پلتفرم های قرارداد هوشمند؛ اتریوم هنوز کجا جلوتر است
برای ثبت سفارش به حساب نیاز دارید. ثبت نام رایگان است.
ده سال است که هر سال یک زنجیره جدید «قاتل اتریوم» نامیده می شود. هیچ کدام تا حالا این کار را نکرده اند، و دلیلش آن چیزی نیست که معمولا گفته می شود.
ماجرا سر سرعت و کارمزد نیست. آن دو را چند پلتفرم سال هاست که بهتر از اتریوم انجام می دهند. ماجرا سر این است که پول بزرگ کجا می نشیند، و آن یک تصمیم فنی نیست.
قرارداد هوشمند یک قرارداد حقوقی نیست. یک برنامه است که روی بلاکچین قرار می گیرد و وقتی شرطش برقرار شد، خودش اجرا می شود. مستندات رسمی اتریوم شرح دقیقش را دارد.
پلتفرم قرارداد هوشمند هم یعنی زنجیره ای که اجازه می دهد چنین برنامه هایی روی آن اجرا شوند. بیت کوین این کار را نمی کند و دوج کوین هم نه؛ آن ها شبکه انتقال ارزش اند و بس.
به جای مقایسه ادعاهای فنی، ببینید پول واقعا کجاست. ارزش قفل شده در قراردادهای هر زنجیره چیزی است که هر کسی می تواند مستقل بشمارد.
در زمان نوشتن این متن، داده دیفای لاما درباره زنجیره ها اتریوم را در حدود چهل و نه میلیارد دلار نشان می دهد. نزدیک ترین رقبا، یعنی سولانا و زنجیره بایننس و بیس و ترون، هر کدام حدود پنج و نیم میلیارد. کاردانو زیر شصت میلیون.
یعنی فاصله اتریوم با بهترین رقیبش تقریبا نه برابر است، و با کاردانو از مرتبه صدها برابر. این عدد سریع تغییر نمی کند چون قفل شدن سرمایه در یک قرارداد یک تصمیم چند ساله است، نه یک معامله.
پس اولین نتیجه صادقانه: «سلطه اتریوم به چالش کشیده شده» در سطح سرمایه هنوز اتفاق نیفتاده. در سطح تعداد تراکنش بله، اتفاق افتاده.
ده سال رقابت به جای یک برنده، تقسیم کار تولید کرد.
اتریوم جای سرمایه ساکن شد: وام دهی، استیکینگ نقدشونده، توکن های بزرگ. جایی که مبلغ بزرگ است و سرعت اهمیت ندارد.
سولانا جای معامله پرتکرار و اپلیکیشن مصرفی شد. کارمزد ناچیز و بلوک سریع، به قیمت الزامات سخت افزاری سنگین تر برای اجرای نود و سابقه ای از قطعی شبکه.
زنجیره بایننس از روز اول یک اتریوم ارزان با تعداد کم اعتبارسنج بود و همان ماند: راحت برای کاربر، متمرکزتر از آنچه تبلیغ می شود.
ترون عملا شبکه انتقال استیبل کوین شد و کارش را هم خوب انجام می دهد.
کاردانو راه دیگری رفت و روی اثبات ریاضی درستی قرارداد تمرکز کرد. نتیجه اش شبکه ای است که رفتارش قابل پیش بینی است و اکوسیستمش کوچک.
در مقایسه های فارسی دو خطا مدام تکرار می شود.
عدد تراکنش بر ثانیه سولانا. رقم های بزرگی که نقل می شود، تراکنش های رای گیری اجماع را هم می شمارد؛ این ها تراکنش کاربر نیستند، بخشی از کار داخلی شبکه اند. هر مقایسه ای که این عدد را کنار عدد اتریوم بگذارد، دو چیز متفاوت را مقایسه کرده است. تفصیلش را در چرا سرعت آن چیزی نیست که فرق را می سازد نوشته ایم.
شاردینگ اتریوم. بسیاری از متن ها هنوز می نویسند اتریوم با شاردینگ سریع خواهد شد. آن نقشه به شکل اولیه اش کنار گذاشته شد. مسیر فعلی رول آپ محور است و آنچه اجرا شد بلاب های ای آی پی چهار هزار و هشتصد و چهل و چهار بود، نه شاردهای اجرایی. چرایی اش در شاردینگ اتریوم چه شد آمده است.
گران است و در ساعت شلوغ گران تر. برای پرداخت خرد روی لایه اصلی، اصلا انتخاب منطقی ای نیست.
پیچیده است. توسعه دهنده تازه کار روی زنجیره های ساده تر سریع تر به نتیجه می رسد.
و راه حل مقیاس پذیری اش تجربه کاربر را تکه تکه کرده: ده ها شبکه لایه دوم که هر کدام آدرس و پل و کارمزد خودشان را دارند و اشتباه فرستادن دارایی بینشان یکی از رایج ترین راه های از دست دادن پول شده است.
و اگر صرفا می خواهید اتر داشته باشید، هیچ کدام از این بحث ها لازم نیست: نرخ اتریوم و ثبت سفارش تومانی کافی است.
فهرست کامل تری از اینکه کدام زنجیره واقعا سر همان بازار با اتریوم دعوا دارد را در کدام یک از رقبای اتریوم واقعا رقیب اند جدا کرده ایم، و مقایسه دو به دوی کاردانو با اتریوم را در مقایسه ای که با عدد تراکنش بر ثانیه جواب نمی دهد.
قراردادهای هوشمند در کدام پلتفرم بیشترین کاربرد را دارند؟
اگر معیار سرمایه قفل شده باشد، اتریوم با اختلاف زیاد. اگر معیار تعداد تراکنش روزانه باشد، زنجیره های ارزان تر مثل سولانا و ترون جلوترند. این دو معیار جواب های متفاوتی می دهند و هر مقاله ای که فقط یکی را نشان دهد، دارد نتیجه دلخواهش را می سازد.
توکن های قرارداد هوشمند چه هستند؟
توکن هایی که خودشان یک قرارداد روی یک زنجیره هستند، نه ارز بومی آن زنجیره. تتر روی اتریوم مثال روشنی است: قراردادی است که موجودی افراد را نگه می دارد. برای جابه جا کردنش باید کارمزد را با ارز بومی شبکه بپردازید، یعنی با اتر.
قرارداد هوشمند در بلاکچین چه وظیفه ای دارد؟
حذف واسطه ای که باید به او اعتماد کنید. شرط در کد نوشته می شود و اجرایش را شبکه تضمین می کند نه یک شرکت. عیبش هم همین است: اگر کد اشتباه باشد، اشتباه هم دقیقا اجرا می شود و کسی نیست که برش گرداند.
آیا پلتفرم های جدیدتر جای اتریوم را می گیرند؟
تا امروز نگرفته اند و روند داده ها هم چنین چیزی را نشان نمی دهد. آنچه واقعا اتفاق افتاده تقسیم بازار است: هر زنجیره یک کار را بهتر انجام می دهد. احتمال اینکه یکی همه کارها را ببرد، از احتمال ادامه همین وضع کمتر است.