یوتوپیا فقط ووچر نیست؛ نقشه اکوسیستم و اینکه کد کجای آن می ایستد

به روزرسانی:
۸ دقیقه مطالعه


۰بازدید



۰اشتراک



دارای مجوزهای رسمی
انتشار:

برای ثبت سفارش به حساب نیاز دارید. ثبت نام رایگان است.

«کد را خریدم؛ حالا خود برنامه یوتوپیا را هم باید نصب کنم؟»

این جمله، بعد از سوال های مربوط به خود سفارش، پرتکرارترین چیزی است که در تیکت های یو ووچر می بینیم. معمولا هم با یک نگرانی خفیف پرسیده می شود؛ انگار کاربر کاری را نصفه رها کرده و نمی داند کجایش مانده.

جوابش کوتاه است و پایین تر صریح می گویمش. ولی خود سوال چیز مهم تری را لو می دهد: بیشتر کسانی که این کد را می خرند نمی دانند از دل چه چیزی بیرون آمده. اسم یوتوپیا را شنیده اند، کد را گرفته اند، و بین آن اسم و این کد یک فضای خالی مانده.

پس بیایید آن فضا را پر کنیم. نه با تعریف، با نقشه.

پشت این اسم یک شهر است، نه یک کیف پول

اینفوگرافیک نقشه اکوسیستم یوتوپیا: ارتباط خصوصی، وب داخلی، کیف پول، یو ووچر

بیشتر پروژه های رمزارزی یک شبکه اند به علاوه یک کیف پول. یوتوپیا این طور نیست و بخش زیادی از سردرگمی از همین جا می آید.

نرم افزار رسمی را که از سایت پروژه بگیرید و باز کنید، انتظار یک کیف پول دارید و با چیز دیگری مواجه می شوید. یک پیام رسان رمزنگاری شده. یک سرویس ایمیل داخلی. مرورگری به اسم آیدیل برای گشتن در سایت هایی که فقط داخل همین شبکه بالا می آیند و بیرونش اصلا وجود ندارند. یک سامانه نام که آدرس آن سایت ها را می سازد. و بعد، یک گوشه همان پنجره، کیف پول.

یعنی سازنده اش، گروهی که خودش را ۱۹۸۴ گروپ معرفی می کند، از اول دنبال ساختن یک ارز نبوده. دنبال ساختن یک اینترنت جداگانه بوده که پول هم یکی از کشوهای آن است. این را که بدانید، خیلی چیزها سر جای خودشان می نشینند.

مقایسه با چیزی که کاربر ایرانی بهتر می شناسد کمک می کند. پرفکت مانی یک سیستم پرداخت بود و بس: حساب داشتید، موجودی داشتید، ووچر می ساختید و تمام. یوتوپیا از روز اول یک چیز دیگر بود و پرداخت فقط یکی از کارهایش است. تفاوت دیگرشان هم امروز از این هم بزرگ تر شده، چون پرفکت مانی دیگر کد جدید صادر نمی کند و از آن سیستم فقط بازخرید ووچرهای مانده از پرفکت مانی باقی مانده است.

داخل همان کشوی پول هم سه چیز جدا نشسته که مدام با هم اشتباه گرفته می شوند: کریپتون که ارز بومی و نوسانی شبکه است، دلار یوتوپیا که واحد ثابت یک دلاری آن است، و یو ووچر که هیچ کدام این دو نیست بلکه کدی است که ارزش دلاری را جابه جا می کند. فرق دو تای اول را جدا در دلار یوتوپیا و پشتوانه اش باز کرده ایم و اینجا تکرارش نمی کنم.

نقشه اکوسیستم یوتوپیا

چهار لایه یک شبکه؛ فقط یکی از آن ها به دست خریدار ایرانی می رسد.

یوتوپیا۴ لایه
  1. ۱ارتباط خصوصی

    لایه ارتباطی شبکه؛ فقط بین کسانی کار می کند که همین برنامه را نصب کرده اند.

    پیام رسانایمیل داخلی
  2. ۲وب داخلی

    سایت هایی که فقط داخل این شبکه بالا می آیند و در اینترنت معمولی وجود ندارند.

    مرورگر آیدیلسامانه نام
  3. ۳کیف پول

    دو دارایی جدا داخل یک کیف پول؛ یکی نوسانی و یکی ثابت یک دلاری.

    کریپتوندلار یوتوپیا
  4. ۴یو ووچر

    تنها تکه ای که بیرون از شبکه هم کار می کند و همان چیزی است که می خرید.

    کد قابل انتقالبیرون از شبکه

باوری که بیشترین تیکت را می سازد

و حالا آن جواب کوتاه: نه. برای خرج کردن کدی که خریده اید لازم نیست هیچ برنامه ای نصب کنید.

این باور غلط از یک قیاس ساده می آید. مردم ووچر را با یک رمزارز معمولی مقایسه می کنند، می دانند رمزارز بدون کیف پول به درد نمی خورد، پس نتیجه می گیرند این هم همان طور است. ولی ووچر از خانواده دیگری است؛ از خانواده کد شارژ و کارت هدیه، نه از خانواده دارایی هایی که باید جایی نگهداری شوند. تفاوت خانواده ها را در صفحه هر ووچر برای چه کاری ساخته شده کنار هم گذاشته ایم.

یک چیز هم هست که پشت میز زیاد دیده ایم و در هیچ راهنمای رسمی نوشته نشده. کسانی که بدون نیاز واقعی سراغ نصب برنامه می روند، معمولا چند روز بعد با یک مشکل تازه برمی گردند. حساب یوتوپیا نه ایمیل می خواهد نه شماره تلفن؛ در عوض یک کلید خصوصی به شما می دهد و گزینه بازیابی حساب هم اصلا وجود ندارد. کاربر کلید را گم می کند، به پشتیبانی ما پیام می دهد، و از دست ما هیچ کاری برنمی آید چون آن حساب مال شبکه یوتوپیاست و ما به آن دسترسی نداریم. چیزی که در حیطه ماست و زیر همین مجوزها انجام می شود، خود سفارش و کد است، نه حسابی که شما داخل آن شبکه ساخته اید.

پس شما به کدام تکه نیاز دارید

الگویش در صندوق پشتیبانی ما کاملا آشکار است. تقریبا هیچ تیکتی درباره پیام رسان یا ایمیل یا مرورگر این شبکه باز نمی شود. تیکت ها درباره کد است: نرخش، رسیدنش، جایی که قرار است خرج شود. مردم برای بخش ارتباطی این پروژه نیامده اند؛ آمده اند چون کارت بانکی ایرانی در سایت مقصد کار نمی کند و این کد کار می کند.

پس فهرست کارهایی که واقعا لازم است کوتاه است. کد را بخرید، خرج کنید، تمام. اگر کد اضافه ماند یا نظرتان عوض شد، همان جا در پنل به تومان برمی گردد و لازم نیست جایی نگهش دارید.

سه گروه هستند که مسیر بلند برایشان معنا دارد و بی انصافی است اگر ناگفته بماند. کسی که مرتب پرداخت های کوچک دارد و نمی خواهد هر بار سفارش تازه ثبت کند. فریلنسری که قرار است از کارفرمای خارجی پول بگیرد، نه اینکه بدهد؛ برای گرفتن، کیف پول لازم است. و کسی که می خواهد در صرافی داخلی همین شبکه معامله کند. اگر در هیچ کدام از این سه دسته نیستید، نصب برنامه فقط یک قدم اضافه است و یک کلید خصوصی که باید تا ابد مراقبش باشید.

چه چیزی لازم دارید و چه چیزی نه

پیش از نصب هر چیزی، ببینید کاری که می خواهید بکنید در کدام ناحیه می افتد.

فقط با کد

  • پرداخت در سایت خارجی
  • نگه داشتن بدون حساب
  • نقد کردن به تومان

هر دو

  • ارزش دلاری یکسان
  • بدون کارت بانکی خارجی
  • بدون افشای هویت به مقصد

فقط داخل شبکه

  • دریافت پول از دیگران
  • خرج تکه تکه موجودی
  • پیام رسان و ایمیل

حرف آخر

نقشه این شهر بزرگ است، ولی شما لازم نیست تمامش را بگردید.

یوتوپیا در اصل یک پروژه ارتباطی است که یک لایه پولی هم دارد، و آن لایه یک در به بیرون گذاشته که اسمش یو ووچر است. برای کاربر ایرانی، عملا همان یک در تمام ماجراست. بقیه بخش ها بد نیستند، فقط مسئله شما را حل نمی کنند.

اگر کاری که می خواهید بکنید یک پرداخت مشخص خارجی است، مسیرش هم مشخص است: خرید ووچر یوتوپیا و بعد وارد کردن همان کد در صفحه پرداخت مقصد. نه نصبی، نه کلیدی، نه حسابی که بعدا باید نگرانش باشید.

سوال هایی که پشت میز می شنویم

اکوسیستم یوتوپیا شامل چه چیزهایی است؟

یک بسته نرم افزاری که چند سرویس را کنار هم گذاشته: پیام رسان و ایمیل رمزنگاری شده، مرورگر آیدیل برای سایت های داخل شبکه، سامانه نام برای ساختن آدرس آن سایت ها، و یک کیف پول با دو دارایی؛ کریپتون که نوسانی است و دلار یوتوپیا که ثابت یک دلاری است. یو ووچر جزء نرم افزاری نیست؛ کدی است که ارزش دلاری را بین این شبکه و دنیای بیرون جابه جا می کند و تنها تکه ای است که بدون نصب چیزی کار می کند.

برای استفاده از یو ووچر باید برنامه یوتوپیا را نصب کنم؟

خیر، مگر اینکه بخواهید پول را نگه دارید یا از کسی پول بگیرید. برای خرج کردن یک کد در سایت خارجی، کافی است کد را در صفحه پرداخت آن سایت وارد کنید. نصب برنامه یک حساب تازه با کلید خصوصی برایتان می سازد که بازیابی هم ندارد، و اگر واقعا لازمش ندارید فقط یک ریسک اضافه است.

کریپتون همان دلار یوتوپیاست؟

نه و این یکی از پرهزینه ترین اشتباه های تازه واردهاست. کریپتون ارز بومی و نوسانی شبکه است و قیمتش بالا و پایین می رود؛ دلار یوتوپیا واحد ثابتی است که قرار است روی یک دلار بماند. کسی که به اشتباه اولی را می گیرد در حالی که دنبال ثبات بوده، ممکن است چند روز بعد کمتر از چیزی که داده در دستش باشد.

صرافی داخلی این شبکه به درد من می خورد؟

فقط اگر بخواهید داخل خود اکوسیستم بین کریپتون و دلار یوتوپیا معامله کنید. برای کاربری که هدفش پرداخت یک صورتحساب خارجی است، این بخش هیچ نقشی ندارد. وضعیت کلی تر شبکه و نقدشوندگی واحد دلاری اش را جدا در وضعیت امروز شبکه یوتوپیا بررسی کرده ایم.