استخر سیراپ پنکیک سواپ یا مزرعه؛ کدام برای شما
برای ثبت سفارش به حساب نیاز دارید. ثبت نام رایگان است.
«بهترین استراتژی ییلد فارمینگ» در پنکیک سواپ، در عمل به یک انتخاب ساده تر خلاصه می شود: مزرعه یا استخر شربتی.
این دو محصول جدا هستند، ریسکشان جدا است، و بیشتر کسانی که ضرر می کنند فقط به این دلیل ضرر می کنند که اولی را انتخاب کرده اند در حالی که برای دومی ساخته شده بودند.

در مزرعه، شما توکن نقدینگی می گذارید و کیک می گیرید. یعنی اول باید دو دارایی را وارد یک استخر کنید تا آن توکن ساخته شود.
در استخر سیراپ که در فارسی استخر شربتی هم نوشته می شود، شما خود کیک را می گذارید و توکن پروژه های دیگر می گیرید. یک دارایی می گذارید و یک دارایی می گیرید.
مستندات رسمی خود پنکیک سواپ همین تفکیک را دارد و صریح می گوید مزرعه ها می توانند پاداش بهتری از استخرهای شربتی بدهند، اما ریسک ضرر ناپایدار دارند. کل تصمیم در همین یک جمله است.
اگر مرحله ساخت توکن نقدینگی برایتان مبهم است، ضرر ناپایدار و چیزی که سود را می خورد و ساخت توکن نقدینگی در پنکیک سواپ پیش نیاز این بحث اند.
این بخش را تقریبا هیچ متن فارسی ننوشته و اتفاقا مستقیم در مستندات آمده.
درصدی که روی کارت یک مزرعه می بینید، جمع دو چیز است: بازدهی خود استخر نقدینگی از کارمزد معاملات، و پاداش پایه مزرعه که به شکل کیک پرداخت می شود. یعنی آن عدد از اول قرار نبوده با درصد یک استخر شربتی قابل مقایسه باشد.
وقتی این دو را کنار هم می گذارید، مقایسه ای انجام می دهید که در آن یک طرف دو منبع درآمد دارد و طرف دیگر یکی. طبیعی است که عدد بزرگ تر باشد. غیرطبیعی این است که ریسک اضافه اش را در همان عدد نبینید.

دلیلش این است که یک متغیر بزرگ را حذف می کند. وقتی فقط کیک می گذارید، دیگر نگران این نیستید که نسبت دو دارایی داخل استخر به هم بخورد و سهمتان بازچینی شود. ریسکتان می ماند نوسان قیمت کیک، که به هر حال داشتید.
مزرعه فقط در یک حالت انتخاب درستی است: وقتی هر دو دارایی آن جفت را به هر حال بلندمدت نگه می داشتید. آن وقت ضرر ناپایدار برایتان هزینه فرصت است، نه ضرر واقعی. مقایسه کامل تر بازدهی و جاهایی که سود آب می رود را در سود ییلد فارمینگ و آنچه واقعا می ماند نوشته ایم.
و یک حالت سوم هم هست که کسی نمی گویدش: هیچ کدام. اگر مبلغ شما کوچک است، کارمزد ورود و خروج و برداشت پاداش، بخش بزرگی از سود را می بلعد و هر دو گزینه برایتان زیان ده می شوند.
ریزش توکن پاداش. پاداش استخر شربتی معمولا توکن پروژه ای است که تازه عرضه شده. اگر تقاضای واقعی نداشته باشد، همان توزیع مداوم قیمتش را پایین می آورد. تعداد توکن هایتان زیاد می شود و ارزش دلاری تان کم.
عمر محصول. این محصولات همیشگی نیستند. در فهرست همان مستندات رسمی، استخر شربتی کلاسیک کیک با برچسب بایگانی شده آمده. یعنی جایی که چند سال پیش پیش فرض همه بود، امروز دیگر فعال نیست. هر استراتژی که فرض کند شرایط ثابت می ماند، فرض غلطی کرده.
کارمزد شبکه. ورود، خروج، برداشت و سرمایه گذاری مجدد، هر کدام یک تراکنش است. روی مبالغ کوچک همین ها تعیین کننده اند و در هیچ ماشین حساب بازدهی وارد نمی شوند.

چون همه ریسک این محصول در توکن پاداش جمع شده، ارزیابی اش هم به همان جا برمی گردد.
اول، توکن پاداش کجا معامله می شود. اگر فقط در همان پلتفرم و در یک استخر کوچک نقدشونده است، فروختن مقدار قابل توجهی از آن قیمت را جابه جا می کند و سود روی کاغذتان کوچک تر از چیزی درمی آید که فکر می کردید.
دوم، چه مقدار از عرضه توکن قرار است در همان دوره توزیع شود. هر چه این نسبت بزرگ تر باشد، فشار فروش بیشتری در راه است و شما هم یکی از همان فروشنده هایید.
سوم، مدت استخر. استخرهای کوتاه معمولا برای معرفی یک پروژه اند و پاداش سنگینشان هزینه بازاریابی است. این لزوما بد نیست، ولی باید بدانید در چه چیزی شرکت کرده اید و انتظار تکرارش را نداشته باشید.
نرخ روز کیک و پیشینه افت قیمتش هم در نرخ کیک و علت ریزش آن هست؛ اگر پاداش شما به کیک پرداخت می شود یا سرمایه اولیه تان کیک است، این نمودار بخشی از همان محاسبه است.
اول، اتصال. کار با این پلتفرم از داخل کشور پایدار نیست و اگر وسط یک تراکنش دسترسی قطع شود، دارایی از بین نمی رود ولی ممکن است در بدترین لحظه گیر کنید. جزئیات عملی اش در کار با پنکیک سواپ از ایران آمده.
دوم، حساب سود را دلاری نگه دارید. اگر بازدهی دلاری تان پنج درصد بوده و در همان مدت نرخ ارز بالا رفته، عدد تومانی چشمگیر به نظر می رسد؛ اما آن رشد را نرخ ارز ساخته نه استراتژی شما.
و اگر هدفتان از این کار اصلا سود نبوده بلکه پرداخت هزینه یک سرویس خارجی است، کد یو ووچر برای پرداخت بدون درگیر شدن با دیفای مسیر کوتاه تری است و شما را وارد هیچ کدام از این محاسبه ها نمی کند.
با استخر شربتی و با مبلغی که از دست دادنش شما را نمی رنجاند شروع کنید. یک ماه فقط نگاه کنید که واقعا چقدر گیرتان آمده، و آن را با حالتی مقایسه کنید که همان کیک را ساده نگه داشته بودید.
اگر آن مقایسه به نفع نگه داشتن ساده بود، جواب را گرفته اید. اگر نبود، آن وقت درباره مزرعه فکر کنید.
تفاوت مزرعه و استخر شربتی در پنکیک سواپ چیست؟
در مزرعه توکن نقدینگی می گذارید و کیک می گیرید، پس باید دو دارایی وارد کنید و ضرر ناپایدار را هم بپذیرید. در استخر شربتی خود کیک را می گذارید و توکن پروژه های دیگر می گیرید و ضرر ناپایداری در کار نیست.
استخر شربتی ضرر ناپایدار دارد؟
نه، چون فقط یک دارایی در آن قفل می شود و نسبتی بین دو دارایی وجود ندارد که به هم بخورد. ریسک شما محدود می شود به نوسان قیمت کیک و به ارزش توکنی که به عنوان پاداش می گیرید.
چرا درصد بازدهی مزرعه ها این قدر بالاست؟
چون آن درصد جمع دو چیز است: بازدهی کارمزد استخر نقدینگی و پاداش پایه مزرعه. علاوه بر این، درصد بالا معمولا نشانه ریسک بالای همان جفت دارایی است؛ بازار بدون دلیل پاداش سنگین نمی دهد.
با مبلغ کم شروع کنم صرف می کند؟
معمولا نه. اگر جمع پاداش ماهانه شما از هزینه چند تراکنش ورود و خروج و برداشت کمتر باشد، از همان اول در ضرر هستید. قبل از شروع، این دو عدد را کنار هم بگذارید.