پی اس ووچر چیست؟

پی اس ووچر چیست؟

پی اس ووچر یک کد پرداخت دلاری یکبار مصرف است که شرکت PremiumMoney صادر می کند و نام رسمی اش پرمیوم ووچر است. کد ترکیبی از حرف و عدد است، مبلغ مشخصی روی آن نشسته و در هر سایتی که این سیستم پرداخت را پذیرفته باشد، به جای کارت اعتباری وارد می شود. یک بار خرج می شود و تمام.

نه حساب بانکی می خواهد، نه ویزا و مسترکارت، و نه کیف پول رمزارزی. برای کاربر ایرانی همین یک جمله تمام ماجراست: این کد راهی است برای پرداخت به سایتی که کارت شما را قبول نمی کند.

اگر می خواهید ببینید کجا خرج می شود و کجا نه، صفحه پرمیوم ووچر دیجی دلار شرایط و مبالغ را دارد.

مزیت واقعی اش کجاست

سه چیز است و بقیه حرف است:

  • پرداخت بدون کارت بین المللی. نه کارت لازم دارید، نه حساب خارجی، نه واسطه ای که کارتش را در اختیارتان بگذارد. برای کسی که مدام از سرویس های خارجی خرید می کند، همین یک مورد کافی است.
  • مبلغ ثابت. ارزش کد از لحظه خرید تا لحظه خرج شدن تکان نمی خورد. اگر بین این دو لحظه چند روز فاصله باشد، برخلاف رمزارز، ارزش دارایی شما بالا و پایین نمی رود.
  • سرعت. کد بلافاصله تحویل داده می شود و وارد کردنش چند ثانیه است. هیچ شبکه ای نباید تاییدش کند و کارمزد شبکه هم ندارد.

و چیزی که مزیت نیست: ناشناس بودن کامل. کد را از یک صرافی ایرانی و با احراز هویت می خرید، پس معامله شما ثبت است. آنچه ناشناس می ماند، هویت شما در سایت مقصد است، نه در کل مسیر. هر کس بگوید این کد شما را نامرئی می کند، دارد چیزی می فروشد.

کد چه شکلی است و چطور می شود اعتبارش را دید

هر کد یک رشته کاراکتر است که مبلغ دلاری مشخصی به آن متصل شده. برخلاف ووچر پرفکت مانی که دو تکه بود یعنی یک شماره و یک کد فعال سازی جدا، اینجا با یک رشته طرف هستید و همان یک رشته کل ارزش را حمل می کند. یعنی هر کس آن را ببیند، مالکش است.

سامانه صادرکننده امکان استعلام دارد: می شود دید کد کی ساخته شده، هنوز باز است یا خرج شده و در چه زمانی مصرف شده. اگر کدی را از کسی می گیرید، این کار را قبل از پرداخت پول انجام دهید نه بعدش. مهم ترین چیزی که در این استعلام دنبالش هستید یک کلمه است: استفاده نشده.

از کجا بخریم و مراقب چه باشیم

کد را از جایی بخرید که بابتش سابقه سفارش و پشتیبانی بدهد. دلیلش امنیت نیست، پیگیری است: اگر کدی که خریده اید کار نکند، بدون فاکتور و بدون طرف حساب مشخص هیچ کاری از دست شما برنمی آید.

دو نشانه که تقریبا همیشه یعنی دردسر: قیمتی که به طرز عجیبی از بقیه بازار پایین تر است، و فروشنده ای که فقط در پیام رسان پاسخ می دهد و اصرار دارد کارت به کارت بگیرد. کد یک بار مصرف است و بعد از خرج شدن هیچ راه بازگشتی ندارد؛ همین یک جمله توضیح می دهد که چرا این بازار برای کلاهبردار جذاب است.

فرقش با ارز دیجیتال

این دو ابزار برای دو کار متفاوتند و مقایسه شان فقط وقتی معنی دارد که هدفتان مشخص باشد.

رمزارز یک دارایی است؛ نگهش می دارید، قیمتش تغییر می کند و در کیف پول خودتان می ماند. پی اس ووچر یک ابزار پرداخت است؛ برای نگه داشتن ساخته نشده و تا خرج نشود، فقط یک رشته کاراکتر روی کاغذ است که اگر گم شود یا کسی ببیندش، رفته است.

یک تفاوت عملی تر هم هست: رمزارز قابل ردیابی است و ووچر نه. برای انتقال بین دو نفر این می تواند مزیت باشد، اما همان ویژگی یعنی اگر کد را به آدم اشتباهی بدهید، هیچ راهی برای پیگیری وجود ندارد. اگر هدفتان نگهداری ارزش دلاری است، تتر با نرخ روز ابزار درست تری است. اگر هدفتان یک پرداخت مشخص است، ووچر.

کجاها به درد می خورد

  • شارژ حساب در بروکرها و سایت های سرمایه گذاری که درگاه بین المللی معمول ندارند.
  • خرید اشتراک و سرویس از سایت های خارجی، از میزبانی و دامنه تا ابزارهای حرفه ای.
  • تسویه بین دو نفر، مثلا پرداخت به یک فریلنسر یا دریافت از یک کارفرمای خارجی.
  • خرید شماره مجازی و سرویس های کوچکی که پرداخت خرد می خواهند.
  • تبدیل به رمزارز، وقتی می خواهید بدون رفت و برگشت ریالی وارد بازار شوید.

و جایی که به درد نمی خورد: فروشگاه های بازی و اپلیکیشن. استیم، پلی استیشن، اپل و گوگل پلی فقط کد خودشان را قبول می کنند. دلیلش را در تفاوت کد پولی با کد فروشگاهی باز کرده ایم.

چه کسی نباید سراغش برود

اگر پول را برای نگهداری می خواهید، این ابزار شما نیست. اگر مقصد پرداختتان مشخص نیست، هم نه؛ کد خریدن و بعد دنبال جایی برای خرج کردنش گشتن، بدترین ترتیب ممکن است و اگر مقصد آن را نپذیرد، مجبورید با اختلاف نرخ دوباره نقدش کنید.

و اگر مبلغ خریدتان از مبلغ کد کمتر است، بدانید که باقی مانده برنمی گردد. کد را متناسب با خریدتان انتخاب کنید، نه بزرگ تر.

در کنار چه چیزهایی معنی پیدا می کند

هیچ کدی همه مقصدها را پوشش نمی دهد و کسی که فقط یک ابزار دارد، دیر یا زود به دیوار می خورد. ترکیب متداول این است: پی اس ووچر برای سایت های پذیرنده، یو ووچر برای انتقال بین دو نفر که به هیچ شرکت واحدی وابسته نیست، و رمزارز برای نگهداری. مقایسه کاملشان در جدول انواع ووچر آمده است.

و اگر کدی دارید که دیگر به کارتان نمی آید، مسیر نقد کردن آن باز است.

سوال های پرتکرار

پی اس ووچر ارز دیجیتال است؟

نه. بلاک چین ندارد، ماینر ندارد و قیمتش نوسان نمی کند. یک کد پرداخت دلاری است که یک شرکت مشخص صادرش می کند.

کد تاریخ انقضا دارد؟

تا وقتی خرج نشده اعتبارش را نگه می دارد، اما شرایط صادرکننده می تواند تغییر کند. منطقی ترین کار این است که کد را برای خرید مشخصی بگیرید و همان موقع خرجش کنید، نه اینکه ماه ها نگهش دارید.

اگر کد را دو بار وارد کنم چه می شود؟

بار دوم خطا می گیرید. هر کد فقط یک بار مصرف می شود و بعد از آن در سیستم به عنوان استفاده شده ثبت است.

امن ترین راه نگهداری کد چیست؟

کوتاه ترین راه: نگهش ندارید. اگر مجبورید، مثل اسکناس با آن رفتار کنید. عکسش را در پیام رسان ها نفرستید، در گفتگوی پشتیبانی هیچ سایتی واردش نکنید و برای کسی که ادعا می کند می خواهد «چک کند»، نخوانیدش.