صرافی غیرمتمرکز اتریوم؛ کدام ها هنوز زنده اند
برای ثبت سفارش به حساب نیاز دارید. ثبت نام رایگان است.
نسخه قبلی همین صفحه پنج پروژه را به عنوان بهترین های دیفای اتریوم معرفی کرده بود. یکی از آن پنج تا امروز اصلا وجود ندارد؛ نه سایتش بالا می آید و نه در فهرست پروتکل ها ثبت است. یکی دیگر آن قدر آب رفته که عملا صفر شده.
این ایراد آن متن نیست. ایراد فهرست نویسی است. هر مطلبی که با عنوان «بهترین پروژه ها» نوشته شود، دو سال بعد یک سند تاریخی است.
پس این بار جور دیگری می نویسیم: صرافی غیرمتمرکز روی اتریوم چطور کار می کند، کدام دسته ها هنوز واقعا پول دارند، و یک سواپ برای شما دقیقا چقدر آب می خورد.
در صرافی معمولی، دفتر سفارش وجود دارد و شما با یک نفر دیگر معامله می کنید. در صرافی غیرمتمرکز روی اتریوم، معمولا خبری از دفتر سفارش نیست.
در عوض یک استخر وجود دارد که در آن دو دارایی نگهداری می شود، و قیمت را یک فرمول ریاضی از نسبت موجودی همان دو دارایی حساب می کند. شما با استخر معامله می کنید، نه با یک شخص. توضیح مفهومی اش را صرافی غیرمتمرکز چیست و چطور کار می کند باز کرده.
دو تبعات مهم دارد که کاربر تازه کار معمولا با آن غافلگیر می شود.
اول اینکه حساب کاربری وجود ندارد، پس احراز هویتی هم وجود ندارد. دوم اینکه هیچ پشتیبانی وجود ندارد. اگر توکن اشتباه بخرید یا به قرارداد جعلی اجازه دسترسی بدهید، کسی نیست که برگرداند.
اگر به جای خواندن فهرست ها، به داده باز پروتکل ها نگاه کنید، تصویر ساده تر از چیزی است که تصور می شود.
- یونی سواپ در نسخه های مختلفش با فاصله زیاد بزرگ ترین است و بیشتر سواپ های معمولی روی اتریوم از همین جا رد می شوند. راهنمای کار با یونی سواپ مرحله به مرحله نوشته شده.
- کرو دومی است و کار متفاوتی می کند: تبادل دارایی هایی که قرار است قیمتشان به هم نزدیک باشد، مثل دو استیبل کوین. فرمولش برای همین حالت بهینه شده و به همین دلیل در سواپ استیبل به استیبل، لغزش قیمتی کمتری می دهد.
- بالانسر استخرهایی با وزن های دلخواه می سازد. به جای نصف نصف، می شود سبدی با نسبت های مشخص ساخت که خودش را متعادل نگه می دارد.
- سوشی سواپ که روزی رقیب جدی یونی سواپ بود، امروز کسری کوچک از آن است. دلیلش فنی نبود؛ بحران های مدیریتی و مهاجرت نقدینگی بود.
- سینتتیکس دسته دیگری است: دارایی مصنوعی، نه سواپ ساده. و موجودی قفل شده اش امروز در حدی است که در گرد کردن ارقام گم می شود.
و آن پنجمی که گفتیم نیست: رن وی ام، پلی که قرار بود بیت کوین را به اتریوم بیاورد. در پایگاه داده پروتکل ها موجودی صفر و نشانه سایت از کار افتاده دارد و دامنه اش اصلا پاسخ نمی دهد.
درس این پاراگراف از تمام فهرست بالا مهم تر است: در دیفای، پروژه ای که کار نکند تعطیل نمی شود، فقط ساکت می شود. اگر دارایی تان در چنین پروتکلی مانده باشد، هیچ اعلانی دریافت نمی کنید.
اینجا همان جایی است که تبلیغ «کارمزد ناچیز» می شکند. هزینه یک سواپ روی اتریوم پنج تکه دارد و معمولا فقط یکی از آن ها را نشانتان می دهند.
- کارمزد استخر. درصدی از مبلغ که به تامین کنندگان نقدینگی می رسد. همان عددی که همه نشان می دهند.
- کارمزد شبکه. مستقل از مبلغ شماست. برای معامله بزرگ ناچیز است و برای معامله کوچک می تواند از خود سود بیشتر شود.
- تراکنش اجازه دسترسی. قبل از اولین سواپ هر توکن، یک تراکنش جدا لازم است تا قرارداد اجازه برداشت پیدا کند. یعنی کارمزد شبکه را دو بار می دهید.
- اثر قیمتی. خود معامله شما نسبت موجودی استخر را جابه جا می کند. هرچه استخر کوچک تر و معامله بزرگ تر، بدتر.
- لغزش. فاصله بین قیمتی که دیدید و قیمتی که اجرا شد. در بازار پرنوسان همین یک قلم می تواند از بقیه بیشتر شود.
نتیجه عملی: زیر یک مبلغ مشخص، سواپ روی لایه اصلی اتریوم برای شما اقتصادی نیست، هرچقدر هم درصد کارمزد جذاب باشد. کارمزد گس و حداقل مبلغ منطقی این حساب را باز کرده.
و اگر فکر تامین نقدینگی به سرتان زده، قبلش ضرر ناپایدار در استخر نقدینگی را بخوانید. آن درصد پاداشی که تبلیغ می شود، این هزینه را در خودش ندارد.
خبر خوب اینکه قرارداد هوشمند نمی داند شما کجایید. خبر بد اینکه سایتی که با آن کار می کنید می داند.
بخشی از رابط های کاربری دیفای، دسترسی از آی پی های ایران را می بندند، در حالی که خود قرارداد روی زنجیره همچنان در دسترس است. یعنی مشکل معمولا در لایه وب است نه در لایه بلاکچین.
ولی مسئله واقعی تر جای دیگری است: برای هر کاری روی اتریوم، به اتریوم نیاز دارید تا کارمزد بدهید. اگر موجودی اتریوم شما صفر باشد، حتی توکن هایی که دارید هم تکان نمی خورند. پس قدم صفر همیشه خرید اتریوم برای پرداخت کارمزد شبکه است.
و اگر مقصد نهایی شما پرداخت به سرویس های خارجی است نه کار کردن با پروتکل ها، اصلا لازم نیست وارد این مسیر شوید. ووچر و مسیر پرداخت ارزی از ایران کوتاه تر، ارزان تر و بدون ریسک قرارداد است.
اگر سواپ ساده می کنید، یونی سواپ. نه چون بهترین است، چون بزرگ ترین است و در استخر بزرگ تر لغزش کمتر می خورید.
اگر بین دو استیبل کوین جابه جا می شوید، کرو. تفاوتش در همین حالت خاص واقعا محسوس است.
و اگر مبلغتان کوچک است، هیچ کدام. برای مبالغ کوچک، کارمزد شبکه اتریوم تصمیم را از دستتان می گیرد و بحث بین پروتکل ها بی معنی می شود.
صرافی غیرمتمرکز اتریوم احراز هویت می خواهد؟
خود قرارداد نه. اما رابط وب بعضی از آن ها ممکن است دسترسی از ایران را ببندد، و پلی که برای رساندن دارایی به آن شبکه استفاده می کنید ممکن است شرط های خودش را داشته باشد. نبود احراز هویت با نبود ردیابی یکی نیست؛ هر تراکنش شما روی زنجیره عمومی است.
کدام صرافی غیرمتمرکز روی اتریوم کارمزد کمتری دارد؟
سوال درست تر این است که برای چه معامله ای. برای سواپ استیبل به استیبل، کرو معمولا کم هزینه تر تمام می شود. برای بقیه جفت ها، عمق استخر تعیین کننده است نه درصد اعلام شده. و در هر حالت، کارمزد شبکه از اختلاف بین این ها بزرگ تر است.
پول من در صرافی غیرمتمرکز کجا نگهداری می شود؟
در کیف پول خودتان تا لحظه معامله. اما وقتی به یک قرارداد اجازه دسترسی می دهید، آن اجازه تا وقتی خودتان لغوش نکنید باقی می ماند. عادت خوب این است که مجوزهای قدیمی را دوره ای پاک کنید.
چطور بفهمم یک پروتکل هنوز فعال است؟
به تاریخ آخرین انتشار کدش، به موجودی قفل شده اش و به فعال بودن دامنه اش نگاه کنید. رن وی ام مثال خوبی است: تا وقتی کسی سراغش نرود، ظاهرا هیچ اتفاقی نیفتاده.
وضعیت و رتبه بندی پروتکل ها از داده باز فهرست پروتکل های دیفای لاما خوانده شده و سازوکار استخرها از مستندات رسمی یونی سواپ. ارقام لحظه ای اند و از همان منبع قابل بررسی.