی که سراغ وب مانی می آیند از دنیای ووچر آمده اند و انتظار دارند بعد از سفارش یک رشته کد تحویل بگیرند که در کشو بماند یا در چت فرستاده شود. چنین چیزی وجود ندارد. آنچه می خرید موجودی است و مستقیم داخل شماره کیف پول خودتان می نشیند؛ نه کدی هست که کپی کنید، نه کدی که گم شود.

یک استثنا دارد و اسمش پیمر است: سندی که ارزش را به شکل یک کد قابل انتقال نگه می دارد و همان جاست که شباهت به ووچر پیدا می شود. ولی ابزار جداگانه ای است و در سفارش معمولی وب مانی به کسی تحویل داده نمی شود. تفاوتش را در پیمر وب مانی و فرقش با ووچر باز کرده ایم.

اگر واقعا دنبال کد می گردید، آن خانواده جای دیگری است. کدهای ووچر ابزار کدمحور این بازارند و منطقشان با وب مانی فرق دارد؛ زبان آن سمت را هم در اصطلاح های سمت ووچر جمع کرده ایم. یک فکت هم که هنوز نصف اینترنت فارسی برعکسش را می نویسد: پرفکت مانی سال هاست صدور کد جدید را متوقف کرده و کدهای قدیمی فقط بازخرید می شوند. هر جا وعده کد جدید پرفکت مانی می دهد، همان جا بستن صفحه عاقلانه تر است.

کد محافظتی؛ تنها ترمز دستی این سیستم

انتقال در وب مانی برگشت ناپذیر است. این هم مزیت است و هم ریسک: کسی نمی تواند پول را از شما پس بگیرد، و شما هم نمی توانید اشتباهتان را برگردانید.

سیستم برای همین یک استثنا گذاشته: انتقال با کد محافظتی. پول را می فرستید ولی تا وقتی کدی که جدا به گیرنده می دهید وارد نشود، آزاد نمی شود. برای معامله با یک غریبه ابزار خوبی است.

و دقیقا به همین دلیل یک هشدار عملی که پشتیبانی ما بیشتر از آنکه دوست داشته باشد تکرارش می کند: برای تسویه با یک پلتفرم شناسنامه دار از آن استفاده نکنید. انتقال محافظت شده تا لحظه ورود کد نیمه کاره می ماند و تنها نتیجه اش این است که تسویه خود شما عقب می افتد. برای فروش موجودی، انتقال ساده بفرستید.

همان کلمه ها، به ترتیبی که واقعا با آنها روبرو می شوید

در یک انتقال معمولی، هر کدام از این چهار کلمه سر جای خودش ظاهر می شود.

  1. ورود با شناسه

    WMID شما را به حساب می رساند

    ۱
  2. انتخاب کیف پول

    شماره ای که پول به آن می نشیند

    ۲
  3. سقف اتستات

    سطح حساب اجازه را می دهد یا نمی دهد

    ۳
  4. کد محافظتی

    اختیاری؛ پول تا کد را ندهید آزاد نمی شود

    ۴

راستش را بخواهید، فقط دو تای این کلمه ها برای شما تعیین کننده است

واژه نامه ها دوست دارند بیست اصطلاح ردیف کنند. ولی برای کسی که در ایران با این سیستم کار می کند دو کلمه سرنوشت کار را تعیین می کند: شماره کیف پول، چون اشتباه گرفتنش با شناسه یعنی پول به مقصد نمی رسد؛ و اتستات، چون سطح حساب تعیین می کند کاری که می خواهید بکنید اصلا ممکن هست یا نه. بقیه، از پیمر تا کیپر، خوب است بدانید ولی کارتان را زمین نمی گذارند.

یک موضع دیگر هم بگویم که شاید خوشتان نیاید: اگر تنها کارتان نگه داشتن دلار است، این سیستم ابزار شما نیست. وب مانی محل عبور پول است نه محل ماندنش؛ اگر هدفتان نگه داشتن ارزش است تتر مسیر سرراست تری است و نقدشوندگی اش در ایران قابل مقایسه نیست. وب مانی وقتی معنا پیدا می کند که طرف حساب شما آن را خواسته باشد.

و اگر شماره کیف پولتان همین حالا آماده است، سفارش وب مانی روی شماره کیف پول خودتان جایی است که این کلمه ها را یک جا در عمل می بینید: انتخاب واحد، وارد کردن شماره کیف پول، پرداخت تومانی و نشستن موجودی.

کدام کلمه به کار شما می آید

بسته به این که چرا سراغ وب مانی آمده اید، فقط یکی دو تا از این کلمه ها برایتان تعیین کننده است.

  • دریافت دستمزد

    شماره کیف پول را بدهید، نه شناسه

  • پرداخت به سرویس

    اتستات باید آن کیف پول را باز کرده باشد

  • فروش موجودی

    انتقال ساده بفرستید، بدون کد محافظتی

  • نگه داشتن دلار

    کار این سیستم نیست؛ تتر ساده تر است

کار شما

سوال هایی که واقعا پرسیده می شوند

WMID با شماره کیف پول چه فرقی دارد؟

شناسه شماست و با آن وارد حساب می شوید؛ شماره کیف پول مقصد پول است و برای هر واحد جداگانه ساخته می شود. اگر برای دریافت پول عددی می دهید باید شماره کیف پول باشد. تشخیصش هم ساده است: شماره کیف پول با یک حرف شروع می شود، شناسه فقط عدد است.

اتستات وب مانی یعنی چه؟

یعنی سطح احراز هویت حساب. سطح مستعار با ثبت نام ساده به دست می آید و محدود است؛ سطح رسمی مدرک هویتی می خواهد و کیف پول ها و سقف های بیشتری باز می کند. ارتقا هزینه ای ندارد ولی وقت می برد.

بعد از خرید وب مانی کد می گیرم؟

نه. آنچه می خرید موجودی است و در شماره کیف پول خودتان می نشیند. کد گرفتن مال خانواده ووچر است نه وب مانی؛ تنها چیز کدشکل این سیستم پیمر است که ابزار جداگانه ای است.

برای فروش موجودی هم باید کد محافظتی بگذارم؟

نه، و بهتر است نگذارید. انتقال محافظت شده تا وارد شدن کد کامل نمی شود و فقط تسویه خودتان را عقب می اندازد. کد محافظتی برای معامله با طرف ناشناس ساخته شده.