دیفای روی اتریوم کلاسیک؛ چه چیزی واقعا آنجا هست

اتریوم کلاسیک هر چیزی را که برای دیفای لازم است دارد. قرارداد هوشمند اجرا می کند، با ابزارهای اتریوم سازگار است، شبکه اش سال هاست بدون وقفه کار می کند.

و با این حال، تقریبا هیچ دیفای معناداری روی آن ساخته نشده. این تناقض، جالب ترین چیزی است که می شود درباره این شبکه گفت.

اندازه واقعی ماجرا

بگذارید عدد را کنار هم بگذاریم، چون بدون مقایسه هیچ حسی منتقل نمی شود.

سرمایه قفل شده در پروتکل های دیفای روی اتریوم، در مقیاس ده ها میلیارد دلار است. همان رقم برای اتریوم کلاسیک، طبق داده های سنجش دیفای، در مقیاس چند ده هزار دلار است.

این تفاوت هزار برابری نیست؛ به مراتب بیشتر است. دقیق تر از این هم لازم نیست بنویسیم، چون هر عددی که اینجا ثبت شود ماه بعد تغییر کرده و نتیجه گیری همان می ماند.

فهرست رسمی خود پروژه هم این تصویر را تایید می کند. صفحه سرویس های سایت رسمی اتریوم کلاسیک اکوسیستم را در سه دسته می چیند: کیف پول، صرافی، و برنامه ها و پروتکل ها. یعنی بیشتر آنچه معرفی می شود ابزار نگهداری و معامله است، نه پروتکل هایی که روی زنجیره چیزی می سازند. صفحه حتی هشدار می دهد که کاربر قبل از استفاده، خودش پروژه ها را ارزیابی کند.

چرا اینطور شد

سه دلیل، و هیچ کدام فنی نیست.

نقدینگی به نقدینگی می چسبد. یک پروتکل وام دهی روی زنجیره ای که پول در آن نیست، از روز اول بی فایده است. و پول به جایی می رود که پروتکل باشد. این حلقه بسته را فقط با پول تشویقی سنگین می شود شکست، و اتریوم کلاسیک هیچ وقت چنین بودجه ای نداشت.

اولویت پروژه چیز دیگری بود. این شبکه با یک موضع فکری ساخته شد: تغییرناپذیری تاریخچه و امنیت مبتنی بر کار. توسعه دهندگانی که این ارزش ها را دنبال می کنند، لزوما همان هایی نیستند که استخر نقدینگی و بازار مشتقه می سازند. ریشه این موضع را در ماجرای انشعاب و دلیل تولد این زنجیره نوشته ایم.

و ریسک امنیتی که کسی دوستش ندارد. شبکه های اثبات کار کوچک تر در برابر حمله تمرکز قدرت پردازش آسیب پذیرترند و اتریوم کلاسیک این را در گذشته تجربه کرده است. اگر شما پروتکلی می سازید که قرار است پول مردم را نگه دارد، چنین سابقه ای را نادیده نمی گیرید.

این سومی مهم ترین است و معمولا از فهرست ها حذف می شود.

پس این شبکه بی فایده است؟

نه، اما فایده اش جای دیگری است.

اتریوم کلاسیک به عنوان یک دارایی با عرضه سقف دار و امنیت مبتنی بر کار، استدلال خودش را دارد. به عنوان بستر دیفای، عملا رقابت را واگذار کرده و بعید است برگردد.

و صادقانه بگویم: اشکالی هم ندارد. هر زنجیره ای لازم نیست همه کار بکند. مشکل وقتی شروع می شود که مطلبی به شما بگوید «پتانسیل دیفای بالایی دارد» بدون اینکه بگوید امروز آن پتانسیل چقدر محقق شده است.

اگر ایرانی هستید و می خواهید وارد شوید

سه هشدار عملی که مستقل از تحلیل بالا، برایتان پول است.

اول، به دنبال بازدهی روی این شبکه نگردید. تعداد پروتکل ها کم است و در اکوسیستم های کم عمق، احتمال اینکه یک پروژه تازه اصلا حسابرسی امنیتی نشده باشد بالاست. الگوهای رایج این حوزه را در انواع کلاهبرداری در ارز دیجیتال جمع کرده ایم.

دوم، مسئله آدرس. آدرس اتریوم کلاسیک و اتریوم یک شکل اند و شبکه هایشان یکی نیست. انتخاب اشتباه شبکه هنگام برداشت، پرتکرارترین دلیل از دست رفتن دارایی در این خانواده است.

سوم، هزینه واقعی. نرخ روی صفحه، اسپرد خرید و فروش، کارمزد خدمات و کارمزد شبکه، چهار جز جدا هستند و روی دارایی های کم حجم جز دوم بزرگ تر از انتظار است. بر اساس سفارش های ثبت شده در پلتفرم دیجی دلار، تقاضای ETC عمدتا از سمت کسانی می آید که با استخراج آشنایی دارند، نه از سمت کاربران دیفای؛ و این خودش تایید همان تصویری است که بالا توضیح دادیم.

حرف آخر

اگر دنبال جایی هستید که در دیفای فعالیت کنید، اتریوم کلاسیک انتخاب شما نیست و این را با هیچ تحلیلی نمی شود دور زد. برای مقایسه واقعی گزینه ها پروژه های دیفای که پول واقعی دارند نقطه شروع درستی است.

اگر دنبال یک دارایی با عرضه محدود و امنیت مبتنی بر کار هستید، تفاوتش با اتریوم را در دو زنجیره و دو مدل اقتصادی متفاوت ببینید. برای معامله هم نرخ لحظه ای اتریوم کلاسیک در دسترس است.

سوال های پرتکرار