ذخیره سازی داده در استورج؛ فایل شما کجا می نشیند
برای ثبت سفارش به حساب نیاز دارید. ثبت نام رایگان است.
اول یک ابهام را رفع کنیم، چون نصف جستجوهای فارسی این کلمه سر همین گیر می کند: استورج در این متن نام یک شبکه است، نه معادل فارسی حافظه گوشی و نه اسم یک سرور. شبکه ای که فایل شما را می گیرد، تکه تکه می کند و روی هزاران دستگاه متعلق به آدم های مختلف پخش می کند.
سوالی که این متن جواب می دهد یکی است: وقتی فایلی را آپلود می کنید، دقیقا چه اتفاقی می افتد و چرا این ساختار امن تر از نگه داشتن یک نسخه روی یک سرور است.
فایل روی کامپیوتر خودتان رمز می شود، پیش از آنکه حتی یک بایت از آن جایی برود. حتی نام و مسیر فایل هم رمز می شود.
معنی عملی اش این است که هیچ کس در این زنجیره، از اپراتور شبکه تا صاحب دستگاهی که تکه ای از فایل را نگه می دارد، محتوا را نمی بیند. و روی دیگر همین سکه: کلید دست شماست و اگر گمش کنید هیچ پشتیبانی ای نمی تواند فایل را برگرداند. این معامله را باید آگاهانه پذیرفت.
فایل رمزشده به قطعه هایی تقسیم می شود که هر کدام حداکثر شصت و چهار مگابایت اند. هر قطعه بعد با کدگذاری پاک شونده به هشتاد تکه تبدیل می شود و هر تکه به یک دستگاه متفاوت می رود.
حالا عدد مهم: برای بازسازی همان قطعه، بیست و نه تکه از آن هشتاد تا کافی است. یعنی پنجاه و یک دستگاه می توانند همزمان از بین بروند و فایل شما هنوز کامل باشد.
این جایی است که تفاوت با روش قدیمی مشخص می شود. راه معمول افزایش دوام، کپی گرفتن است: هر نسخه اضافه یعنی صد درصد حجم اضافه و صد درصد پهنای باند اضافه. کدگذاری پاک شونده این گره را باز می کند و می شود دوام را بالا برد بدون آنکه ترافیک شبکه به همان نسبت بالا برود.
و دستگاه ها را هم تصادفی انتخاب نمی کنند. آن هشتاد تکه عمدا روی دستگاه هایی می نشینند که در کشورها و شبکه های مختلف اند، چون هدف این است که خرابی ها با هم همبسته نباشند. قطعی برق یک منطقه نباید هشتاد تکه را با هم ببرد. مقایسه دقیق تر این مدل با فضای ابری متمرکز را در تفاوت استورج با سرویس های ابری نوشته ایم.
فراداده، یعنی نقشه اینکه هر تکه روی کدام دستگاه است، روی سرورهایی نگه داشته می شود که ماهواره نام دارند. برنامه سمت شما هم پیش از هر آپلود از همان ماهواره مجوز می گیرد.
اینجا یک نکته هست که تبلیغ ها از کنارش رد می شوند و صداقت حکم می کند گفته شود: فایل های خیلی کوچک اصلا روی شبکه غیرمتمرکز نمی روند. اگر حجم فایل از حجم فرادادهای که برای ردیابی تکه هایش لازم است کمتر باشد، همان فایل مستقیم روی ماهواره ذخیره می شود. یعنی برای فایل های ریز، «هیچ چیز متمرکز نیست» دقیقا درست نیست.
دستگاه های نگهدارنده را داوطلب های مستقل اداره می کنند. یعنی هیچ تضمینی نیست که فردا روشن باشند. شبکه به جای اعتماد، مرتب امتحان می گیرد: بخش کوچکی از داده را از یک دستگاه می خواهد و جواب را با آنچه باید باشد مقایسه می کند.
دستگاهی که مدت طولانی آفلاین بماند یا جواب اشتباه بدهد، از شبکه حذف می شود. و وقتی تعداد تکه های سالم یک قطعه به حد مشخصی برسد، فرایند تعمیر شروع می شود: تکه های موجود دانلود می شوند، قطعه دوباره کدگذاری می شود و تکه های تازه روی دستگاه های سالم می نشینند.
پس اقتصاد این شبکه را اشتباه نفهمید. پول به دستگاه هایی می رسد که ثابت کنند داده را نگه داشته اند، نه به کسانی که صرفا هارد وصل کرده اند. برای همین هم اجاره دادن فضای خالی درآمد منفعل بی دردسری نیست و شناخت خود شبکه پیش نیاز هر تصمیمی در این باره است.
برنده است وقتی آرشیو حجیم دارید که مرتب خوانده می شود. در سرویس های ابری بزرگ نگهداری ارزان است و خارج کردن داده گران؛ برای چنین آرشیوی همین یک قلم می تواند بزرگ ترین بخش صورتحساب باشد.
برنده است وقتی نمی خواهید هیچ شرکتی محتوای شما را ببیند، یا وقتی می خواهید فایلی همیشه در دسترس بماند و برداشتنش مستلزم متقاعد کردن دستگاه های پراکنده در چند کشور باشد.
و بازنده است وقتی به تاخیر بسیار پایین نیاز دارید. جمع کردن تکه ها از چند نقطه جهان با خواندن از یک سرور نزدیک قابل مقایسه نیست. کجا این معامله می ارزد و کجا نمی ارزد را در بررسی ذخیره سازی ابری غیرمتمرکز باز کرده ایم، و اگر می خواهید بدانید این مدل با فایل کوین چه فرقی دارد، استورج در برابر فایل کوین همان بحث است.
خود پروتکل باز است و کسی را مسدود نمی کند. اما شرکتی که سرویس تجاری را رویش ارائه می دهد مثل هر شرکت دیگری تابع قوانین خودش است و می تواند در ثبت نام یا پرداخت محدودیت بگذارد. پس فرض نکنید غیرمتمرکز بودن پروتکل یعنی سرویس هم بدون قید در دسترس است.
داده در استورج چطور ذخیره می شود؟
روی دستگاه خودتان رمز می شود، به قطعه های حداکثر شصت و چهار مگابایتی تقسیم می شود، هر قطعه به هشتاد تکه تبدیل و روی هشتاد دستگاه مستقل پخش می شود. بازسازی با بیست و نه تکه از آن هشتاد تا انجام می شود.
اگر چند دستگاه از شبکه خارج شوند فایل من از بین می رود؟
نه. تا وقتی بیست و نه تکه سالم باقی باشد فایل کامل بازسازی می شود، و پیش از رسیدن به آن حد، فرایند تعمیر خودکار تکه های تازه می سازد و روی دستگاه های سالم می گذارد.
آیا کسی می تواند محتوای فایل من را ببیند؟
نه، چون رمزگذاری پیش از خروج از دستگاه شما انجام می شود و هر دستگاه فقط تکه ای رمزشده از یک قطعه را دارد. در مقابل، کلید هم فقط دست شماست و گم شدنش یعنی از دست رفتن فایل.
جایگزین سرویس های ابری معمولی می شود؟
برای آرشیو و نسخه پشتیبان بله. برای کارهایی که به تاخیر بسیار کم یا به ابزارهای جانبی یک ارائه دهنده بزرگ وابسته اند، هنوز نه.
