کاربرد دوج کوین؛ فهرست بلند است، استفاده کم
برای ثبت سفارش به حساب نیاز دارید. ثبت نام رایگان است.
سوالی که پشتیبانی زیاد می شنود این است: «دوج کوین به چه درد می خورد؟» و معمولا جوابی که آدم در اینترنت فارسی پیدا می کند یک فهرست ده تایی است؛ پرداخت آنلاین، انعام، خیریه، بازی، کارت هدیه.
فهرست درست است. مشکل این است که فهرست بودن یک کاربرد با انجام شدن آن دو چیز متفاوت اند.
بگذارید ساده بگویم: دوج کوین از نظر فنی برای دسته مشخصی از کارها ساخته شده و در همان دسته هم واقعا خوب است. بیرون آن دسته، بیشتر چیزی که به عنوان «کاربرد» تبلیغ می شود، یک بار اتفاق افتاده و بعد خبری نشده.
سه ویژگی، و هر سه از یک تصمیم طراحی می آید.
اول، بلاک سریع. تراکنش دوج کوین معمولا در کمتر از چند دقیقه قطعی می شود، جایی که بیت کوین ممکن است ده ها دقیقه بگیرد. برای پرداخت خرد این تفاوت جدی است.
دوم، کارمزد ناچیز نسبت به شبکه های قرارداد هوشمند. ارسال یک مبلغ کوچک روی دوج کوین منطقی است؛ همان کار روی اتریوم در ساعت شلوغ می تواند از خود مبلغ گران تر تمام شود.
سوم، سادگی. دوج کوین قرارداد هوشمند ندارد، توکن روی خودش ندارد، لایه دوم ندارد. فقط انتقال ارزش. این محدودیت است، ولی محدودیتی که سطح حمله را کوچک نگه می دارد.
پس تصویر واقعی این است: یک شبکه پرداخت خرد ساده و سریع. نه بیشتر و نه کمتر.
حالا بیایید سراغ آن فهرست ده تایی. هر مورد را با یک معیار بسنجید: آیا امروز، به طور مستمر، کسی از آن استفاده می کند؟
پرداخت به فروشنده. تعداد جاهایی که مستقیم دوج کوین قبول می کنند کم است و بیشترشان از طریق واسطه پرداخت کار می کنند، نه مستقیم. بررسی جداگانه ما از پرداخت با دوج کوین نشان می دهد این مسیر چقدر باریک است.
انعام و پرداخت خرد. این یکی واقعا کار کرد، اما دوره اش گذشت. پلتفرم هایی که ربات انعام داشتند یا آن قابلیت را برداشتند یا کاربرش را از دست دادند.
خیریه. اینجا سابقه واقعی وجود دارد و سایت رسمی پروژه هم فهرستی از این کمپین ها را نگه داشته است؛ از چاه های آب سال ۲۰۱۴ تا کمپین های بعدی. جزئیاتش را در پرونده خیریه دوج کوین نوشته ایم.
بازی. ادعای بزرگی که پشتش کم است. کدام قسمت دوج کوین در بازی واقعی است این را تفکیک کرده.
کارت هدیه. این تنها مسیری است که هنوز قابل اتکاست، چون واسطه ای بین دوج کوین و خرده فروش ایستاده و نوسان را جذب می کند.
جمع بندی صادقانه: از پنج دسته، یکی و نیم زنده است.
این مهم ترین حقیقت اقتصادی دوج کوین است و اغلب از قلم می افتد.
مستندات رسمی دوج کوین پاداش هر بلاک را ۱۰ هزار واحد اعلام می کند و این عدد کم نمی شود. برخلاف بیت کوین که هر چند سال پاداشش نصف می شود، دوج کوین برنامه کاهش ندارد. یعنی هر سال مقدار مشخصی سکه جدید وارد بازار می شود، برای همیشه.
طرفدارها می گویند این خوب است، چون سکه ای که مدام تولید می شود انگیزه خرج کردن دارد نه احتکار، و برای یک ارز پرداختی همین را می خواهیم. مخالف ها می گویند این یعنی فشار فروش دائمی.
هر دو درست می گویند و به همین دلیل تعیین کننده است که شما دوج کوین را چه می دانید. اگر ابزار پرداخت است، تورم ثابت مشکلی نیست. اگر آن را جای پس انداز گذاشته اید، دارید بر خلاف طراحی خود شبکه شرط می بندید.
موضع من: دوج کوین را به عنوان ابزار پرداخت جدی بگیرید و به عنوان ذخیره ارزش نه. چه چیزی دوج کوین را از میم کوین های دیگر جدا می کند هم دقیقا همین است؛ بقیه معمولا حتی این یک کاربرد را ندارند.
اینجا فهرست کوتاه تر هم می شود.
پرداخت مستقیم به فروشنده خارجی معمولا به مشکل می خورد، نه به خاطر دوج کوین، بلکه به خاطر خود فروشگاه. انعام دادن هم روی پلتفرم هایی معنا دارد که دسترسی به آن ها از ایران خودش داستان دیگری است.
چیزی که واقعا می ماند دو چیز است: انتقال ارزش بین دو نفر، و نگهداری به قصد معامله. برای هر دو، هزینه واقعی تان این است و نه فقط تکه اول:
- اختلاف نرخ خرید و فروش
- کارمزد صرافی
- کارمزد شبکه هنگام برداشت به کیف پول شخصی
بر اساس سفارش های ثبت شده در پلتفرم دیجی دلار، دوج کوین در ایران تقریبا همیشه به عنوان دارایی معاملاتی خرید و فروش می شود و نه به عنوان ابزار پرداخت. این با تصویری که فهرست کاربردها می سازد جور نیست، اما با رفتار واقعی کاربر جور است.
یک نکته ایرانی دیگر هم هست: اگر تراکنش شما در شب و در دوره اختلال اینترنت باشد، سرعت یک دقیقه ای بلاک به کارتان نمی آید. گلوگاه شبکه دوج کوین نیست، اتصال شماست.
دوج کوین یک شبکه پرداخت خرد است که به دلایل فرهنگی معروف تر از کاربردش شده. اگر دنبال جایی هستید که ارزش را سریع و ارزان جابه جا کنید، ابزار درستی است. اگر دنبال اکوسیستم، قرارداد هوشمند یا درآمد غیرفعال هستید، این شبکه اصلا برای آن ساخته نشده و تظاهر به خلافش فایده ندارد.
و اگر تازه رسیده اید، پیشنهاد می کنم اول این که دوج کوین چیست و چرا هنوز خریدار دارد را بخوانید و بعد تصمیم بگیرید.
شبکه انتقال دوج کوین چیست و چه کاربردی دارد؟
دوج کوین شبکه بلاکچین مستقل خودش را دارد و روی شبکه دیگری سوار نیست. کارش فقط انتقال ارزش است: قرارداد هوشمند و توکن روی خودش ندارد. برای برداشت باید آدرس مقصد روی همین شبکه باشد، نه روی شبکه های دیگر.
آیا دوج کوین غیرمتمرکز است؟
شبکه اش غیرمتمرکز است و هر کسی می تواند نود اجرا کند یا استخراج کند. اما توزیع مالکیت متمرکز است و چند آدرس بزرگ سهم قابل توجهی دارند. بنیاد دوج کوین هم مالک شبکه نیست و فقط توسعه را هماهنگ می کند.
دوج کوین سقف عرضه دارد؟
نه. پاداش هر بلاک ثابت و برابر ۱۰ هزار واحد است و برنامه نصف شدن ندارد، پس عرضه به طور دائم بالا می رود. این عمدی است و بخشی از طراحی آن به عنوان ارز پرداختی محسوب می شود.
با دوج کوین می شود در ایران خرید کرد؟
عملا خیر. فروشگاه های داخلی دوج کوین قبول نمی کنند و فروشگاه های خارجی هم معمولا مشکل دسترسی دارند. کاربرد واقعی آن در ایران، معامله و انتقال بین دو کیف پول است.
