پرداخت با نات کوین؛ چرا در عمل جواب نمی دهد

ارزشش از یک کمپین توزیع گسترده و از جامعه ای که دور آن جمع شد آمد، نه از کاربردی که در اقتصاد واقعی دارد. کسانی که آن را نگه می دارند، در عمل روی دوام همان توجه شرط بسته اند.

پس اگر می خواهید بدانید آیا نات کوین بخرید یا نه، سوال درست این نیست که کجا خرج می شود. سوال درست این است که آیا آن توجه ادامه پیدا می کند یا نه، و کسی جواب مطمئنی برای آن ندارد. اینکه این توکن اساسا از کجا آمد و چرا استخراج نمی شود، موضوع اصلاح ماجرای استخراج نات کوین است.

برای اینکه این مطلب فقط رد کردن نباشد، بگذارید بگوییم پرداخت با ارز دیجیتال کجا معنی دارد؛ چون در بعضی موارد واقعا دارد.

• حواله های بین کشوری. جایی که مسیر بانکی کند یا بسته است، انتقال روی زنجیره جایگزین قابل استفاده ای است. اینجا نوسان هم کمتر اهمیت دارد، چون فاصله ارسال تا تبدیل کوتاه است.
• پرداخت به سرویس های آنلاین بین المللی. جایی که کارت بانکی کار نمی کند.
• مبالغ بزرگ. چون کارمزد ثابت انتقال در برابر مبلغ، ناچیز می شود.

و هر سه مورد یک وجه مشترک دارند: دارایی مورد استفاده معمولا استیبل کوین است، نه یک توکن نوسانی. این تصادفی نیست و دقیقا همان دلیلی است که نات کوین را از این فهرست بیرون می گذارد.

یک تفاوت مهم دیگر هم هست که کمتر گفته می شود: پرداخت با ارز دیجیتال برگشت ناپذیر است. در پرداخت با کارت، اگر کالا نرسد راهی برای برگرداندن پول هست. اینجا نیست. برای خرید از فروشنده ناشناس، همین یک تفاوت کافی است که آدم تجدیدنظر کند.