خرید اشتراک فیگما از ایران؛ طراح تنها معمولا لازم ندارد
برای ثبت سفارش به حساب نیاز دارید. ثبت نام رایگان است.
فیگما یکی از معدود ابزارهای حرفه ای است که نسخه رایگانش واقعا کار می کند. برای یک طراح تنها که پروژه های شخصی و سفارشی انجام می دهد، ماه ها می شود بدون پرداخت یک ریال کار کرد.
پس سوال درست این نیست که «چطور اشتراک بخرم». سوال درست این است که کجا به دیوار می خورید و آیا آن دیوار برای شما واقعی است یا نه.
محدودیت ها روی این محورها هستند و نه چیز دیگری:
- تعداد فایل در پروژه های اشتراکی و تعداد پروژه تیمی. برای کار انفرادی معمولا مسئله ای نیست.
- تاریخچه نسخه ها. در نسخه رایگان محدود است. این تنها موردی است که یک بار به دردسر انداختنش کافی است تا ارزش پول را بفهمید.
- فایل خصوصی و کنترل دسترسی. اگر کار مشتری دارید و نمی خواهید لینکش عمومی باشد، اینجا به پرداخت می رسید.
- امکانات تحویل به برنامه نویس و کتابخانه های مشترک. فقط وقتی تیم دارید معنی پیدا می کند.
ترجمه عملی اش این است: طراح تنها معمولا لازم ندارد پول بدهد؛ تیم لازم دارد. اگر دو نفرید و روی یک فایل کار می کنید، هنوز هم شاید لازم نداشته باشید. اگر پنج نفرید و کتابخانه مشترک دارید، لازم دارید.
و اگر دانشجو یا مدرس هستید، فیگما برنامه آموزشی دارد که بخشی از این امکانات را رایگان می دهد. شرایطش را از خود سایت فیگما ببینید و اگر واجد شرایط نیستید، خودتان را جا نزنید؛ این حساب ها بازبینی می شوند.
اکثر «اکانت فیگما» های ارزان در بازار ایران، یک صندلی در فضای تیمی شخص دیگری اند. مالک آن فضا می تواند شما را حذف کند، و مهم تر: فایل هایی که داخل آن فضا ساخته اید مال آن فضا هستند، نه مال شما.
این برای فیگما جدی تر از ابزارهای دیگر است، چون کل کار شما آنجا زندگی می کند. اگر دسترسی قطع شود، فقط اشتراک را از دست نداده اید؛ پرونده پروژه هایتان را از دست داده اید.
حداقل کاری که باید بکنید: فایل های مهم را در فضای شخصی خودتان نگه دارید و از کارهای تحویل شده نسخه محلی بگیرید. این کار پنج دقیقه وقت می برد و یک بار جلوی یک فاجعه را می گیرد.
ابزارهای ابری طراحی در سال های اخیر برای کاربران ایرانی یکدست نبوده اند و وضعیتشان هم ثابت نمانده. قاعده عملی همان است که برای هر سرویس دیگری می گوییم: قبل از پرداخت، با حساب خودتان وارد شوید و کاری را که قرار است انجام دهید یک بار تست کنید. پرداخت برای سرویسی که بعدا باز نمی شود، بدترین حالت است.
و چون کارتان ابری است، یک نکته که به پرداخت ربط ندارد ولی مهم تر از آن است: اگر اینترنتتان قطع شود، فایل باز نمی شود. برای کسی که ددلاین تحویل دارد، داشتن نسخه محلی از فایل نهایی یک احتیاط لوکس نیست.
کارت ایرانی روی صفحه پرداخت کار نمی کند. دو مسیر می ماند: کارت مجازی به نام خودتان، یا تسویه با واسطه ای که پرداخت را انجام می دهد. در هر دو حالت قدم اول تبدیل ریال به یک ابزار دلاری است.
برای صندلی ماهانه یک نفر، هات ووچر و پرداخت های کوچک دلاری خارج از ایران اندازه است. برای پرداخت سالانه یا وقتی چند صندلی تیمی را یکجا تسویه می کنید، یو ووچر برای پرداخت ابزارهای طراحی تیمی رایج تر است و واسطه های بیشتری آن را می شناسند.
کدام ابزار برای کدام مقصد ساخته شده را در صفحه ووچرها و انتخاب ابزار پرداخت جمع کرده ایم؛ همان تفکیکی که قبل از هر پرداخت ارزی باید یک بار انجامش بدهید.
قبل از پرداخت، این سه کار را انجام دهید. ممکن است همان دیواری که به آن خورده اید بدون هزینه برداشته شود:
- فایل های قدیمی و پروژه های تمام شده را آرشیو کنید. سقف ها معمولا با پروژه های مرده پر می شوند، نه با کار جاری.
- به جای چند فایل جدا برای یک پروژه، از صفحه های داخل یک فایل استفاده کنید. این ساده ترین راه ماندن زیر سقف است.
- اگر با یک نفر دیگر کار می کنید، ببینید واقعا هر دو به دسترسی ویرایش احتیاج دارید یا یکی فقط نگاه می کند. دسترسی مشاهده معمولا محدودیت کمتری دارد.
اگر بعد از این سه کار هنوز کم آوردید، آن وقت ارتقا یک تصمیم آگاهانه است و نه واکنش به یک پیام خطا.
برای کار انفرادی واقعا لازم است پول بدهم؟
معمولا نه. دو چیز شما را به پرداخت می رساند: نیاز به تاریخچه نسخه های طولانی، و نیاز به خصوصی نگه داشتن فایل مشتری. اگر هیچ کدام برایتان پیش نیامده، نسخه رایگان کافی است و پول دادن فقط هزینه است.
اگر از فضای تیمی حذفم کنند فایل هایم چه می شوند؟
فایل هایی که داخل آن فضا ساخته شده اند با فضا می مانند، نه با شما. به همین دلیل کار مشتری را در فضای شخصی خودتان بسازید و اگر مجبورید در فضای تیمی کار کنید، از فایل نهایی نسخه محلی بگیرید.
با ووچر می شود مستقیم اشتراک فیگما گرفت؟
نه. صفحه پرداخت فیگما کد ووچر نمی گیرد. ووچر یک مرحله قبل تر است: تبدیل ریال به ارزش دلاری برای شارژ کارت مجازی یا تسویه با کسی که پرداخت را انجام می دهد.
اگر با همین ابزارها کار سفارشی می گیرید، راهنمای وصول درآمد فریلنسری از خارج نیمه درآمدی ماجرا را پوشش می دهد و راهنمای انتخاب بین ووچرهای موجود کوتاه ترین راه انتخاب ابزار پرداخت است.
