با پی اس ووچر واقعا چه چیزهایی می شود خرید؟

اگر بخواهیم مقصدها را از روی کاری که خریدار انجام می دهد دسته بندی کنیم، تقریبا همه چیز در شش خانه جا می شود.

شارژ حساب و خرید از فروشگاه های بازی. پرحجم ترین کاربرد این کد است و منطقش هم روشن است: حساب بازی سقف خرج کوچکی دارد و کد دلاری دقیقا همان اندازه است.

اشتراک سرویس های خارجی. سرویس هایی که ماهانه یا سالانه پول می گیرند و کارت ایرانی را رد می کنند. سرور، هاست و دامنه هم عملا از همین جنس اند، فقط مبلغشان معمولا بالاتر می رود و بازه تمدیدشان طولانی تر است.

لایسنس نرم افزار و ابزارهای کار. از ابزارهای برنامه نویسی تا لایسنس های امنیتی؛ چیزهایی که یک بار در سال پول می خواهند و اگر تمدید نشوند کار می خوابد.

تسویه با فریلنسر و واسط. چون کد حامل است، مثل پول نقد دست به دست می شود و اسم کسی رویش نیست. همین ویژگی است که هم مفید است و هم خطرناک، و ساختار داخلی کد ووچر را جداگانه توضیح داده ایم.

و تبدیل به رمزارز، که تنها عضو فهرست است که خودش خرید نیست بلکه در دوم را باز می کند. کد را در پنل به تتر تبدیل می کنید و از آنجا به بعد هر مقصدی که رمزارز قبول کند در دسترس شماست.

حالا آن چیزی که هیچ فروشنده ای رویش تاکید نمی کند: بخش بزرگی از اینترنت اصلا در این شش خانه نیست. فروشگاه های بزرگ خرده فروشی، مقصدهایی که فقط کارت اعتباری یا گیفت کارت خودشان را می پذیرند، و بیشتر پرداخت های رسمی و اداری، هیچ کدام این کد را نمی شناسند. برای آن دسته یا باید گیفت کارت خود همان برند را بگیرید یا از مسیر تبدیل وارد شوید.