خرید از سایت خارجی با تتر؛ مسیر درست به کدام مقصد
برای ثبت سفارش به حساب نیاز دارید. ثبت نام رایگان است.
سبد خریدتان روی یک سایت خارجی پر است، به صفحه پرداخت که می رسید کارت ایرانی جواب نمی دهد، و شما تتر دارید. سوال ساده است: می شود با همین تتر پرداخت کرد؟
جواب صادقانه اش این است که در بیشتر موارد نه، دست کم نه به شکل مستقیم. خرید از سایت خارجی با تتر بیشتر از آنکه یک روش پرداخت باشد، یک قدم قبل از پرداخت است. تفاوت این دو تا، تفاوت بین یک سفارش موفق و پولی است که وسط راه گیر می کند.
مقصدها سه دسته اند و هر کدام مسیر متفاوتی دارند.
دسته اول، سایت هایی که مستقیم رمزارز قبول می کنند. تعدادشان کم است و بیشترشان هم سرویس های میزبانی، ابزارهای فنی و بعضی فروشگاه های تخصصی اند، نه فروشگاه های بزرگ عمومی. فهرست واقعی ترشان در جاهایی که واقعا با تتر می شود خرید کرد آمده.
دسته دوم، سایت هایی که خودشان رمزارز نمی گیرند ولی از یک پردازشگر پرداخت استفاده می کنند که می گیرد. از دید شما شبیه حالت اول است، با این تفاوت که یک شرکت واسط هم در زنجیره اضافه شده.
دسته سوم، که اکثریت است: فقط کارت اعتباری و حساب بانکی. آمازون، اپل، فروشگاه های بازی و تقریبا همه سرویس های اشتراکی بزرگ در همین دسته اند. اینجا هیچ ترفندی وجود ندارد که تتر را به درگاهشان بچسباند.
به جای پرسیدن «چطور با تتر بخرم»، بپرسید «مقصد من چه چیزی را قبول می کند». جواب معمولا یکی از این سه تاست.
اگر مقصد یک فروشگاه یا سرویس برنددار است مثل استیم، اپل، گوگل پلی یا پلی استیشن، مسیر عملی گیفت کارت همان برند است. اعتبارش داخل حساب همان سرویس می نشیند و درگاه پرداخت اصلا وارد ماجرا نمی شود. برندهایی که کارتشان موجود است را می شود یکجا دید.
اگر مقصد یک فاکتور یا سرویس بدون برند است مثل هاست، لایسنس نرم افزار یا تسویه با یک فروشنده خارجی، کد دلاری منطقی تر است چون به هیچ فروشگاه خاصی قفل نیست. کدهای دلاری و مقصدهایی که می پذیرندشان فهرست شده اند.
و اگر مقصد واقعا رمزارز قبول می کند، تتر مستقیم برود. این ساده ترین حالت است و کمترین واسطه را دارد.
در هر سه حالت، تتر همان پایه دلاری خرید است و فقط شکل نهایی پرداخت فرق می کند. اگر پرداختتان تکرارشونده و بین المللی است، تصویر کلی پرداخت های برون مرزی با تتر را هم ببینید.
سرویس هایی هستند که می گویند تتر بدهید تا ما به جای شما پرداخت کنیم. برای فاکتورهایی که هیچ راه دیگری ندارند گاهی تنها گزینه اند، ولی دو نکته را نباید فراموش کرد.
یک، شما دارید به یک نفر پول می دهید تا بعدا کاری را انجام دهد. این معامله بر پایه اعتماد است و همان چیزی است که سایت های جعلی هم از آن سوءاستفاده می کنند. برای مبلغ های جدی، قبلش با مبلغ کوچک امتحان کنید.
دو، هزینه واقعی را بشکافید: نرخ تبدیلی که واسطه اعمال می کند، کارمزد سرویسش، و کارمزد شبکه ای که خودتان برای ارسال تتر می دهید. مجموع این سه معمولا از عددی که در آگهی نوشته شده بیشتر است.
این بخش را هیچ کس نمی نویسد و بیشترین شکایت را هم همین می سازد.
پرداخت با کارت اعتباری یک ابزار دارد که پرداخت رمزارزی ندارد: امکان اعتراض و برگشت وجه. اگر کالا نرسد یا با توضیحات نخواند، دارنده کارت می تواند از بانکش شکایت کند. در پرداخت با تتر چنین چیزی وجود ندارد؛ تراکنش تایید شده، تمام شده است.
عودت وجه هم معمولا به شکل اعتبار در همان فروشگاه برمی گردد، نه به شکل تتر به کیف پول شما. یعنی حتی وقتی فروشنده صادق است، پول به نقطه اول برنمی گردد.
می شود از آمازون با تتر خرید کرد؟
به شکل مستقیم نه. مسیر عملی، تهیه گیفت کارت همان فروشگاه و شارژ حساب با آن است؛ پرداخت نهایی از موجودی حساب انجام می شود نه از کیف پول رمزارزی.
پرداخت با تتر امن تر است یا با کارت؟
از نظر افشای اطلاعات بانکی، تتر. از نظر حمایت از خریدار، کارت؛ چون امکان اعتراض دارد و پرداخت رمزارزی ندارد.
اگر سفارش را لغو کنند تتر برمی گردد؟
بستگی به سیاست فروشنده دارد و در بیشتر موارد به شکل اعتبار داخل همان سرویس برمی گردد. برگشت به شکل رمزارز به کیف پول شما استثناست، نه قاعده.
نوسان قیمت وسط خرید مشکل ساز می شود؟
چون تتر دلاری است، تقریبا نه. آنچه در فاصله سفارش تا پرداخت جابه جا می شود نرخ تومان به تتر است، نه ارزش خود تتر.
منبع مشخصات و شبکه های قابل استفاده تتر: صفحه تتر در کوین مارکت کپ.
