خرید بلیط هواپیما خارجی از ایران؛ کجا واقعا صرفه دارد

مسیر اول و ساده ترین راه، آژانس های داخلی اند. ریالی پرداخت می کنید، بلیط را می گیرید و اگر پرواز کنسل شد یک نفر هست که جوابگو باشد. گران تر است و همین طرف مقابل بودن، بخشی از چیزی است که بابتش پول می دهید.

مسیر دوم کارت مجازی خارجی است. نزدیک ترین حالت به خرید مستقیم و تنها راهی که واقعا شما را روی صفحه پرداخت ایرلاین می برد. حواستان به دو چیز باشد: بعضی ایرلاین ها برای تحویل بلیط اصل کارت را در فرودگاه می خواهند، و بانک صادرکننده ممکن است تراکنش را به دلیل کشور مقصد رد کند.

مسیر سوم تسویه با یک شخص است؛ کسی که خارج از ایران است و بلیط را برایتان می خرد. اینجاست که کد دلاری کار راه انداز می شود، چون نه حساب بانکی مشترک می خواهد نه شبکه رمزارز و نه انتظار برای تایید تراکنش. برای مبالغ یک بلیط، کد یو ووچر با تحویل آنی در پنل رایج ترین انتخاب است و هات ووچر و کدهای دلاری کوچک برای تسویه های خردتر مثل هزینه بار اضافه.

کدام یک از این سه به کار شما می آید به مقصد و مبلغ بستگی دارد. اگر می خواهید کل تصویر را ببینید، صفحه ووچرهای دیجی دلار و انتخاب بینشان همه ابزارها را با مقصدهایشان کنار هم گذاشته است.