خرید اشتراک هوش مصنوعی از ایران؛ سه چیز متفاوت زیر یک اسم
برای ثبت سفارش به حساب نیاز دارید. ثبت نام رایگان است.
بازار اشتراک کلاد در ایران کوچک تر از رقیبش است و همین باعث شده تعداد فروشنده هایش کمتر و قیمت هایش پراکنده تر باشد. یک نفر یک عدد می گوید، نفر بعدی دو برابرش. علتش این نیست که یکی گران فروش است؛ علتش این است که این دو نفر دو چیز متفاوت می فروشند.
پس قبل از قیمت، باید بدانید دقیقا دنبال چه هستید. سه نیاز کاملا متفاوت زیر یک اسم پنهان شده اند.
سه حالت وجود دارد و مسیر هرکدام فرق می کند:
- می خواهم در مرورگر با آن کار کنم. یعنی اشتراک ماهانه شخصی. حساب می خواهید، ایمیل می خواهید، و ماه بعد هم باید تمدید شود.
- می خواهم در برنامه ام از آن استفاده کنم. یعنی کلید API و اعتبار دلاری، که ماهانه نیست و به اندازه مصرف خرج می شود. این دو تا اصلا یک محصول نیستند و اعتبار یکی به دیگری منتقل نمی شود.
- فقط می خواهم چند تا سوال بپرسم. برای این یکی خرید اشتراک کار عاقلانه ای نیست. نسخه رایگان و سرویس های واسط همین کار را می کنند.
بیشتر پول هایی که در این بازار هدر می رود مال کسانی است که حالت سوم را داشتند و حالت اول را خریدند.
ایران در فهرست کشورهایی که آنتروپیک به آن ها سرویس می دهد نیست. یعنی حتی اگر ابزار پرداخت داشته باشید، ثبت نام و پرداخت با اطلاعات ایرانی از همان ابتدا رد می شود. این محدودیت روی کشور است، نه روی کارت، و با عوض کردن کارت حل نمی شود.
نتیجه عملی اش این است که هر کسی به شما اشتراک کلاد می فروشد، در عمل دارد یکی از این کارها را می کند: حسابی را با هویت و کارت غیرایرانی ساخته و به شما داده، یا دسترسی به حسابی را که خودش دارد با شما شریک شده، یا اعتبار API را جلوی شما گذاشته. هر سه شان محصول واقعی اند، ولی سه ریسک متفاوت دارند و باید بدانید کدام را می خرید.
ارزان ترین گزینه بازار حسابی است که بین چند نفر تقسیم شده. این کار خلاف شرایط استفاده سرویس است و بستن چنین حساب هایی معمول است. مسئله فقط پول از دست رفته نیست: اگر گفتگوهای کاری تان روی آن حساب باشد، آن ها را هم از دست می دهید و در ضمن بقیه شریک ها هم می توانند ببینندشان.
در هر سه مسیر بالا، یک قدم مشترک وجود دارد: باید ریال را به ارزش دلاری قابل خرج کردن تبدیل کنید. اینجا کار ما شروع می شود و بقیه اش دست خودتان است.
اگر قرار است با یک واسطه تسویه کنید، کد دلاری معمولا ساده ترین راه است، چون نه کیف پول می خواهد نه شبکه و نه کارمزد انتقال. برای مبالغ در حد یک اشتراک ماهانه هات ووچر و تسویه فوری مبالغ خرد اندازه است، و اگر می خواهید کد را نگه دارید و طی چند ماه خرج کنید یو ووچر برای تسویه اشتراک های ماهانه شناخته شده تر است و مقصدهای بیشتری آن را قبول دارند.
برای شارژ اعتبار API، که مبلغش معمولا بزرگ تر و پرداختش به یک صفحه پرداخت واقعی است، مسیر رمزارز یا کارت مجازی منطقی تر است. کدام کدام است را در ووچرهای دلاری و مقصدهای هرکدام تفکیک کرده ایم.
و همان جمله ای که در نوشته مربوط به رقیبش هم گفتیم اینجا هم برقرار است: ما گیفت کارت این سرویس ها را نمی فروشیم. کاری که می کنیم فروش ابزار دلاری است؛ اینکه با آن ابزار چه می خرید تصمیم خودتان است و ما هم وانمود نمی کنیم که واسطه رسمی کسی هستیم. مدارک ثبتی و مجوزهای قابل استعلام ما هم برای همین روی سایت است.
اعتبار API با اشتراک ماهانه یک تفاوت خطرناک دارد: سقف ندارد. یک حلقه اشتباه در کد یا یک اسکریپت که فراموش کرده اید ببندید، می تواند در یک شب اعتباری را که برای دو ماه خریده بودید تمام کند. سه کار ساده جلوی این را می گیرد:
- سقف هزینه ماهانه تعیین کنید. پنل خود سرویس این گزینه را دارد. عددی بگذارید که اگر کل آن خرج شد، ناراحت نشوید.
- هشدار مصرف را روشن کنید تا وقتی به نیمه رسیدید ایمیل بگیرید، نه وقتی تمام شد.
- برای هر پروژه یک کلید جدا بسازید. اگر کلیدی لو رفت یا پروژه ای بیش از حد مصرف کرد، همان یکی را باطل می کنید نه همه را.
این سه تا مخصوص ایران نیستند، ولی برای ما مهم ترند: شارژ دوباره اعتبار برای شما یک کار چند مرحله ای است، نه زدن یک دکمه.
اگر سر آخر حساب مشترک یا حساب تحویلی از واسطه را انتخاب کردید، فرض را بر این بگذارید که یک نفر دیگر هم می تواند گفتگوهایتان را ببیند. یعنی این ها را آنجا ننویسید: قرارداد و اطلاعات مشتری، کد و کلیدهای پروژه کاری، اطلاعات هویتی خودتان یا دیگران، و هر چیزی که اگر عمومی شود برایتان دردسر حقوقی دارد.
این محدودیت واقعی است و در قیمت پایین آن حساب لحاظ شده. اگر کارتان چنین چیزهایی دارد، هزینه حساب اختصاصی را بدهید؛ ارزانی حساب مشترک را با چیزی می پردازید که قیمتش را بعدا می فهمید.
اشتراک ماهانه بخرم یا اعتبار API؟
اگر در مرورگر تایپ می کنید، اشتراک. اگر کد می نویسید و می خواهید مدل داخل برنامه تان جواب بدهد، API. اشتراک ماهانه سقف استفاده دارد ولی هزینه اش ثابت است؛ API سقف ندارد ولی هزینه اش به مصرف است و اگر حواستان نباشد اعتبارتان سریع تمام می شود. هیچ کدام جای دیگری را نمی گیرد.
با تغییر آی پی می شود مستقیم ثبت نام کرد؟
محدودیت فقط روی آی پی نیست. کشور کارت پرداخت، شماره تلفن تایید و اطلاعات صورتحساب هم بررسی می شوند. حسابی که با اطلاعات نامرتب ساخته شود ممکن است چند هفته کار کند و بعد بسته شود، که بدترین حالت است چون پولش را داده اید.
اگر حساب خریداری شده بسته شود پولم برمی گردد؟
بستگی به فروشنده دارد و باید قبل از پرداخت بپرسید و جوابش را مکتوب بگیرید. یک نکته عملی: فروشنده ای که «گارانتی» می دهد ولی مدت و شرایطش را جایی ننوشته، در عمل گارانتی نمی دهد. مدت را بپرسید، نه وجودش را.
اگر درآمد ارزی دارید و می خواهید همان را برای این پرداخت ها نگه دارید، دریافت درآمد فریلنسری به شکل کد دلاری مکمل این نوشته است؛ و اگر هنوز بین ابزارها مرددید، مقایسه یو ووچر و پی اس ووچر و هات ووچر و وب مانی کوتاه ترین راه تصمیم گیری است.
