لایت کوین یا تتر برای جابه جا کردن پول؛ یک مزیت که تتر ندارد

تتر و لایت کوین از دو جنس کاملا متفاوت اند و این را جدول مقایسه نشان نمی دهد.

تتر یک ادعاست. سندی است که می گوید شرکتی جایی یک دلار برای شما کنار گذاشته. ارزشش به این بستگی دارد که آن شرکت به تعهدش عمل کند و بازار هم باورش داشته باشد.

لایت کوین ادعا نیست. هیچ کس پشتش قولی نداده و برای همین هم هیچ کس نمی تواند قولش را بشکند. قیمتش هر چه هست، همان چیزی است که خریدار و فروشنده در آن لحظه توافق کرده اند.

این تفاوت در روزهای عادی هیچ اثری ندارد. اما اگر می خواهید بدانید در بدترین حالت چه اتفاقی می افتد، بدترین حالت این دو یکی نیست: برای تتر، بدترین حالت مشکل صادرکننده است؛ برای لایت کوین، سقوط قیمت.

هیچ کدام از این دو ریسک صفر نیست و هیچ کدام هم شبیه دیگری نیست. کسی که این را بفهمد، دیگر سوالش «کدام بهتر است» نخواهد بود.

اگر دلیل اصلی شما برای فکر کردن به لایت کوین، همان بند «صادرکننده ای نیست که قفل کند» بوده، یک ابزار دیگر هم هست که این ویژگی را دارد و نوسان قیمت هم ندارد.

کد ووچر دلاری یک رشته کاراکتر است. تا وقتی در دست شماست، به هیچ آدرسی و هیچ حسابی گره نخورده و ارزشش هم ثابت است. کد دلاری یوتوپیا که به حسابی وصل نیست برای نگه داشتن ارزش دلاری در کوتاه مدت دقیقا همین کار را می کند و انواع ووچر دلاری موجود تفاوتشان را نشان می دهد.

و محدودیتش را هم بگوییم تا کامل باشد: کد ووچر برای نگهداری بلندمدت مناسب نیست، پشتیبان گیری استانداردی ندارد، و همه جا قابل خرج کردن نیست. برای چند هفته و برای یک پرداخت مشخص عالی است؛ برای چند سال نه.