بریج سولانا؛ کجا لازم است و کجا فقط ریسک اضافه
برای ثبت سفارش به حساب نیاز دارید. ثبت نام رایگان است.
سوالی که در پشتیبانی زیاد می شنویم این است: «سولانا خریدم، چطور ببرمش روی شبکه دیگر؟» و در بیشتر مواقع جواب درست این است که لازم نیست ببرید.
بریج ابزار خوبی است، ولی ابزار همه کار نیست. اگر بدانید دقیقا چه کاری می کند و چه هزینه پنهانی دارد، خودتان تشخیص می دهید که مسئله شما با بریج حل می شود یا نه.
یک نکته را اول روشن کنیم، چون سوءتفاهم اصلی همین جاست: توکن شما از یک شبکه به شبکه دیگر «منتقل» نمی شود. نمی تواند بشود. هر بلاکچین دفتر حساب مستقل خودش را دارد و چیزی از آن بیرون نمی رود.
کاری که یک بریج معمولی می کند این است: دارایی اصلی شما را روی شبکه مبدا در یک قرارداد قفل می کند، و روی شبکه مقصد به همان اندازه یک توکن جدید می سازد که ادعا می کند نماینده آن دارایی قفل شده است. آن توکن جدید همان دارایی نیست؛ یک رسید است.
پس وقتی می گویند اتریوم شما روی سولاناست، دقیق تر این است که بگویند اتریوم شما جایی قفل شده و روی سولانا یک توکن دارید که هر وقت بخواهید می توانید با آن دارایی قفل شده تعویضش کنید. مادامی که آن قرارداد سالم باشد.
این بخش را کمتر جایی صریح می نویسند. بریج ها امنیتشان را از بلاکچین نمی گیرند، از ساختار خودشان می گیرند.
بزرگ ترین بریجی که سولانا با آن کار می کند ورم هول است. معماری اش را مستندات رسمی ورم هول شرح داده و ارزش خواندن دارد: نوزده اعتبارسنج به اسم گاردین شبکه مستقل خودشان را دارند، پیام های قرارداد اصلی را رصد می کنند و آن را امضا می کنند. برای اینکه یک انتقال معتبر شمرده شود، سیزده امضا از آن نوزده لازم است.
یعنی وقتی از این بریج استفاده می کنید، امنیت دارایی تان به این بستگی دارد که سیزده تا از نوزده گاردین با هم تبانی نکنند یا با هم هک نشوند. این لزوما بد نیست؛ ولی با چیزی که در ذهن دارید فرق دارد. شما فکر می کنید به سولانا اعتماد کرده اید. در واقع به یک مجموعه امضاکننده اعتماد کرده اید.
و یک نتیجه ساده از آن: ریسک در قرارداد بریج متمرکز می شود. سولانا می تواند بی نقص کار کند و شبکه مقصد هم همین طور، ولی اگر قرارداد وسط مشکل پیدا کند، توکن رسیدی که دست شماست پشتوانه اش را از دست داده. این را وقتی خطر بزرگی می شود که موجودی سنگین را طولانی مدت به شکل توکن بریج شده نگه دارید.
بریج برای کسی معنا دارد که از قبل دارایی روی یک شبکه دیگر دارد و می خواهد آن را به سولانا بیاورد، یا کسی که به یک برنامه خاص روی سولانا احتیاج دارد که فقط توکن بریج شده را قبول می کند. سه موقعیت واقعی:
- روی شبکه ای دارایی گیر افتاده که کارمزدش بالاست و می خواهید عملیاتتان را روی شبکه ارزان تر ببرید؛
- یک استخر نقدینگی یا پروتکل خاص روی سولانا هست که معادل آن جای دیگری نیست؛
- یک ان اف تی یا توکن پروژه دارید که فقط روی یک شبکه صادر شده.
بیرون از این سه حالت، بریج فقط یک لایه ریسک و کارمزد اضافه است. خرید مستقیم همان توکن روی شبکه مقصد تقریبا همیشه ساده تر، ارزان تر و کم ریسک تر است.
مردم فقط کارمزد بریج را نگاه می کنند. آن کوچک ترین بخش ماجراست. هزینه واقعی از چند تکه ساخته می شود:
- کارمزد تراکنش روی شبکه مبدا، که اگر مبدا اتریوم باشد بخش عمده هزینه همین است؛
- کارمزد خود پروتکل بریج؛
- کارمزد تراکنش روی شبکه مقصد برای دریافت و بعدا برای هر کاری که می خواهید بکنید؛
- اختلاف قیمت توکن بریج شده با توکن اصلی، که در بازارهای کم عمق واقعا قابل توجه است؛
- و هزینه ای که هیچ کس حسابش نمی کند: زمانی که دارایی تان در حال انتقال است و شما نه می توانید بفروشیدش نه از آن استفاده کنید.
وقتی این پنج تا را جمع بزنید، برای مبالغ کوچک بریج معمولا به صرفه نیست. عدد دقیقش به شبکه و لحظه بستگی دارد، پس هیچ درصدی اینجا نمی نویسیم؛ ولی قبل از زدن دکمه، هر پنج قلم را جدا حساب کنید.
این را ترجمه مقالات خارجی هیچ وقت نمی گوید، چون برای نویسنده اش موضوعیت ندارد.
انتقال بریج یک عملیات یک مرحله ای نیست. دو پا دارد: قفل شدن روی مبدا، و برداشت روی مقصد. در بعضی بریج ها پای دوم را باید خودتان از رابط کاربری تایید کنید. حالا فرض کنید وسط همین دو پا اینترنت قطع شود یا رابط کاربری از دسترس خارج شود. دارایی شما گم نمی شود، ولی تا وقتی دوباره به آن رابط دسترسی پیدا نکنید در قرارداد می ماند. کسی هم نیست که به او زنگ بزنید.
دوم اینکه بخش زیادی از رابط های کاربری بریج ها از ایران باز نمی شوند یا وسط کار خطا می دهند. آدرس قرارداد فیلتر نمی شود، ولی سایت جلویی اش ممکن است دسترسی شما را ببندد.
نتیجه عملی: اگر هدفتان صرفا داشتن سولاناست، این کل زنجیره را دور بزنید. خرید مستقیم سولانا با ریال یک قدم است و هیچ کدام از این ریسک ها را ندارد. اگر هم نیاز به یک روش پرداخت ارزی دارید که به شبکه بسته نباشد، کد ووچر و روش های پرداخت دلاری مسیر دیگری است که اصلا با این مسائل درگیر نمی شود.
ترتیبشان مهم است.
اول، آدرس رابط کاربری را از منبع رسمی پروژه باز کنید، نه از نتیجه جستجو و نه از لینکی که کسی برایتان فرستاده. جعل رابط بریج یکی از رایج ترین شکل های کلاهبرداری است، چون قربانی خودش با دست خودش تایید می زند.
دوم، با یک مبلغ کوچک تست کنید. همیشه. حتی اگر بار دهم است.
سوم، مطمئن شوید روی شبکه مقصد کارمزد دارید. سولانا برای هر تراکنش مقدار کمی سول لازم دارد و رسیدن توکن بریج شده بدون داشتن سول یعنی دارایی دارید و نمی توانید تکانش بدهید.
چهارم، بدانید توکنی که تحویل می گیرید کدام نسخه است. روی سولانا برای یک دارایی ممکن است چند نسخه بریج شده از پروتکل های مختلف وجود داشته باشد و بازار هر کدام جداست. نسخه اشتباه یعنی نقدشوندگی نزدیک به صفر. سرعت و ساختار خود شبکه را هم در مقیاس پذیری شبکه سولانا توضیح داده ایم و برای فهم اینکه چرا کارمزدها اینجا پایین است کمک می کند.
اگر می خواهید سولانا داشته باشید: مستقیم بخرید. اگر دارایی تان جای دیگری گیر کرده و راه دیگری ندارید: بریج بزنید، ولی با مبلغ تست، از رابط رسمی، و با آگاهی از اینکه ریسکتان به یک مجموعه امضاکننده گره خورده نه به بلاکچین. و توکن بریج شده را برای بلندمدت نگه ندارید؛ رسید را زود با اصل دارایی عوض کنید.
اگر می خواهید بدانید بعد از رسیدن دارایی به سولانا کجا می شود معامله اش کرد، صرافی های غیرمتمرکز سولانا ادامه همین مسیر است. و اگر هنوز بین سولانا و اتریوم مرددید، مقایسه سولانا و اتریوم تفاوت هایی را که به کیف پول شما ربط دارد جمع کرده.
بریج در ارز دیجیتال به چه معناست؟
پروتکلی که امکان می دهد ارزش یک دارایی از یک بلاکچین روی بلاکچین دیگر قابل استفاده شود. خود توکن جابه جا نمی شود؛ روی شبکه مبدا قفل می شود و روی مقصد نسخه ای معادل ساخته می شود که هر زمان قابل بازگرداندن است.
توکن بریج شده چیست؟
توکنی روی شبکه مقصد که پشتوانه اش دارایی قفل شده روی شبکه مبدا است. عملا یک رسید قابل معامله است، نه خود دارایی. اگر قرارداد نگهدارنده مشکل پیدا کند، این رسید پشتوانه اش را از دست می دهد.
بریج در شبکه چه کاربردی دارد؟
وقتی به کار می آید که دارایی روی یک شبکه دارید و به برنامه یا نقدینگی روی شبکه دیگری نیاز دارید. برای کسی که فقط می خواهد یک ارز را بخرد و نگه دارد، هیچ کاربردی ندارد و فقط هزینه و ریسک اضافه می کند.
کدام سایت ها بریج ارز دیجیتال هستند؟
روی سولانا شناخته شده ترینشان ورم هول است و پروتکل های دیگری هم فعالند. مهم تر از انتخاب اسم، این است که آدرس رابط کاربری را حتما از سایت رسمی خود پروژه باز کنید؛ صفحه های جعلی بریج یکی از پرتکرارترین روش های سرقت دارایی هستند.
