تتر یا طلا؛ کدام یک شرط بستن است و کدام شرط نبستن
برای ثبت سفارش به حساب نیاز دارید. ثبت نام رایگان است.
سوالی که هفته ای چند بار از پشتیبانی می پرسند این است: پس اندازم را تتر کنم یا طلا؟
و تقریبا همیشه جوابی که قبلا شنیده اند از جایی آمده که یکی از این دو را می فروشد. ما تتر می فروشیم، پس بگذارید از همان جایی شروع کنیم که به نفعمان نیست.

خیلی ها این دو را طوری مقایسه می کنند که انگار هر دو یک کار می کنند و فقط یکی بهتر است. این طور نیست.
تتر یک شرط نبستن است. ارزشش به دلار چسبیده و همان جا می ماند. اگر امروز صد دلار تتر بخرید، سال بعد هم صد دلار دارید؛ نه بیشتر، نه کمتر.
طلا یک شرط بستن است. طلا در برابر دلار هم بالا و پایین می رود. اگر امروز معادل صد دلار طلا بخرید، سال بعد ممکن است صد و بیست دلار داشته باشید یا هشتاد دلار.
پس این انتخاب بین دو ابزار مشابه نیست. انتخاب بین «نمی خواهم ریسک کنم» و «حاضرم ریسک کنم به امید بیشتر» است.
اینجا نکته ای هست که در بازار ایران گم می شود.
وقتی می گویید «می خواهم ارزش پولم حفظ شود»، معمولا منظورتان حفظ ارزش در برابر تورم ریالی است. برای این هدف، هر دارایی ای که قیمتش به دلار گره خورده جواب می دهد؛ چه تتر باشد، چه طلا، چه هر چیز دیگری.
یعنی بخش بزرگی از حرکتی که در نمودار تومانی طلا می بینید، حرکت طلا نیست. حرکت ریال است. همان حرکت در نمودار تومانی تتر هم هست.
تفاوت واقعی این دو تازه بعد از این لایه شروع می شود، و برای دیدنش باید نمودار دلاری را نگاه کنید نه تومانی را. چرا نمودار تومانی گمراه کننده است را در فاصله قیمت طلای ایران با بازار جهانی باز کرده ایم.
در یک جمله: طلا شما را در برابر ضعیف شدن خود دلار هم بیمه می کند، تتر نمی کند.
اگر نگرانی شما فقط ریال است، تتر مستقیم ترین ابزار ممکن است و طلا فقط نوسان اضافه به شما تحمیل می کند. اگر نگران تورم جهانی و بی ثباتی خود دلار هم هستید، طلا لایه دیگری اضافه می کند که تتر ندارد.
و هزینه این لایه اضافه، نوسان است. طلا می تواند سال ها بی حرکت بماند یا در دلار پایین برود. کسی که طلا را «دارایی همیشه صعودی» تصور می کند، دیر یا زود غافلگیر می شود.
اینجا یک تصمیم دوم هست که اغلب نادیده گرفته می شود و از تصمیم اول کم اهمیت تر نیست.
طلای فیزیکی در ایران دو هزینه دارد که در قیمت جهانی طلا وجود ندارند: اجرت ساخت و حباب بازار داخلی. کسی که در قله حباب سکه می خرد، حتی اگر طلا در دنیا بالا برود، ممکن است ضرر کند.
توکن های با پشتوانه طلا این دو را ندارند و مستقیم به قیمت جهانی وصل اند. در عوض یک چیز اضافه می کنند که طلای فیزیکی ندارد: وابستگی به یک صادرکننده. یعنی همان جنس ریسکی که در تتر هم هست.
اگر این مسیر را می روید، قبل از خرید بدانید دقیقا مالک چه هستید. برای دو گزینه اصلی جدا نوشته ایم: آنچه پشت هر توکن پکس گلد است و آنچه در تتر گلد می خرید. و اگر بین توکن و سکه مانده اید، سه جایی که سکه هنوز برنده است را ببینید.
ریسک تتر سه لایه دارد: اعتبار شرکت صادرکننده، امکان قفل شدن یک آدرس، و اشتباه خود کاربر. سومی آماری بیشترین ضرر را ساخته و تنها لایه ای است که کاملا در کنترل شماست. درباره لایه دوم در اینکه چه کسی کلید قفل تتر را دارد نوشته ایم.
ریسک طلا از جنس دیگری است: ریسک قیمت. طلا ورشکسته نمی شود و کسی نمی تواند مسدودش کند، ولی می تواند سال ها زیر قیمت خریدتان بماند. برای کسی که تاریخ مشخصی برای نیاز به پول دارد، این ریسک از هر دو لایه دیگر جدی تر است.
و اگر طلای فیزیکی می خرید، ریسک های خودش را هم بشمارید: دزدی، گم شدن، و خرید طلای غیراستاندارد یا با عیار کمتر از آنچه گفته شده.
معیار را از «کدام بهتر است» به «کی به این پول نیاز دارم» عوض کنید. جواب همان جاست.
- تاریخ مشخصی در چند ماه آینده دارید: تتر. نوسان طلا در بازه کوتاه بیشتر از هر مزیتی است که می دهد.
- افق چند ساله و بی تاریخ: طلا استدلال خودش را دارد، چون در آن بازه تنها چیزی که تتر می دهد ثبات است و ثبات در بلندمدت جایزه ای ندارد.
- پول قرار است حرکت کند، خرد شود یا پرداخت شود: تتر، بدون تردید. طلا ابزار پرداخت نیست.
- مبلغ قابل توجه است: تقسیمش کنید. این دو ریسک از دو جنس اند و همدیگر را پوشش می دهند.
نرخ لحظه ای هر دو سمت را می توانید کنار هم ببینید: صفحه خرید و فروش تتر با نرخ لحظه ای، صفحه نرخ پکس گلد و صفحه تتر گلد.
حالت سومی هم هست که در این مقایسه ها غایب است، چون کسانی که این مقایسه را می نویسند فقط رمزارز یا فقط طلا می فروشند.
اگر یک پرداخت خارجی مشخص در پیش دارید و فقط می خواهید تا آن موقع ارزش دلاری تان حفظ شود، هیچ کدام از این دو لازم نیست. کد ووچر دلاری ارزش ثابت دارد، کارمزد شبکه ندارد و مستقیم قابل خرج کردن است. کد دلاری یوتوپیا و نحوه سفارش آن و تفاوت انواع کد ووچر دلاری نقطه شروع اند.
عیبش را هم بگوییم: کد ووچر برای نگهداری بلندمدت ابزار خوبی نیست، پشتیبان گیری استانداردی ندارد و رشد قیمتی هم ندارد. ابزار پرداخت است، نه ابزار پس انداز.
تتر یا طلا برای حفظ ارزش بهتر است؟
برای حفظ ارزش در برابر ریال هر دو کار می کنند، چون قیمت هر دو به دلار گره خورده. تفاوت بعد از آن است: تتر دقیقا دلار را دنبال می کند و طلا در برابر دلار هم نوسان دارد. اگر تاریخ مشخصی برای نیاز به پول دارید، تتر؛ اگر افق چند ساله دارید، طلا استدلال خودش را دارد.
آیا طلا همیشه بالا می رود؟
نه. نمودار تومانی این تصور را می سازد چون حرکت ریال را هم در خودش دارد. طلا در دلار می تواند سال ها بی حرکت بماند یا پایین برود. برای سنجیدن عملکرد واقعی طلا باید نمودار دلاری را ببینید.
طلای فیزیکی بخرم یا توکن طلا؟
طلای فیزیکی اجرت ساخت و حباب بازار داخلی دارد ولی به هیچ شرکتی وابسته نیست. توکن این دو هزینه را ندارد و قابل خرد کردن است، ولی به صادرکننده اش وابسته است. اگر طلا را برای دسترسی فیزیکی می خواهید، توکن جایش را نمی گیرد.
می شود هر دو را داشت؟
بله و برای مبلغ های قابل توجه معمولا همین منطقی ترین کار است. ریسک این دو از دو جنس متفاوت اند: ریسک تتر مربوط به صادرکننده و دسترسی است، ریسک طلا مربوط به قیمت. تقسیم کردن، هیچ کدام را حذف نمی کند ولی وزن هر کدام را کم می کند.


