بازی های بلاکچینی پالیگان: قبل از شروع این را بخوانید

این بخش را هیچ مقاله فارسی ای نمی نویسد، چون فروشنده نیست.

منبع اول: بازیکن های تازه وارد. شما برای شروع چیزی می خرید، یک شخصیت، یک زمین، یک بسته. پولی که به شما پرداخت می شود، از خرید نفر بعدی می آید. تا وقتی نفر بعدی هست، همه چیز کار می کند. روزی که ورودی کم شود، پاداش ها کم می شوند و قیمت آن دارایی اولیه هم با آن پایین می آید. این مدل شکست نمی خورد چون کسی کلاهبردار است؛ شکست می خورد چون ریاضی اش همین است.

منبع دوم: بودجه توکن استودیو. پروژه مقداری از توکن خودش را برای جذب کاربر توزیع می کند. این یعنی پاداش شما هزینه بازاریابی آنهاست، و مثل هر بودجه بازاریابی دیگری تمام می شود یا کم می شود. عدد سود سالانه ای که تبلیغ می شود هم به توکن حساب شده، نه به دلار؛ اگر قیمت توکن نصف شود، آن عدد بی معنی است.

منبع سوم: آدم هایی که برای سرگرمی پول می دهند. تنها منبع پایدار. صنعت بازی چند دهه است روی همین می چرخد. اگر بازی ای واقعا سرگرم کننده باشد و مردم برای لذتش خرج کنند، اقتصادش می تواند بایستد.

سوالی که همه چیز را روشن می کند: اگر از فردا هیچ بازیکن جدیدی وارد نشود، پاداش من از کجا می آید؟ اگر جواب روشنی نداشت، شما در یک بازی نیستید.