پیمر وب مانی چیست و چه فرقی با ووچر دارد

پیمر ساده ترین چیزی است که وب مانی ساخته و کمترین توجه را در محتوای فارسی گرفته: یک چک دیجیتال.

یعنی همان ایده ای که کاربر ایرانی از ووچر می شناسد. یک شماره و یک کد که با هم مبلغ مشخصی را نمایندگی می کنند، و هر کس آنها را دارد صاحبشان است.

اما یک تفاوت دارد که هیچ کدام از ووچرهای دیگر ندارند، و آن تفاوت دلیل نوشتن این مطلب است.

پیمر دقیقا چیست

یک چک دیجیتال با مبلغ مشخص. برای دادنش کافی است شماره و کد را به گیرنده بدهید؛ نه حساب بانکی لازم است، نه کارت، نه کیف پول رمزارزی.

سرویس امروز فقط چک های متکی به وب مانی ندارد. طبق آنچه خود سایت پیمر اعلام می کند، چک ها می توانند به وب مانی یا به رمزارز متکی باشند، و کاربر می تواند با وثیقه خودش هم چک صادر کند. این تصویری است که در متن های قدیمی فارسی وجود ندارد؛ آنجا پیمر هنوز فقط یک چک دلاری وب مانی است.

سه کار با یک چک می شود کرد: به کسی دادش، مبلغش را به وب مانی یا رمزارز برداشت کرد، یا با آن به فروشنده ای که پیمر می پذیرد پرداخت کرد.

تفاوتی که هیچ ووچر دیگری ندارد

و حالا مهم ترین بخش.

یک چک پیمر را می شود قبل از پذیرفتنش بررسی کرد. سایت پیمر یک بخش بررسی دارد که شماره و کد را می گیرد و وضعیت چک را نشان می دهد.

برای کسی که در بازار ووچر ایران کار کرده، این جمله وزن دارد. چون بزرگ ترین ریسک این بازار همیشه یک چیز بوده: کد سوخته ای که از ظاهرش پیدا نیست و فقط در لحظه فعال سازی، یعنی بعد از پرداخت، معلوم می شود.

در مورد ووچر پرفکت مانی این ریسک حالا مطلق شده، چون سرویس صادرکننده تعطیل شده و اصلا جایی برای بررسی نمانده. شرحش را در وضعیت کدهای پرفکت مانی نوشته ایم.

پیمر تنها ابزار این خانواده است که این مشکل را در طراحی اش حل کرده. اگر قرار است چکی را از کسی که نمی شناسید بپذیرید، این یک مزیت جدی است و نه یک جزئیات فنی.

ویژگی های دیگری که به کار می آیند

• چک را می شود بارها دست به دست کرد بدون اینکه از ارزش اسمی اش کم شود. یعنی مثل اسکناس بین چند نفر می چرخد.
• تقسیم کردن چک رایگان است. اگر مبلغ چک بزرگ تر از چیزی است که لازم دارید، می شود آن را شکست.
• انتقال از یک چک به چک دیگر کارمزد ۰.۸ درصد دارد، همان نرخ آشنای انتقال داخلی وب مانی.
• برای فروشنده ها امکان ساخت لینک پرداخت یا اتصال از طریق رابط برنامه نویسی وجود دارد.

سرویس ادعا می کند چک پس از صدور قابل جعل یا لغو نیست. این ادعای خود سرویس است، نه چیزی که ما مستقل بررسی کرده باشیم؛ اما با ماهیت ابزار حامل سازگار است.

و حالا بخشی که خوشایند نیست

اگر تا اینجا خوب به نظر می رسد، سه محدودیت واقعی هست که باید قبل از تصمیم بدانید.

یک: نقد کردنش شما را به همان جای همیشگی برمی گرداند. برای اینکه مبلغ چک را به وب مانی منتقل کنید، حساب وب مانی لازم دارید، و اگر بخواهید به کیف پول رمزارزی برداشت کنید هم سطح شناسنامه تان تعیین کننده است. یعنی همان دیواری که در محدودیت های سطوح حساب وب مانی توضیح دادیم، سر جایش است. پیمر آن دیوار را دور نمی زند، فقط رسیدن به آن را عقب می اندازد.

دو: بازار داخلی اش تقریبا وجود ندارد. فروشنده ایرانی که پیمر بخرد یا بفروشد کم است، و این یعنی حتی اگر چک سالمی داشته باشید، نقد کردنش در ایران به سادگی یک ووچر رایج نیست.

سه: پذیرش در مقصد. فروشنده هایی که پیمر قبول می کنند بسیار کمتر از آن هایی هستند که ووچرهای رایج تر را می پذیرند. مثل همیشه، این تعیین کننده ترین معیار است و باید قبل از هر خریدی بررسی شود.

پس برای چه کسی مناسب است

جواب صادقانه: برای گروه کوچکی، و بهتر است همین را گفت تا اینکه یک ابزار حاشیه ای را بزرگ نشان دهیم.

• کسی که از قبل حساب وب مانی فعال دارد و می خواهد بخشی از موجودی را به شکل قابل انتقال دربیاورد.
• کسی که طرف حسابش مشخصا پیمر می خواهد. در این حالت انتخابی ندارید.
• کسی که باید چکی را از فردی ناشناس بپذیرد و امکان بررسی قبل از پذیرش برایش ارزش دارد.

و برای چه کسی مناسب نیست: کسی که فقط دنبال یک کد دلاری برای پرداخت به یک سرویس خارجی است. برای آن کار، ابزارهای رایج تر بازار ایران ساده تر و نقدشونده ترند؛ مقایسه شان در فهرست ووچرهای در دسترس آمده.

هزینه واقعی

کارمزد اعلام شده سرویس تنها بخشی از عدد است. برای کاربر ایرانی هزینه واقعی این است:

• نرخ پایه دلار در لحظه معامله؛
• فاصله نرخ خرید و فروش کسی که با او معامله می کنید، که در بازار کم عمق بزرگ تر است؛
• کارمزد انتقال داخلی، اگر چک را جابه جا کنید؛
• و هزینه ای که پول نیست: زمانی که صرف پیدا کردن طرف معامله می شود.

مورد دوم در مورد پیمر تعیین کننده است. هر چه بازار کوچک تر باشد، فاصله نرخ بازتر است، و این معمولا بیشتر از کل کارمزد اعلام شده تمام می شود. نرخ روز وب مانی در جدول نرخ وب مانی است.

سوال های پرتکرار

جمع بندی

پیمر از نظر طراحی یکی از تمیزترین ابزارهای این خانواده است و تنها ابزاری که ریسک کد سوخته را جدی گرفته و برایش راه حل گذاشته.

اما طراحی خوب و بازار خوب دو چیزند. در ایران این ابزار کم عمق است، و برای بیشتر کاربران گزینه دوم یا سوم خواهد بود، نه اول. اگر طرف حسابتان آن را می خواهد، ابزار خوبی در دست دارید؛ اگر نه، دنبالش نگردید.