نگهداری اتریوم؛ انتخاب بر اساس مبلغ، نه بر اساس برند
برای ثبت سفارش به حساب نیاز دارید. ثبت نام رایگان است.
بیشتر کسانی که اتریومشان را از دست می دهند، هک نشده اند.
حسابشان بسته شده، عبارت بازیابی را روی گوشی ذخیره کرده بودند، یا اتر را روی شبکه ای فرستادند که مقصد آن را نمی شناخت. سه اتفاق کاملا قابل پیشگیری که هیچ کدام به مهاجم نیاز ندارند.
پس سوال درست «امن ترین کیف پول کدام است» نیست. سوال درست این است: این مقدار اتر، چند وقت قرار است بماند و قرار است با آن چه کار کنم.
کیف پول ها را معمولا به گرم و سرد تقسیم می کنند. این تقسیم بندی مهم است اما مهم ترین نیست. تقسیم بندی اصلی این است که کلید خصوصی دست چه کسی است.
در حساب یک صرافی، کلید دست صرافی است. شما یک رمز عبور دارید و یک عدد روی صفحه؛ اتر واقعی در آدرسی است که صرافی کنترلش می کند. سایت رسمی اتریوم این را بی تعارف نوشته: وقتی از صرافی متمرکز استفاده می کنید، امانت دارایی تان را به آن سپرده اید و اگر آن مجموعه دچار مشکل مالی شود، دارایی شما در خطر است.
در کیف پول شخصی، کلید دست خودتان است. با تمام آزادی و تمام مسئولیتی که دارد. همان صفحه جمله ای دارد که باید قاب گرفت: در راهنمای رسمی کیف پول اتریوم آمده که در کریپتو پشتیبانی مشتری وجود ندارد و نگهداری کلیدها بر عهده خود شماست.
سه حالت داریم و هر کدام جواب متفاوتی دارد.
مبلغی که هفته آینده خرج می شود. ماندنش در حساب صرافی قابل قبول است. دردسر مدیریت کلید را ندارید و مدت مواجهه با ریسک کوتاه است. فقط تایید دو مرحله ای را با اپلیکیشن رمزساز فعال کنید، نه با پیامک.
مبلغی که برایتان مهم است و با آن کار می کنید. کیف پول نرم افزاری با کلید در دست خودتان. افزونه مرورگر یا اپلیکیشن موبایل، هر کدام که واقعا استفاده اش می کنید. راه اندازی رایج ترین گزینه در نصب و اتصال متامسک قدم به قدم آمده است.
مبلغی که قرار است سال ها بماند. کیف پول سخت افزاری. کلید هیچ وقت از دستگاه بیرون نمی آید و حتی اتصال به یک کامپیوتر آلوده هم آن را لو نمی دهد. تفاوت مدل ها و معیار انتخاب در معیارهای انتخاب یک کیف پول سخت افزاری آمده و اگر دنبال فهرست گزینه های نرم افزاری اتریوم هستید، معرفی کیف پول های اتریوم جای بهتری است.
دوازده یا بیست و چهار کلمه. هر کس این کلمات را داشته باشد، صاحب آن اتر است؛ فرقی نمی کند دستگاه کجاست یا رمزش را چه کسی می داند.
سایت رسمی اتریوم دستورالعملش را در یک خط داده: روی کامپیوتر ذخیره اش نکنید، بنویسید و جای امن نگه دارید. اضافه می کنیم: نه در گالری عکس، نه در یادداشت های ابری، نه در تلگرام ذخیره شده، نه در ایمیل به خودتان.
و یک قاعده بدون استثنا: هیچ پشتیبانی، هیچ صرافی و هیچ کیف پولی هرگز این کلمات را از شما نمی خواهد. درخواست این کلمات، به هر بهانه ای، یعنی کلاهبرداری.
دو نسخه کاغذی در دو مکان جدا بنویسید. آتش سوزی و آب گرفتگی هم به اندازه هکر، اتر از بین برده اند.
انتقال روی شبکه اشتباه.
آدرس اتریوم شما در بیشتر شبکه های سازگار یک شکل است: همان رشته ای که با 0x شروع می شود، هم در شبکه اصلی اتریوم کار می کند و هم در آربیتروم، بیس، پالیگان و بقیه. یعنی آدرس درست به نظر می رسد، تراکنش موفق ثبت می شود، و دارایی روی شبکه ای می نشیند که مقصد آن را پشتیبانی نمی کند.
اگر مقصد کیف پول شخصی خودتان باشد، معمولا با اضافه کردن آن شبکه قابل بازیابی است. اگر مقصد یک صرافی باشد، بستگی به لطف پشتیبانی دارد و گاهی هیچ راهی نیست. سایت رسمی اتریوم هم یادآوری می کند که تراکنش ها برگشت پذیر نیستند.
قاعده عملی: قبل از هر برداشت، شبکه مبدا و شبکه مقصد را جدا از هم چک کنید و اولین انتقال به هر آدرس تازه را با مبلغ ناچیز آزمایش کنید. این چند دقیقه، ارزان ترین بیمه ای است که می خرید.
صرافی های بین المللی بر اساس نشانی آی پی و مدارک هویتی حساب ها را می بندند و این تصمیم خودشان است، نه اتفاقی که بشود پیش بینی اش کرد. تغییر نشانی هم مشکل را حل نمی کند؛ فقط زمان وقوعش را عقب می اندازد و معمولا وضعیت را بدتر می کند، چون بستن حساب به دلیل نقض شرایط استفاده، راه اعتراض را هم می بندد.
نتیجه یک قاعده ساده است: هر مقدار اتری که برایتان مهم است، در کیف پول شخصی باشد. کیف پول شخصی حسابی نیست که بسته شود و کاربری ندارد که مسدود شود.
و اگر برای شارژ یک پلتفرم بین المللی به مسیری بدون احراز هویت نیاز دارید، ووچرهای قابل تهیه از داخل ایران همان مسیر عملی هستند. برای خود اتر هم لازم نیست از حساب بین المللی بگذرید؛ تهیه اتر با تحویل روی آدرس خودتان همان دارایی را مستقیم در کیف پول شخصی می نشاند.
بر اساس سفارش های ثبت شده در پلتفرم دیجی دلار، درخواست های مربوط به انتقال دارایی از حساب های بین المللی همیشه بعد از موج بسته شدن حساب ها بالا می رود، نه قبلش. یعنی بیشتر کاربران وقتی به کیف پول شخصی فکر می کنند که دیگر دیر شده است.
اتریوم را کجا نگهداری کنیم؟
بستگی به مبلغ و مدت دارد. برای مبلغی که به زودی خرج می شود حساب صرافی کافی است؛ برای مبلغی که با آن کار می کنید کیف پول نرم افزاری با کلید در دست خودتان؛ و برای نگهداری بلندمدت کیف پول سخت افزاری. نگه داشتن همه چیز در یک جا، بدترین انتخاب در هر سه حالت است.
اگر عبارت بازیابی را گم کنم چه می شود؟
اگر هنوز به کیف پول دسترسی دارید، فورا یک کیف پول تازه بسازید، عبارت جدید را روی کاغذ بنویسید و دارایی را منتقل کنید. اگر دسترسی هم ندارید، راهی برای بازیابی وجود ندارد؛ این تنها راه بازگشت است و جایگزینی ندارد.
نگهداری اتریوم در صرافی چقدر خطرناک است؟
ریسکش دو لایه دارد: مشکل مالی یا امنیتی خود صرافی، و بسته شدن حساب شما. برای کاربر ایرانی لایه دوم عملا محتمل تر است. برای مبالغ کوچک و کوتاه مدت قابل قبول است، برای پس انداز نه.
بهترین کیف پول اتریوم برای ایرانیان کدام است؟
کیف پولی که کلید خصوصی را به شما بدهد و برای استفاده اش به حساب کاربری و احراز هویت نیاز نداشته باشد. این شرط، بیشتر کیف پول های نرم افزاری شناخته شده و همه کیف پول های سخت افزاری را در بر می گیرد. برند مهم نیست؛ کاستدیال نبودن مهم است.
