کارمزد انتقال اتریوم؛ بدون اتریوم توکن هایتان تکان نمی خورند

شبکه اتریوم فقط پول جابه جا نمی کند؛ محاسبه انجام می دهد. هر کاری که روی آن انجام می دهید مقداری از توان محاسباتی شبکه را مصرف می کند و بابت آن مصرف باید پرداخت کنید. اسم آن مصرف گس است.

و بهای گس فقط با یک چیز پرداخت می شود: اتریوم. توکن هایی مثل تتر یا هر توکن دیگری که روی این شبکه ساخته شده اند، مهمان شبکه اند. اجاره را مهمان نمی دهد، صاحب حساب می دهد، و صاحب حساب اینجا یعنی کسی که اتریوم دارد.

پس قاعده ای که باید حفظ کنید ساده است: هر آدرسی که قرار است از آن چیزی بفرستید، باید کمی اتریوم داشته باشد. مقدارش زیاد نیست، ولی صفر بودنش یعنی دارایی قفل است.

عددی که در لحظه ارسال می بینید، حاصل ضرب دو چیز است: مقدار گسی که آن عملیات مصرف می کند، و قیمتی که در آن لحظه بابت هر واحد گس پرداخت می شود.

مقدار گس تقریبا ثابت است و به نوع عملیات بستگی دارد. قیمت گس متغیر است و به شلوغی شبکه بستگی دارد. یعنی همان انتقال، در دو ساعت مختلف روز، دو رقم کاملا متفاوت می شود.

قیمت گس خودش دو تکه دارد: یک نرخ پایه که شبکه تعیین می کند و می سوزد، و یک انعام که شما تعیین می کنید تا تراکنشتان زودتر انتخاب شود. وقتی عجله ندارید، انعام را کم کنید. وقتی عجله دارید، هیچ ترفندی جز پرداخت بیشتر وجود ندارد.